ΘΕΣΗ-ΑΝΤΙΘΕΣΗ-ΣΥΝΘΕΣΗ
Αν την διαχειριστείς ως προϊόν καταναλώνεται αδηφάγα σε στιγμιαίο χρόνο και εκφυλίζεται εκτονώνοντας την δυναμική της.
Αν την διαχειριστείς ως χειρουργικό εργαλείο-νυστέρι "καθαρίζεις" αποστήματα.
Η ηλεκτρονική εφημερίδα "Διδυμοτείχου Ανάβασις" παίζει το ρόλο του "νυστεριού" για την αναβάθμιση της πόλης μας.
"ΜΑΧΟΜΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ "
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Αγαπητοί Συμπολίτες και Συμπολίτισσες του διευρυμένου
Δήμου Διδυμοτείχου
Eπαγρυπνείτε και καταγγέλλετε παράτυπες συμπεριφορές και ανεπάρκειες της σημερινής δημοτικής εξουσίας που εμφανίζονται κατά την προεκλογική περίοδο.
Η υγιής αντιπολίτευση του συνδυασμού μας , υποστηρίζοντας την αιώνια αρχή θέση-αντίθεση-σύνθεση, έχει σαν στόχο την ολοκληρωμένη επίλυση των χρόνιων προβλημάτων και την εξέλιξη της πόλης και των χωριών μας. Ο αγώνας πρέπει να είναι πολύπλευρος και συνεχής , γιατί ένας αγώνας είναι όπως το ποδήλατο, αν σταματήσεις τις πεταλιές πέφτεις κάτω και τσακίζεσαι.
Ο αγώνας για την εξόντωση της «Λερναίας Ύδρας» θα αποδώσει μόνο όταν καυτηριάσουμε τα μυαλά και την λογική των ανθρώπων που πρεσβεύουν την αγοραπωλησία των εκλογών.
Και αγοραπωλησία των εκλογών σημαίνει ότι αυτός που δίνει τα περισσότερα , ο πλειοδοτών παίρνει το δημοτικό στέμμα και κυβερνά «βοναπαρτικά», χωρίς να δίνει λογαριασμό στον λαό αλλά σε βάρος του λαού.
Επίσης ο αγώνας μας θα αποδώσει μόνο όταν αποκαθηλώσουμε και αποδομήσουμε τις κατεστημένες γνωστές συμπεριφορές των μηχανισμών της τοπικής άσκησης της εξουσίας.
Οι μηχανισμοί αυτοί προκρίνουν και αναδεικνύουν μετεκλογικά όχι τους άξιους ανθρώπους, αλλά τους καταφερτζήδες, τους τυχοδιώκτες, τους υποτακτικούς και αυτούς που φτάνουν στην κορυφή όχι ως αετοί αλλά ως σαλιγκάρια, με την μέθοδο του «γλείφοντας, έρποντας και με τα κέρατά μας».
Τα σημερινά πρόσωπα που ασκούν εξουσία στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου, αποτελούν τους μοχλούς ενός συστήματος, που «εκβιάζουν» συστηματικά και μακροχρόνια την τοπική κοινωνία με τον τρόπο τους και ιδιαίτερα τους αδύναμους πολίτες, και αντιδρούν σε κάθε προσπάθεια εξορθολογισμού και προόδου της πόλης μας.
Η κοινωνία όμως δεν χρειάζεται αυτούς που διαχειρίζονται και «καρπούνται» ένα μεγάλο μερίδιο εισοδήματος του δημοτικού προϋπολογισμού χωρίς να παράγουν αντίστοιχα το ανάλογο προϊόν και τις ανάλογες ανταποδοτικές υπηρεσίες.
Αυτοί οι πολιτικοί που προάγουν τον πολιτικό «κρετινισμό», εκβιάζουν και πιέζουν και την κοινωνία, για να μην χάσουν τα προνόμιά τους και εξαπολύουν «φιλιππικούς» εναντίον αυτών που τους ασκούν κριτική, και τους αντιμάχονται, όπως η παράταξή μας αλλά και πολλοί άλλοι συμπολίτες μας, αυτοί οι πολιτικοί λοιπόν πρέπει να συνταξιοδοτηθούν.
Η τωρινή δημοτική αρχή και τα στελέχη της, τον τελευταίο καιρό έχουν χάσει το παιχνίδι της τοπικής κοινωνικής συναίνεσης ,πράγμα που το διαπιστώνουμε συνεχώς όλο και περισσότερο, και ξέρετε γιατί;
Γιατί ενδιαφέρθηκαν μόνο για το «δένδρο» των προνομίων που απολαμβάνουν οι ίδιοι, χάνοντας όμως, από την άλλη, το «δάσος» των ανθρώπων της εργασίας που αγωνίζονται και υποφέρουν κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Για πόσο καιρό ακόμα, η ενασχόληση αυτών των ατόμων με την τοπική πολιτική σκηνή και τα «κοινά», θα είναι η αναρρίχησή τους και η προσωπική προστασία των οικονομικών και πάσης φύσης προνομίων τους και όχι η διευθέτηση των προβλημάτων της πόλης μας;
Είναι κοινή διαπίστωση ότι πολλοί πολίτες του Διδυμοτείχου και ιδιαίτερα οι οικονομικά ασθενείς όπως και οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας αλλά και πολλοί από τα τοπικά διαμερίσματα, είθισται να ψηφίζουν κυρίως κοιτώντας την τσέπη τους και όχι τις αξίες τους .
Δυστυχώς είναι κοινή διαπίστωση ότι οι πολιτικές των «αξιών» ευδοκιμούν εκλογικά μόνο όταν γεμίζουν και τις τσέπες των ψηφοφόρων.
Αυτό είναι μία πραγματικότητα που την γνωρίζουμε όλοι και δεν είναι κάτι καινούριο.
Έτσι οι υποψήφιοι στις δημοτικές εκλογές, βαδίζουν την πεπατημένη επειδή αν ξεστρατίσουν θα χαθούν Τι κάνουν δηλ.; Προσπαθούν να υφαρπάξουν την ψήφο και την εμπιστοσύνη των πολιτών και όχι να την κερδίσουν ή να την κατακτήσουν ομαλά και τίμια με επιχειρήματα.
Η διαφθορά λοιπόν, έχει ριζώσει από καιρού στο υποσυνείδητο του Διδυμοτείχου και έτσι επικρατεί ο άκρατος λαϊκισμός η έλλειψη προσωπικής παιδείας, ο εξευτελισμός κάθε κουλτούρας και η απουσία σεβασμού σε θεσμούς και κανόνες.
Δυστυχώς ως πολίτες έχουμε εθιστεί στην μιζέρια την κακογουστιά και την ήσσονα προσπάθεια.
Το Διδυμότειχο υπνωτισμένο όπως το κατάντησαν, εν μέρει και οι προηγούμενοι (γιατί και οι προηγούμενοι έχουν μεγάλες ευθύνες) αλλά και οι σημερινοί κυβερνώντες, ξυπνά και κοιμάται χωρίς όραμα, εξασκείται νυχθημερόν στην «μπαγαμποντιά» τον τυχοδιωκτισμό και την παρασιτική κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα
Κάποιος συμπολίτης μας, μου είπε πρόσφατα την παρακάτω πικρή αλήθεια. Τι μου είπε δηλ.
«Πως αν η πόλη αρχίσει να μιλά για το «είναι» των ντόπιων πολιτικών παραγόντων και δημοτικών συμβούλων και όχι για το «φαίνεσθαι» πολλοί θα μείνουν άνεργοι ή θα μεταναστεύσουν νύκτα από τα σπίτια τους.
Είναι διαπιστωμένο και αποδεκτό εκ των πραγμάτων μετά από μία οκταετία, από όλη την πόλη, ότι οι ντόπιοι δημοτικοί παράγοντες ούτε καλό πολιτικό «κολύμπι» ξέρουν, ούτε όμως και φρόντισαν να μάθουν ποτέ, αλλά ούτε και σωσίβιο διαθέτουν και απειλούν να μας παρασύρουν όλους στον βυθό και το καράβι-Διδυμότειχο να πάει αύτανδρο.
Εμείς, η παράταξή μας αλλά και όλοι οι Ενεργοί Πολίτες, ως αντίπαλο δέος και υγιή εναλλακτική πρόταση δεν αρκεί όμως μόνο να διαπιστώνουμε και να ευχόμαστε, πρέπει και να προβλέπουμε.
Δεν αρκεί μόνο να πιθανολογούμε πρέπει και να σχεδιάζουμε.
Δεν αρκεί μόνο να ελπίζουμε πρέπει και να κουνήσουμε τα χέρια μας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.
Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΔΕΣΜΩΤΗΣ
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Ας προχωρήσουμε πρώτα σε μία κριτική των δημοτικών συνδυασμών που συμμετέχουν τα τελευταία χρόνια στις δημοτικές εκλογές.
Τα τελευταία χρόνια, λοιπόν παρατηρούνται στην πόλη μας ορισμένες αξιοσημείωτες μεταβολές. Οι υπάρχοντες τοπικοί δημοτικοί συνδυασμοί, εξακολουθούν να παρουσιάζουν τις ίδιες παλιές αδυναμίες, με ανύπαρκτη αλλά ευκαιριακή εσωτερική δομή και οργάνωση.
Τα μέλη τους δεν συνδέονται με πραγματικούς κοινούς ιδεολογικούς δεσμούς, ούτε έχουν ένα πρόγραμμα ενεργειών βασισμένο σε σοβαρή μελέτη της σύγχρονης πραγματικότητας της πόλης. Ο μοναδικός συνδετικός τους κρίκος είναι η προοπτική και τα οφέλη της συνδιαχείρισης των δημοτικών κονδυλίων.
Η δημαρχία για αυτούς δεν αποτελεί εργαλείο για την οικονομική ανάπτυξη όλων των συμπολιτών μας, αλλά λάφυρο, που πρέπει να κατακτηθεί με κάθε τρόπο ακόμα και αν υποθηκευτεί το παρόν και το μέλλον της πόλης μας.
Πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι, μέλη των συνδυασμών, είναι διακοσμητικά στοιχεία, που αποσπασματικά ασχολούνται με τα προβλήματα, και με αυτά, μόνο όταν τους εξαναγκάσουν οι διαμαρτυρίες των ενεργών πολιτών.
Κάθε δημοτικός συνδυασμός, χρωματίζεται από την προσωπικότητα του αρχηγού-αφέντη και όχι από τις προγραμματικές αρχές. Ο αρχηγός περιβάλλεται από μια κλειστή ομάδα, τους επαγγελματίες πολιτικούς, από μία «καμαρίλα», που εμποδίζει την ανάδειξη νέων στελεχών.
Έτσι τα νέα στελέχη που κατά καιρούς παρουσιάστηκαν απογοητεύτηκαν, γιατί απέτυχαν να εκλεγούν και υποβιβάστηκαν σε νεροκουβαλητές των «παλιών», των «πραιτωριανών», των οπορτουνιστών και ορισμένων μετεγραφέντων «γενίτσαρων».
Οι γενίτσαροι είναι μία φυλή που ευδοκιμεί ιδιαίτερα στα τιμημένα χώματα του Διδυμοτείχου όπως γνωρίζεται.
Όλοι όμως, πρέπει να γνωρίζουμε πως τόσο ο δήμαρχος όσο και οι δημοτικοί σύμβουλοι όσο καλοί και πετυχημένοι και αν υπήρξαν, και αυτό θα το κρίνει η τοπική ιστορία, είναι όπως και οι ποδοσφαιριστές. Έχουν ημερομηνία λήξης. Δυστυχώς οι σημερινοί δεν έχουν την πνευματική και συναισθηματική δύναμη να κερδίσουν τους «αγώνες» εκείνους που θα ωφελήσουν το Διδυμότειχο και τους πολίτες του.
Είναι δυστυχώς, κοινή διαπίστωση αγαπητοί φίλοι, που την βιώνουμε καθημερινά, ποία κατέληξε να είναι η πολιτική της τοπικής δημοτικής εξουσίας για το Διδυμότειχο και τα χωριά μας τα τελευταία χρόνια.
Συνοψίζεται στα τρία παρακάτω συνθήματα.
α) Για τους φίλους μας όλα
β)για τους αντιπάλους μας τίποτε και
γ)για τους απλούς πολίτες οι νόμοι και οι διατάξεις.
Έτσι η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η σκιά που ρίχνουν τα τοπικά οικονομικά συμφέροντα στην τοπική κοινωνία. Τα συμφέροντα αυτά το μόνο που επιδιώκουν με κάθε τρόπο είναι ικανοποίηση τους, ενώ η εξυπηρέτηση των απλών πολιτών και η ανάπτυξη της πόλης έχει περάσει σε κατώτερο επίπεδο.
Περιμέναμε ,τρομάρα μας, εδώ και χρόνια το Τ.Ε.Ι. Νοσηλευτικής ως «μάνα εξ ουρανού», να μας λύσει μεμιάς ως δια μαγείας όλα τα προβλήματα της πόλης και να μας ανεβάσει στον αυτόματο πιλότο της οικονομικής ανέλιξης και να φουσκώσει τις τσέπες μας με τα βαλάντια των μελλοντικών φοιτητών.
Πώς αγαπητοί συμπολίτες μας, να αλλάξει αυτός ο τόπος όταν κανένας δεν θέλει να αλλάξει και ο κανένας είμαστε όλοι μας;
«Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα,
περιμένουμε ίσως, κάποιο θαύμα»
Αποτελεί μονόδρομο λοιπόν, ως πολίτες να ανεβάσουμε τον πήχη των ανταποδοτικών ωφελημάτων, που απαιτούμε από την τοπική εξουσία.
Πρέπει όμως μαζί να ανεβάσουμε και τον πήχη των ατόμων που εξουσιοδοτούμε να μας αντιπροσωπεύουν και να διεκδικούν για την τοπική κοινωνία μας, από την εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση τα στοιχειώδη και αυτονόητα.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟΝ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟ ΔΗΜΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ
Η πρόταση του συνδυασμού μας είναι ένας υπερκομματικός συνδυασμός έκτακτης ανάγκης, σαν μία τοπική κυβέρνηση εθνικής ενότητας, ένας συνδυασμός βγαλμένος από τα σπλάγχνα της κοινωνίας, με επιστράτευση προσωπικοτήτων με κύρος και επιρροή στην τοπική μας κοινωνία.
Τέτοιες προσωπικότητες υπάρχουν και σκοπός μας είναι να γίνουν διαθέσιμες και να συστρατευθούν σε ένα μέτωπο δυνάμεων για την αλλαγή και την ανανέωση στο νέο Δήμο Διδυμοτείχου-Μεταξάδων.
«Τους βλέπουμε μεγάλους γιατί είμαστε σκυφτοί. Σηκώσαμε κεφάλι, θα σκύψουνε αυτοί.»
Ακόμα και όταν ο λαός μας ψηφίζει τους ίδιους ανακυκλούμενους τοπικούς επαγγελματίες πολιτικούς, το κάνει με βαριά καρδιά γιατί στην απελπισία του και μπροστά στο φάσμα της κρίσης και της ανεργίας που μεγαλώνει, πιστεύει πως δεν έχει άλλη σανίδα ατομικής σωτηρίας παρά την προσφυγή του στην γνωστή οδό του ρουσφετιού.
Αυτή όμως η οδός αγαπητοί συμπολίτες είναι σήμερα μία απατηλή διέξοδος σωτηρίας που καταντά εφιάλτης για την πόλη διότι υποθηκεύει το μέλλον της.
Ο αγώνας του συνδυασμού μας, θα γίνει μέσα από τον χώρο της δουλειάς του καθένα μας. Δεν χρειάζεται να αφήσετε τις επαγγελματικές σας ασχολίες και τις οικογενειακές σας υποχρεώσεις. Ξεκινήστε από την παραδοχή ότι υποστηρίζουμε τον νέο συνδυασμό και επικοινωνήστε το με τους άλλους.
Μέχρι τώρα όλοι μας στο Διδ/χο ερμηνεύουμε την κατάντια της πόλης μας με διάφορους τρόπους. Το ζήτημα όμως είναι επιτέλους να την αλλάξουμε με κάθε τρόπο.
Η οδυνηρή πραγματικότητα της πόλης μας που βιώνουμε καθημερινά δεν ξορκίζεται ούτε με ευχολόγια ούτε με συντήρηση και αναπαραγωγή των ίδιων μηχανισμών που οδήγησαν σε αυτήν. Το μοντέλο του πελατειακού συστήματος , της αρπαχτής, της διαπλοκής της τοπικής οικονομικής και πολιτικής εξουσίας έχει εκμετρήσει τον βίο της.
Κι όσοι από εμάς αναλάβουν την πρωτοβουλία και το κόστος της αλλαγής αυτού του συστήματος που πνίγει την πόλη μας και τα χωριά μας, με την προϋπόθεση ότι θα φέρουμε και αποτέλεσμα θα διαμορφώσουμε και τις εξελίξεις στα επόμενα χρόνια.
Στόχος του συνδυασμού μας είναι να μπούμε στον δεύτερο γύρο.
Καλούμε τους πολίτες στις επόμενες εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, να ψηφίσουν δημοκρατία. Και μόνο η εναλλαγή των παρατάξεων και των συνδυασμών στην εξουσία είναι στοιχείο υγείας για την δημοκρατία στην πόλη μας.
Όχι πια σε ισόβιους δημάρχους και αντιδημάρχους.
Πολλοί επαγγελματίες της πόλης μας εκφράζουν την απροθυμία τους να ασχοληθούν με τα τοπικά από φόβο μην πληγεί οικονομικά η επιχείρησή τους.
Μέγα λάθος , μέγα σφάλμα.
Κάποιοι θρασύδειλοι γνωστοί-άγνωστοι της σημερινής δημοτικής εξουσίας έχουν βάλει διόδια στην πολιτική κριτική μας. και προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν.
Φτάνει πια. Πολεμήστε τους.
Ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε στο καβούκι μας και στον ωχαδερφισμό μας.
Δουλεύουμε 60 ώρες την εβδομάδα για να κερδίσουμε πολλά λεφτά για να αγοράσουμε μεγάλο σπίτι και μεγάλο αμάξι νομίζοντας ότι θα γίνουμε ευτυχισμένοι.
Μέγα λάθος-μέγα σφάλμα.
Η ευτυχία σχετίζεται με την ευημερία και την πρόοδο στην πόλη μας που σχετίζεται άμεσα με την δημοτική εξουσία και προϋποθέτει την εμπιστοσύνη των πολιτών μας προς αυτήν.
Η Τ.Α. πρέπει να αποτελεί τον ενδιάμεσο κρίκο μεταξύ δημοτών και της κεντρικής εξουσίας και να αγωνίζεται για τα συμφέροντα των δημοτών. Ο Δήμος έχει στραμμένο το βλέμμα στο γενικό και μέσα από την υπεράσπιση του γενικού υπερασπίζεται ταυτόχρονα και το ατομικό συμφέρον του κάθε δημότη.
Με το να πεί κάποιος πως προωθεί τα γενικά συμφέροντα δεν σημαίνει πως λέει και πολλά πράγματα. Το θέμα είναι πως αυτό μεταφράζεται σε συγκεκριμένα έργα. Είδατε καθόλου έργα τα τελευταία 8 χρόνια παρά μόνο βερμπαλισμούς και μεγαλοστομίες. Δεν υπάρχουν λεφτά η μόνη δικαιολογία. Λεφτά μόνο για πανηγύρια, γλέντια χωρίς ουσία, κιτς εκδηλώσεις, τραπεζώματα, κ.ο.κ.
Αντί ο δήμος Διδ/χου να είναι μηχανισμός συγκρότησης της βούλησής μας είναι μαγαζί εξυπηρέτησης των κολλητών τους σε βάρος του συμφέροντος της πλειοψηφίας των πολιτών.
Τα τελευταία 8 χρόνια παρακολουθούμε μία δημοτική αρχή που στα λόγια της κυριαρχεί ο μαξιμαλισμός οι κοινοτοπίες οι λεκτικοί ακροβατισμοί ενώ στο πεδίο της πραγματικότητας κυριαρχεί η μηδενική παραγωγή έργων ή ένα υποκατάστατο μελλοντικών έργων που θα γίνουν την επόμενη 4ετία..
Οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονται ως σκεπτόμενα άτομα με προβλήματα που απαιτούν επείγουσες λύσεις αλλά ως ψηφοφόροι που μπορεί να χειραγωγηθούν και ως ανώριμα νήπια που πρέπει να μάθουν από τους πάτρωνες τους ποιο είναι το καλό τους, ένα καλό αφηρημένο και διαρκώς υπό αναστολή αφού παραπέμπεται στις μελλοντικές καλένδες.
«Εδώ το Διδυμότειχο οι Μεταξάδες και τα χωριά μας καίγονται αλλά κάποιοι προσπαθούν να ζεσταθούν από την φωτιά».
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν εξαγοράζουμε προεκλογικά,
δεν λεηλατούμε μετεκλογικά,
παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ.
Είναι γνωστό σε όλους ότι οι έμφυτες ικανότητες των συμπολιτών μας για την ανάπτυξη της πόλης και των χωριών μας, είναι εντυπωσιακές όπως αποδεικνύουν τα επιτεύγματα τους ως εσωτερικοί μετανάστες σε άλλες πόλεις και κράτη του εξωτερικού, αλλά δυστυχώς οι έμφυτες αυτές ικανότητες σπαταλούνται και δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο Διδυμότειχο , γιατί τους εκδιώκουν κάποιοι οπισθοδρομικοί διαχειριστικοί δημοτικοί μηχανισμοί.
Πολλοί από τους συμπολίτες μας που μένουν στην πόλη μας επιλέγουν ,να ασχοληθούν με επιχειρήσεις βραχυπρόθεσμης πνοής που αποδίδουν μόνο το μεροκάματο, και επιβιώνουν μερικές από αυτές σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, εξαρτώμενοι από τα χαριστικά δημοτικά κονδύλια και την προστασία των δημοτικών αιρετών.
Έτσι ο επαγγελματίας του Διδυμοτείχου καταλήγει να είναι ανήμπορος να συγκεντρώσει κεφάλαια, ασυνήθιστος σε επιστημονικές μεθόδους παραγωγής και διάθεσης προϊόντων χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική, απρόθυμος και ανέτοιμος στις νέες προκλήσεις της αγοράς όμηρος δημοτικών μηχανισμών και έρμαιο στις ορέξεις και τα καπρίτσια της εκάστοτε τοπικής δημοτικής αρχής.
Ένα βασικό αξίωμα της κοινωνιολογίας όμως, που απεικονίζει πλήρως την υπάρχουσα κατάσταση στο Διδυμότειχο λέει την παρακάτω αλήθεια.
Όταν πεπαλαιωμένες αντιλήψεις και πρακτικές που εκπορεύονται από φθαρμένα τοπικά πολιτικά πρόσωπα μετατρέπονται σε βρόχο-θηλειά της τοπικής κοινωνίας και της πόλης μας, και απειλούν να την στραγγαλίσουν, τότε το συλλογικό ένστικτο αυτοσυντήρησης της πόλης επαναστατεί και κινητοποιεί τις νέες υγιείς δυνάμεις ανατροπής, οδηγώντας την τοπική κοινωνία σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις και αλλαγή σκηνικού και προσώπων.
Σε αυτό το στάδιο ζύμωσης ευρισκόμαστε σήμερα ως κοινωνία του Διδυμότειχου αυτήν την δεδομένη στιγμή.
Το βασικό πρόβλημα λοιπόν, στο Διδυμότειχο σε τελική ανάλυση είναι το εξής: Το οποιοδήποτε θετικό έργο που καλώς σκέφτεται και προσπαθεί να κάνει ο κάθε δήμαρχος ή οι αντιδήμαρχοι υπονομεύεται από έναν ιδιότυπο εσωτερικό εχθρό.
Ο ιδιότυπος αυτός εσωτερικός εχθρός είναι το σύστημα της διαρκούς αναπαραγωγής της εξυπηρέτησης των πελατειακών συμπεριφορών των πολιτών μας , που προκαλεί όμως παραλυσία και παρεκτροπές στην πόλη.
Ορισμένα μάλιστα πελατειακά κυκλώματα που εκπορεύονται από αντιδημάρχους αλλά και από απλούς δημοτικούς συμβούλους ακόμα ή από διαχειριστές δημοτικών επιχειρήσεων, είναι πλέον τόσο αυτονομημένα που δρουν χωρίς να χρειάζονται το πράσινο φως άνωθεν, ακόμα δε δρουν και εν αγνοία του ιδίου του δημάρχου.
Το πελατειακό σύστημα βέβαια δεν είναι κάτι καινούριο. Προϋπήρχε και θα υπάρχει εσαεί, αλλά σήμερα στο Διδυμότειχο το τίμημα που πληρώνουμε ως πόλη από την διαιώνιση της λειτουργίας του είναι πλέον δυσβάσταχτο.
Χρειάζεται άμεσα απελευθέρωση από τα δεσμά του συγκεκριμένου πελατειακού συστήματος τώρα, χωρίς όρους.
Γιατί η γκρίνια και η διαμαρτυρία μόνο δυστυχώς δεν δημιουργούν τοπικά απελευθερωτικά κινήματα.
Σήμερα στην πόλη του Διδυμοτείχου δυστυχώς, υπάρχει ένα κενό εκπροσώπησης στα δημοτικά πράγματα, που δεν εμφανίζεται οργανωμένα ούτε έχει ένα ηγετικό πυρήνα που να μπορεί να μετατρέψει την υποβόσκουσα κοινωνική δυσαρέσκεια σε υποκείμενο εξουσίας.
Η πολιτική στο Διδυμότειχο έχει πάψει να είναι υπόθεση πολιτών, είναι υπόθεση κοπαδιών και κατακερματισμένου πλήθους.
Κάποιος ευφυής συμπολίτης μας μου εκμυστηρεύτηκε, μετά από χρόνια σκέψης και ανάλυσης , όπως μου είπε, για τις εκλογές του Διδυμοτείχου το εξής συμπέρασμα, που μου πρότεινε να σας το αναφέρω.
« Ο μέσος ψηφοφόρος του Διδυμοτείχου κατά την εκάστοτε εκλογική αναμέτρηση κυριολεκτικά πουλάει εν ψυχρώ, τον ζωτικό του χώρο και αντί να αγοράσει επιδόσεις, υπεραξίες και ποιότητα ζωής αγοράζει υποβαθμισμένες υπηρεσίες και επιλέγει αιρετούς που το μόνο που καταφέρνουν είναι να «αφοδεύουν» στον ζωτικό του χώρο».
Έτσι πολλοί αιρετοί έχουν ενστερνιστεί τον ηθικό κώδικα «άρπαξε να φας και κλέψε να΄’χεις».
Είθισται πολλοί Διδυμοτειχίτες και ιδιαίτερα οι ευάλωτοι οικονομικά, (μουσουλμάνοι και μη) έμπροσθεν της κάλπης να σκέφτονται λιγότερο ορθολογικά και περισσότερο υπολογιστικά, προσφέροντας αντιπαροχή τα οράματά τους για μια χούφτα ισοδυνάμων του Ευρώ, υιοθετώντας παρηκμασμένες συμπεριφορές και αρνητικά στερεότυπα.
Υποκλίνονται έτσι στο μοντέλο της αποθέωσης του «άρπα κόλλα» και της αρπαχτής, του ωχαδερφισμού, του νεοπλουτισμού και της αυθαιρεσίας. Το μοντέλο αυτό όμως θρέφει τους πολιτικούς σαλτιμπάγκους και το παραδοσιακό πελατειακό σύστημα της πόλης σε βάρος όμως της προόδου της.
Οι ίδιοι οι δημότες μας, οι απλοί άνθρωποι με την ανυπέρβλητη σοφία τους, χαρακτηριστικά ομολογούν πως «την Κυριακή των εκλογών τους ψηφίζουμε και την Δευτέρα μετά τις εκλογές μετανιωμένοι θέλουμε να μας κοπούν το χέρια».
Ενώ συμβαίνουν αυτά εμείς οι ενεργοί, σκεπτόμενοι πολίτες αντί να διαβουλευόμαστε για το μέλλον της πόλης συγκρουόμαστε για το παρελθόν. Βουλιάζουμε στην πολιτική αφασία και επιβεβαιώνουμε τον πολιτικό επαρχιωτισμό μας, υποτασσόμενοι σε κλειστές ομάδες συμφερόντων και σε παλαιοκομματικές χωματερές. Βολοδέρνουμε σαν το εκκρεμές μεταξύ πολιτικών δεινοσαύρων και δημοτικών μαμούθ που υποστηρίζουν το ίδιο πελατειακό συσχετισμό διαχείρισης της εξουσίας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
(Μια επίκαιρη, ανατρεπτική, θεατρική παραλλαγή του Αισώπειου μύθου, με μπούσουλα το βιβλίο της Άννας Παπασταύρου «Οι ωραιότεροι μύθοι του Αισώπου».)
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Στους λόφους της Αγίας Πέτρας, του Καλέ, του Ζωντάν-Τεπέ, του Υψώματος, που περιζώνουν την εύφορη κοιλάδα του Ερυθροπόταμου, υπήρχαν πλούσια αγροκτήματα.
Κι επειδή η φύση ήταν απλόχερη για όλα τα ζούδια που ενδημούσαν εκεί, πλάκωσαν πολλά ποντίκια. Μιας και οι περισσότεροι κτηματίες ήταν ηλικιωμένοι, και ως εκ τούτου με πολλά «κινητικά» προβλήματα, τα ποντίκια περνούσαν ζωή και κότα. Ροκάνιζαν τα πάντα και χρόνια λυμαίνονταν τον τόπο.
Ποντίκια με χρυσαφένιο τρίχωμα φώλιαζαν μες στα σταροχώραφα, στα μποστάνια και στ’ αμπέλια. Σταχτοκίτρινα ποντίκια στα δάση της Τσίγγλας, της Αγίας Τριάδας, των Μεταξάδων και των Ψαθάδων. Άσπρα ποντικάκια μες στους αλευρόμυλους και στα γαλακτοκομεία. Ποντίκια στο κελάρι, ποντίκια στο παχνί, ποντίκια ως και μέσα στα σχολεία…
Ζούσαν σαν άρχοντες τα ποντίκια, ώσπου μια μέρα, ένα πρωί, ο Καλλικράτης, ένας καλός νοικοκύρης, βρήκε ακαθαρσίες ποντικών μες στο μέλι, τη στιγμή που πήγε ν’ αλείψει μια φέτα ψωμί. Εκεί ήταν που αγανάκτησε κι έσπευσε ν’ αγοράσει μια γάτα.
Η παρουσία της γάτας φάνταζε τώρα σαν τέρας στα μάτια των ποντικών. Με τις τρίχες ολόρθες στη ράχη της, την κάθε αυγή αρχινούσε τον αγώνα εξόντωσης των ποντικών, ως τη δύση του ήλιου και ενίοτε ακόμα και τη νύχτα.
Τα ποντίκια βρέθηκαν σε απόγνωση, απειλούνταν με αφανισμό. Κάτι έπρεπε να κάνουν με τη φριχτή γάτα. Η ιδέα ήρθε από έναν πονηρό, φαφλατά μα και κατ’ επίφαση δημοκράτη ποντικό. Να συγκαλέσουνε λέει συμβούλιο των ποντικών, με μοναδικό θέμα: « Πώς θα γλιτώσουμε απ’ τη γάτα»!
Για να παρακολουθήσουμε το συνέδριο…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αγαπητά Ποντικάκια, ερίτιμες Ποντικίνες, αξιότιμοι Ποντικαραίοι! Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μου και βρίσκεστε σήμερα εδώ, για να αναζητήσουμε από κοινού μια λύση, που θα μας απαλλάξει άπαξ και δια παντός απ’ το μεγάλο μας πρόβλημα που ενέσκηψε προσφάτως, τη Γάτα. Ας καταθέσουμε λοιπόν τις προτάσεις μας, προκειμένου να βρούμε τη λύση που θα μας βγάλει απ’ τ’ αδιέξοδο. Συμφωνείτε;
ΟΛΟΙ: Ναι!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ, η κυρία έχει το λόγο!
Α΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Δεν έχει αρχές, δεν έχει αξίες, δεν έχει ηθική, είναι άξεστη!
Β΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Κόβαμε και ράβαμε. Μια ζωή νεμόμαστε τα προνόμια της εξουσίας. Χρόνια τώρα μηχανορραφούμε. Έχουμε χτίσει ερείσματα, προέδρων, ταγών, θεσμών καθώς πρέπει και είθισται, επενδύοντας στα χαμηλά ένστικτα! Ε, ρε γλέντια! Δεν γκρεμίζονται έτσι οι κόποι μιας ζωής, είναι άδικο. Έχουμε κεκτημένα εμείς...
Γ΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Δεν παίζεται, δε φοβάται, δεν περιμένει. Όλα τα κάνει γρήγορα. Από αλλού την περιμένεις, αλλού σου βγαίνει. Μας χαλάει τη σούπα μας!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κυρίες μου, αντιλαμβάνομαι τον πόνο και την οργή σας, αλλά μην παρασυρθούμε στους συναισθηματισμούς και χάσουμε την ουσία της συζήτησης. Παρακαλώ να εστιαστούμε στις προτάσεις! Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι, η κατάσταση είναι όντως σοβαρή, δραματική θα έλεγα. Ας πάμε όμως στο δια ταύτα, ο κύριος έχει το λόγο!
Α΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μάλλον πρέπει να τη χώσουμε μέσα σε μια βαθιά τρύπα την κακούργα!
Β΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Συμφωνώ! Να τη ρίξουμε μέσα σ’ ένα βαθύ πηγάδι!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κύριος στο βάθος!
Γ΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, είμαι της άποψης, να τη ρίξουμε στο ποτάμι. Τέλος…
Δ΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Θάνατος ! Στην πυρά!
ΤΡΙΑ ΛΕΥΚΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ: Κύριε Πρόεδρε, μας δίνετε το λόγο;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα φυσικά, αλίμονο! Ο λόγος στα συμπαθέστατα Τρία Λευκά Ποντικάκια!
Α΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Το πρόβλημα μ’ αυτή τη Γάτα, αλλά και με κάθε γάτα, είναι ότι δεν κάνει απολύτως κανένα θόρυβο, όταν μας πλησιάζει. Οι κουκουβάγιες σιγοτρίζουν τα φτερά τους. Τα φίδια σφυρίζουν με τις γλώσσες τους. Οι γάτες όμως είναι αθόρυβες. Δε βγάζουν κανέναν ήχο, ούτε έναν ψίθυρο. Έστω ένα ανεπαίσθητο θρόισμα.
Β΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Γι’ αυτό λοιπόν εμείς τα Τρία, προβληματιστήκαμε έντονα, σκεφτήκαμε και βρήκαμε τη λύση. Και η λύση είναι πολύ απλή. Αυτή εδώ. Μια κουδούνα!
Γ΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Προσέξτε. Ενώ η Γάτα θα κοιμάται, κάποιος από εμάς θα σκαρφαλώσει πάνω της και θα της δέσει την κουδούνα στο λαιμό. Όπως αντιλαμβάνεστε, σε κάθε της βήμα η κουδούνα θα χτυπάει. Έτσι όλοι θα την ακούμε, όταν επιχειρεί να μας πλησιάζει και θα προλαβαίνουμε να το σκάμε προτού μας χιμήξει.
ΟΛΟΙ: Ναι! Μπράβο! Ζήτω!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ ηρεμήστε, για να συνεχιστεί η διαδικασία. Υπάρχει άλλη πρόταση; Αφού δεν υπάρχει άλλη πρόταση να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία!
ΟΛΟΙ: Να ψηφίσουμε! Να ψηφίσουμε!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μια στιγμή, στο βάθος βλέπω ένα μπαστούνι σηκωμένο! Έχετε το λόγο κύριε!
ΓΕΡΟ-ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε! Πρέπει να πω, πως άκουσα με μεγάλη προσοχή όλες τις προτάσεις. Θα ήθελα να σταθώ στην τελευταία. Φαντάζει υπέροχη η ιδέα. Πριν προχωρήσουμε όμως στην ψηφοφορία, θα πρότεινα, να οριστεί εκ των προτέρων, ποιος από εμάς θα δέσει την κουδούνα στο λαιμό της Γάτας …
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλλον έχετε δίκαιο κύριε, σας ευχαριστώ για την παρέμβαση! Αγαπητοί σύ-νεδροι, ακούσατε την πρόταση του προλαλήσαντος, που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Ερώτηση: Ποιος απ’ όλους μας αναλαμβάνει την ευθύνη να κρεμάσει την κουδούνα στη Γάτα;
ΤΡΙΑ ΛΕΥΚΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ: Όπως καταλαβαίνετε εμείς είμαστε πάρα πολύ μικρά για να σκαρφαλώσουμε στο λαιμό της γάτας!
ΠΟΝΤΙΚΑΡΑΙΟΙ: Εμείς κάνουμε πολύ σαματά όταν ζυγώνουμε μια γάτα που κοιμάται. Θα ξυπνήσει η γάτα προτού προλάβουμε να δέσουμε την κουδούνα στο λαιμό!
ΠΟΝΤΙΚΙΝΕΣ: Κι εμείς βρομοκοπάμε τυρί, θα μας μυριστεί στη στιγμή!
ΓΑΤΑ: ( Ξυπνάει αργά, νωχελικά, τεντώνεται , χασμουριέται, πλένεται, περπατάει αργά, σταθερά, επιθετικά, οσφραίνεται, ορμάει...)
ΥΠΟΒΟΛΕΑΣ: Το μέλλον των Ποντικών φαντάζει δυσοίωνο, γιατί ήρθε η ώρα των μύθων και των ποιητών, της αλήθειας δηλαδή!
Ωδή τετάρτη
Εις Σάμον
«Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι,
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία …»
Α. Κάλβος
Νέστορας Κυρούδης
Κυριακή 13 Ιουνίου 2010
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.
Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, λίγους μήνες πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου του2010. Αποτελεσματική προεκλογική περίοδος είναι η περίοδος εκείνη που ο καθένας σταματά να μένει σπίτι του, σταματά να είναι αυτό που συνήθως είναι, εργάτης, υπάλληλος, γιατρός, επαγγελματίας , αγρότης και ξαναγίνεται ενεργός πολίτης που επιθυμεί «κάτι» από την κοινωνία και θεωρεί ότι η πραγμάτωση αυτού του «κάτι» εξαρτάται από τον ίδιο.
Η ζωή μας εξαρτάται από την τοπική δημοτική εξουσία και η δημοτική εξουσία από την δράση και την ψήφο μας. Ότι σπέρνουμε θερίζουμε.
Όλοι μας σε αυτήν την πόλη εδώ και χρόνια θέλουμε να ψηφίσουμε τους άξιους, αλλά δυστυχώς για την πόλη μας ποτέ οι άξιοι δεν είναι υποψήφιοι.
Αυτοί που μέχρι τώρα εκλέγονται δεν είναι οι άξιοι και οι ικανοί, αλλά οι καπάτσοι, αυτοί που ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι της συναλλαγής με την εκλογική πελατεία, δηλ. τον τρόπο να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση του εκλογικού τους αγώνα όπως και την προβολή τους από τα μέσα ενημέρωσης.
Οι άξιοι και οι ικανοί, οι έχοντες προσόντα, αποφεύγουν να πολιτευτούν διότι το θεωρούν υποτιμητικό να συνωθούνται και να κυνηγούν τον σταυρό προτίμησης με παζάρια, υποσχέσεις για ρουσφέτια και διαπλοκή με οικονομικά και άλλα συμφέροντα..
Πολλοί υποστηρίζουν και διατυμπανίζουν εντέχνως, γιατί έτσι τους βολεύει, πως η κοινωνία του Διδυμοτείχου και των χωριών του δεν είναι ώριμη για ΑΛΛΑΓΗ, είναι ώριμη μόνο για ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ.
Φτάνει πιά. Όχι στις δυνάμεις της αδράνειας.
Γιατί να στηρίξουμε αυτούς που κάνουν την ζωή μας δύσκολη;
Γιατί να στηρίξουμε όσους τρέφει ένας πελατειακός μηχανισμός που θα μας τα ζητήσει πίσω πολλαπλάσια;
Γιατί να στηρίξουμε όσους βασιλεύουν στηριζόμενοι στον όρκο της σιωπής;
Γιατί να στηρίξουμε όσους ξέρουμε ότι πιθανόν να παρανομούν εις βάρος όλων;
Φτάσαμε ως πόλη στο σημείο που η κουβέρτα δεν μπορεί να κρύψει κι άλλα. Φτάσαμε στο σημείο που η διαφθορά, η ημιμάθεια η προχειρότητα έχουν φρακάρει την εξέλιξη μας και έχουν κλείσει την πόρτα της πόλης μας στο μέλλον, στις ευκαιρίες στην παραγωγικότητα και την δημιουργία..
Κάθαρση εδώ και τώρα στο πελατειακό σύστημα της εξαγοράς των ψήφων που πνίγει σαν θηλειά το Διδυμότειχο. Να φέρουμε επιτέλους το Διδυμότειχο στο κέντρο των αποφάσεων.
Αυτός που συγχέει με ιδιοτέλεια το προσωπικό του συμφέρον, με αυτό της πόλης δεν έχει θέση στην προσπάθεια αυτή.
Χρειάζεται ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και προετοιμασία στελεχών που θα αναλάβουν την ουσιαστική υπεράσπιση της πόλης μας και των χωριών μας τα επόμενα δύσκολα χρόνια
Αυτό μπορεί να γίνει με φρέσκα πρόσωπα και ιδέες χωρίς συντηρητικά.
Η σημερινή δημοτική αρχή παρουσίασε προ 8 ετίας μία διακυβέρνηση που ξεκίνησε καλά γιατί η κοινωνία διψούσε για κάτι καινούριο και δημιούργησε τότε την προσδοκία ότι κάτι αλλάζει επιτέλους στην πόλη. Αντίθετα στα τελειώματα θυμίζει έναν αυταρχικό χώρο χωρίς κοινωνικές αναφορές με βαρόνους στα όρια της γραφικότητας, που λένε χοντροκομμένες κοινοτοπίες και που όλοι μαζί βουλιάζουν μέρα με την μέρα στα απόνερα μιας διαχείρισης γεμάτης υποψία διαφθοράς.
Η πολιτική στο Διδυμότειχο και η ενασχόληση με τα κοινά έγινε βιοπορισμός για όσους δεν μπορούν να σταδιοδρομήσουν αλλού. Τα αξιώματα στους αντιδημάρχους και στις καίριες θέσεις αναλαμβάνονται κατ΄απονομή και όχι κατ΄αξία. Το πελατειακό σύστημα στην πόλη μας ανεβάζει στα ρετιρέ της εξουσίας τις μετριότητες
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και η κατάντια για την πόλη μας.
Φτάνει πια.
Από πολίτες γίναμε πελάτες.
Από πατρίδα –πόλη γίναμε μαγαζί.
Αντί ιδεολογία –εξαγορά.
Αντί για αληθινή πολιτική, δούναι και λαβείν.
Με τα χέρια μας φυτέψαμε το δένδρο της παρακμής της πόλης μας.
Η ευημερία των λίγων τοπικών αρχόντων και των κολλητών τους είναι ουσιαστικά η δυστυχία των πολλών συμπολιτών μας.
Το τεράστιο δημοτικό έλλειμμα είναι ουσιαστικά ιδιωτικό πλεόνασμα.
Το έλλειμμα έργων στην πόλη μας είναι επίσης ιδιωτικό πλεόνασμα.
Ως πότε θα το ανεχόμαστε.
Σήμερα γεννιέται για τον τόπο μας το Διδυμότειχο τους Μεταξάδες και τα χωριά μας, μια νέα ελπίδα.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Για το «ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ»
Σιναπίδης Στέφανος
Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.
Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος
Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
Την στήριξή του στον υποψήφιο Δήμαρχο Διδυμοτείχου Στέφανο Σιναπίδη εκφράζει ο Νέστορας Κυρούδης, με ανακοίνωσή του.
«Πριν από λίγες μέρες, ο κ. Σιναπίδης, στην αίθουσα εκδηλώσεων του δήμου μας, μου γνωστοποίησε την αμετάκλητη απόφασή του, να είναι υποψήφιος δήμαρχος στις προσεχείς εκλογές. Παράλληλα μου δήλωσε, πως θα επιθυμούσε να είμαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.
Του απάντησα, ότι κατ’ αρχήν χαίρομαι για την απόφασή του, πως με τιμά η πρότασή του, και πως πράγματι υπάρχει κοινός τόπος στην πολιτική μας σκέψη, αν σκεφτεί κανείς τον πολιτικό λόγο που εξέφρασα ως υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές του 2002.
Πρόσθεσα όμως πως χρειάζομαι λίγο χρόνο, για να το σκεφτώ. Συμφωνήσαμε να το αφήσουμε για την Κυριακή στο «PLOTINI».
Έτσι, σήμερα εδώ, είμαι σε θέση να απαντήσω δημόσια, μαζί με το σκεπτικό της Απόφασής μου: Επειδή θεωρώ πως ο άνθρωπος, ως κοινωνικό ον, νομιμοποιείται να έχει δικαίωμα στην άποψη για τα πολιτικά πράγματα, αφ’ ενός για να επιδιώξει καλύτερες συνθήκες κοινωνικής διαβίωσης, αφ’ ετέρου για να φτάσει στην εντελέχεια, την προσωπική του ολοκλήρωση δηλαδή. Και αυτό ακριβώς, το υπαρξιακό δικαίωμα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι προνόμιο, μόνο για Ολίγους …
Επειδή για τη σύγχρονη κοινωνικοπολιτική μας χρεοκοπία υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι 300 και αυτό το ξέρουμε καλά όλοι μας, αρνούμαι να αποδεχτώ σήμερα πολιτική πρόταση για το μέλλον του τόπου μας , που θα είναι καρπός μακροχρόνιας, πελατειακής, πολιτικάντικης μαγειρικής, βασισμένης στα ίδια «εξαρτημένα» , «ταγμένα» στην πολιτική πρόσωπα, στα «ίδια» συμφέροντα και στις ιαχές κορυβαντιούντων βαρβάρων …
Επειδή ο κ. Σιναπίδης πήρε σαφείς θέσεις και στάσεις στα πολιτικά δρώμενα τα τελευταία χρόνια ποικιλότροπα, χωρίς κατ’ ανάγκην να συμφωνώ πάντα με τις απόψεις του, αν μη τι άλλο έδειξε ότι:
• Μπορεί να θέτει στόχους και να τους πετυχαίνει, μα και να κυνηγάει χίμαιρες.
• Δείχνει διατεθειμένος για τολμηρές ρήξεις και γόνιμες ανατροπές. Δεν τάζει, δεν κολακεύει, μα ούτε και καιροσκοπεί.
• Δεν υστερεί στη ρητορική, στην ιστορία, μα και στην ευφυΐα.
Για όλα τα προλεχθέντα και έχοντας λάβει γνώση του νέου νόμου και του άρθρου 68, που αναφέρεται στις υποχρεώσεις του δημοτικού συμβούλου, συντάσσομαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, στο νέο διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου».
Κυρούδης Νέστορας
Εκπαιδευτικός
Κυριακή 23 Μαΐου 2010
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.
Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
14 Μαίου 2010. Ερντογάν και Νταβούτογλου στην Ελλάδα.
Αποτελεσματική Πολιτική είναι η τέχνη της διαχείρισης των συμβόλων. (Μιτεράν)
Η σημερινή τουρκική εξωτερική πολιτική που εφαρμόζεται με κύριους εκφραστές τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν και τον Υπουργό Εξωτερικών Νταβούτογλου, που έρχονται στην χώρα μας, στις 14 Μαίου 2010, έχει συγκεκριμένο όνομα, περιεχόμενο και στόχευση.
Ένας από τους κύριους μοχλούς πίεσης της τουρκικής επιθετικής εξωτερικής πολιτικής προς την χώρα μας , με αιχμή του δόρατος την ψήφο των μουσουλμάνων της Θράκης, αποτελεί το Τουρκικό προξενείο της Θράκης , Θράκη η οποία απελευθερώθηκε στις 14 Μαίου 1920.
Στην ημερομηνία των 90 χρόνων της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης πραγματοποιείται εντελώς «συμπτωματικά» στις επόμενες μέρες, σύσσωμη η επίσκεψη των Τούρκων πολιτικών στην Ελλάδα.
Ευτυχώς τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η εντέχνως σχεδιαζόμενη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Θράκη ανήμερα της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης στις 14 Μαΐου 2010.
Και αυτό διότι το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην επίσκεψη αυτή καθαυτή, αλλά στον συμβολισμό και το μήνυμα ισχυρής παρουσίας που θα εξέπεμπε ο Τούρκος πρωθυπουργός προς την μουσουλμανική μειονότητα, ειδικά την εν λόγω ημερομηνία.
Και ευτυχώς αποφεύχθηκε και η σχεδιαζόμενη ταυτόχρονη επίσκεψη αμφοτέρων των δύο πρωθυπουργών στην Θράκη ειδικά την συγκεκριμένη ημερομηνία που επιθυμούσε σφόδρα η τουρκική διπλωματία (που ακολουθεί άριστα την ρήση του Μιτεράν) για να εκπέμψει το πολυπόθητο μήνυμα της άτυπης «συμβολικής συνδιοίκησης» στην Θράκη.
Ο νεοθωμανισμός παρόλη την εξωτική ονομασία, είναι το όνομα της σύγχρονης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που ουσιαστικά στοχεύει να αναδείξει την Τουρκία ηγετική περιφερειακή δύναμη στην Εγγύς Ανατολή και στα Βαλκάνια ανασυστήνοντας τα όρια επιρροής και τον ζωτικό χώρο της παλαιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Ουσιαστικά το δόγμα Νταβούτογλου (νεοθωμανισμός), κατ΄αναλογία και αντιστοίχιση, είναι ο αντίστοιχος ελληνικός «μεγαλοϊδεατισμός» του προηγούμενου αιώνα.
Ο νεοθωμανισμός στο επίπεδο της ζώσας τοπικής γεωστρατηγικής πραγματικότητας , με λίγα λόγια είναι η μακρά χείρα των ΗΠΑ στην περιοχή μας, ένα βολικό ανάχωμα για αυτήν ενάντια στο «ριζοσπαστικό ισλάμ» από την μία και την «ρωσική αρκούδα» από την άλλη.
Ο νεοθωμανισμός όμως, δεν αποτελεί πλέον, μόνο μία εξωτερική απειλή για την Ελλάδα αλλά συνιστά δυστυχώς , και μία εσωτερική παράμετρο της ίδιας πολιτικής και κοινωνικής ζωής μας, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων ιδίως στην Θράκη αλλά και κεντρικά στην Αθήνα, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεοθωμανισμό (παρακινούμενες από πολιτική αφέλεια ή από πολιτική βλακεία) διότι θεωρούν ότι αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους ορισμένα παρασιτικά επιχειρηματικά στρώματα αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους ιδιαίτερα στους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες (ιδίως στην Θράκη), στην εκπαίδευση, στους διανοούμενους, στα ΜΜΕ.
Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής της ελληνικής κοινωνίας και ένα κλίμα ωχαδερφισμού των πολιτών της Θράκης ευνοεί την νεοθωμανική στρατηγική.
Το ζητούμενο τελικά κατά την άποψη μου με την μειονότητα στην Θράκη (ενόψει και των αυτοδιοικητικών εκλογών), δεν είναι ούτε η ιστορική μας αντιπαλότητα με τους Τούρκους ούτε καν η εθνική μας υπερηφάνεια.
Το ζητούμενο είναι μόνο ο εκδημοκρατισμός της μουσουλμανικής κοινότητας της Θράκης να αποκτήσει δηλ. η μειονοτική κοινωνία ,αληθινή πολυφωνία, αυτόνομη έκφραση, γνήσια ταυτότητα και ακηδεμόνευτο αυτοπροσδιορισμό και μάλιστα αυτό να συμβεί ιδίως στις δύο συνιστώσες της μειονότητας (Πομάκοι-Ρομά) που καταπιέζονται από τους τουρκογενείς και το τουρκικό προξενείο.
Να αποδομηθεί το βαθύ κράτος της Τουρκίας στην περιοχή, να εκσυγχρονιστεί η μουσουλμανική κοινότητα και για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να της δοθεί από το ελληνικό κράτος , ευρωπαϊκός προσανατολισμός, αποκόπτοντάς την από τους πασάδες..
Δυστυχώς κάποιοι δεν τολμούν να βγουν να μιλήσουν για την καταπίεση των μη τουρκογενών μουσουλμάνων στην Θράκη από το τουρκικό προξενείο , από τον φόβο μήπως βρεθούν άλλοι εκτός γραμμής για λόγους πολιτικού κόστους και κάποιοι άλλοι έμμεσα, και εκτός μισθολογίου.
Τι κάνει το ελληνικό κράτος;
Το ελληνικό κράτος βρίσκεται μέχρι τώρα απροετοίμαστο, αμήχανο, μετέωρο και υποχωρητικό μπροστά σε ένα μελλοντικό μεθοδευμένο τουρκικό σχέδιο αμφισβήτησης της κυριαρχίας του στη Θράκη και στις ρατσιστικές μεθόδους ξεριζώματος της πομακικής συνείδησης και καταγωγής (ουσιαστικά πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων και των Ρομά) και αδυνατεί προς το παρόν να παράξει στιβαρή πολιτική με νόημα περιεχόμενο και χρηστικά αποτελέσματα..
Ελπίζουμε να αναχαιτιστεί η τουρκική εξωτερική πολιτική, με την εφαρμογή μίας ελληνικής real politic για να αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος της μειονότητας με την γείτονα χώρα μέσω της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης που πρέπει να δοθεί στην μειονότητα από την χώρα μας, για να σταματήσει να καλλιεργείται από ορισμένους κύκλους η επικίνδυνη τακτική του αλυτρωτισμού για την Θράκη.
Επιτέλους πρέπει κάποιοι να καταλάβουν και πρέπει συνεχώς να τονίζουμε στους τούρκους πολιτικούς ότι «συνομιλώ δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη παραχωρώ».
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
"ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ"
Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Ο άδικος ακρωτηριασμός που προκαλεί το σχέδιο «Καλλικράτης» στον Δήμο Διδυμοτείχου με συνέπεια τα πολλαπλά κοινωνικά κατάγματα στον ιστό της επαρχίας Διδυμοτείχου, δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις στους συμπολίτες μας.
Αυτοί που δεν έδρασαν και δεν αντέδρασαν έγκαιρα στην αποτροπή αυτού του γεγονότος έχουν μπεί στο στόχαστρο της πόλης.
Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και αφορούν κυρίως το υπάρχον πολιτικό δυναμικό της σημερινής δημοτικής αρχής και του επικεφαλή της που περιορίστηκε μόνο σε ακαδημαϊκές συσκέψεις, θεατρινίστικες παραστάσεις, ανούσια ψηφίσματα και ετεροχρονισμένες επιτροπές. Πρέπει επιτέλους ως πόλη να τελειώνουμε με αυτά τα πρόσωπα που είναι ανίκανα να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της πόλης μας και των κατοίκων της.
Αυτό που χρειάζεται λοιπόν ο ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΊΧΟΥ είναι μία αναδιάταξη των προσώπων που το διοικούν, και να έρθουν στο προσκήνιο φρέσκα πρόσωπα. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι έχουν τον ρόλο τους, μόνο που βρίσκονται προς το παρόν σε λάθος πόστο.
Ο Δήμος Διδ/χου μου είπε πρόσφατα κάποιος συμπολίτης μας, μοιάζει με ένα Νοσοκομείο που έχει τα πάντα, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει και να θεραπεύσει ασθενείς, γιατί το κατώτερο τεχνικό προσωπικό παίρνει αποφάσεις και «χειρουργεί», οι «νοσοκόμοι» ασχολούνται με τεχνικά έργα και οι «ιατροί» παραγκωνισμένοι στην γωνία ασχολούνται με την «λάντζα».
Αυτό το Νοσοκομείο-δήμος γίνεται έτσι επικίνδυνο για τους πολίτες γιατί αδυνατεί να θεραπεύσει τις «ασθένειες» της πόλης του Διδυμοτείχου και αδυνατεί να του δώσει αναπτυξιακή προοπτική.
Ο δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι, δηλ. ο σημερινός δημοτικός κυβερνητικός τομέας αποδεικνύεται γραφειοκρατικός, ανεπαρκής σε δομή και δράση, είναι συγκεντρωτικός, δύσκαμπτος χωρίς δημιουργική δραστηριότητα, αδαής στις σύγχρονες μεθόδους εργασίας και διπλωματικής πίεσης προς την κεντρική εξουσία, ανίκανος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής.
Ενθαρρύνει μόνο τις εξυπηρετήσεις ορισμένων συμφερόντων και ευνοούμενων μικροομάδων εμποδίζοντας την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης μας και του ζωτικού της χώρου.
Συν της άλλης, οι δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης και ο Δήμαρχος ως ηγέτης απουσιάζουν παντελώς από τα δύσκολα. Δεν μπαίνουν ποτέ μπροστά, δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, δεν είναι επί των επάλξεων, δεν δίνουν το παράδειγμα, δεν λύνουν προβλήματα και δεν διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις κρίσεις της πόλης πράγμα που φάνηκε από την ανικανότητα τους να κρατήσουν αλώβητη την Επαρχία Διδυμοτείχου από το σχέδιο «Καλλικράτης».
Ιδίως σε αυτόν τον τομέα της επίλυσης των δύσκολων προβλημάτων και της συλλογικής εξυπηρέτησης των πολιτών απέτυχαν κατά γενική ομολογία, εκ των πραγμάτων.
Ο ίδιος ο δήμαρχος παρόλο το 48% που πήρε στις εκλογές του 2006, παραμένει βαθιά ηττημένος σε περιβάλλον νίκης. Προτιμά να είναι ευχάριστος με όλους και όχι χρήσιμος για την πόλη.
Απεδείχθη ότι ήρθε να κυβερνήσει το πλοίο του Διδυμοτείχου δίχως πυξίδα, δίχως πρόγραμμα και με μία ομάδα παλαιάς κοπής πολιτευτών εκ μεταγραφής οι περισσότεροι, που αδημονούσαν να πάρουν σειρά για την απόλαυση των ηδονών της εξουσίας.
Αυτοί οι σημερινοί κάτοχοι της εξουσίας δεν αποσκοπούν στην ανάπτυξη της πόλης αλλά αποβλέπουν μονάχα στην περιφρούρηση των κεκτημένων τους με κάθε κόστος.
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της κυβερνώσας δημοτικής παράταξης του Δήμου Διδυμοτείχου αυτήν την στιγμή, αγαπητοί συμπολίτες , είναι το μαζικό κίνημα της δυσαρέσκειας των πολιτών, δυσαρέσκεια που μεγεθύνθηκε από την αδυναμία της πλειοψηφούσας δημοτικής παράταξης και του επικεφαλή της να σώσει το Διδυμότειχο από τον ακρωτηριασμό που της επιφύλαξε ο «Καλλικράτης».
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ 2010. 1ο μέρος
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.
Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Σήμερα 6 μήνες προ των δημοτικών εκλογών και λίγο πριν την ψήφιση του σχεδίου «Καλλικράτης» βρισκόμαστε στην καμπή της τοπικής μας ιστορίας, όπου το παλαιό πεθαίνει και το καινούριο ετοιμάζεται τώρα να γεννηθεί.
Η υπάρχουσα δημοτική αρχή, σε λίγους μήνες συμπληρώνει μία οκταετία συνεχούς διακυβέρνησης στο Διδυμότειχο και πιστεύω, όπως και η πλειοψηφία των πολιτών του Διδυμοτείχου και των χωριών του, πως έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο της.
Την προσφορά και την επιτυχία της εν λόγω παράταξης ας την κρίνει η τοπική ιστορία. Εμείς δεν μηδενίζουμε και δεν κατηγορούμε κανέναν και πολύ περισσότερο δεν καταδικάζουμε τις καλές προθέσεις και τα οράματα του σημερινού δημάρχου.
Η πλειονότητα των κατοίκων όμως, κρίνει πως μία οκταετία είναι αρκετή για να ολοκληρώσει ο σημερινός δήμαρχος αλλά και οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του, τον πολιτικό του κύκλο στα τοπικά πράγματα.
Η πρόταση μας αφορά το γεγονός πως στην παράταξη που «ζυμώνεται» για να κατεβεί στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2010, θα πρέπει να συμμετέχουν πολίτες από όλα τα κόμματα και από όλους τους χώρους ανεξαιρέτως.
Οι παραπάνω συμπολίτες μας όμως, θα χρησιμοποιούν την οποιαδήποτε κομματική τους τοποθέτηση και τις προσβάσεις τους στα κέντρα εξουσίας για το καλό της πόλης μας.
Πρέπει να γίνει η σημαία μας και στο Διδυμότειχο, αυτό που γίνεται κατά κόρον σε άλλες πόλεις δηλ. η ενοποίηση όλων σαν μία γροθιά για την προάσπιση των συμφερόντων της πόλης ανεξαρτήτως χρώματος και κομματικής ταυτότητας, που οδηγεί τελικά στην ανάπτυξη και στην εξυπηρέτηση του συλλογικού συμφέροντος.
«Δεν μας ενδιαφέρει αν μία γάτα είναι πράσινη, κόκκινη ή μπλε. Αρκεί να τρώει ποντίκια για χάρη του Διδυμοτείχου».
Ας ξεκινήσουμε με μία αρχική παραδοχή ένα στοιχειώδες αξίωμα . Ο κάθε δήμος και επομένως και ο δικός μας, που θα προκύψει οσονούπω με την ψήφιση του νομοσχεδίου, υπάρχει για να εξυπηρετεί τον κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως κόμματος και τοποθέτησης.
Κάθε Δημοτική Αρχή οφείλει να κινείται εντός τριών βασικών αξόνων δράσης: α) να φροντίζει για την ποιότητα ζωής των δημοτών της, δηλ. για τα ζητήματα της καθημερινότητας μας (ύδρευση, αποχέτευση, πράσινο, αναψυχή, μαζική άθληση κ.ά.), β) να προωθεί την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου, διεκδικώντας πόρους από κάθε διαθέσιμη πηγή, και γ) να πολιτεύεται σεβόμενη τα χρήματα μας και τις αρχές της διαφανούς οικονομικής διαχείρισης.
Μέχρι τώρα όμως οι νυν όπως και πολλοί πρώην δημοτικοί παράγοντες-σύμβουλοι του Διδυμοτείχου αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, πρόχειροι, αυταρχικοί και πάρα πολλοί από αυτούς αλαζονικοί, με νοοτροπία φεουδάρχη που θύμιζε τις εποχές του μεσαίωνα.
Δεν μπορούν να οργανώσουν, να δουλέψουν συλλογικά, να παράγουν χρήσιμη πολιτική για τον τόπο, να εκμεταλλευθούν εθνικούς και κοινοτικούς πόρους, να σταθούν στις σύγχρονες συνθήκες και εξελίξεις. Έχουν οδηγήσει την πόλη σε τέλμα μαρασμού και στον πολιτικό αυτισμό.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Κάποιος συμπολίτης μας μου είπε προ ημερών, μία μεγάλη αλήθεια, γιατί τις μεγάλες αλήθειες τις λένε απλοί άνθρωποι
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010
Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΣΤΙΣ 22/11/2009)
ΤΟΥ ΣΙΝΑΠΙΔΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
(Στην τοποθέτησή μου θα αναφερθώ κυρίως στο πώς μπορούμε, να κερδίσουμε τις εκλογές του 2010 στον νύν ή στον διευρυμένο Καποδιστριακό Δήμο Διδυμοτείχου που θα προκύψει, ενάντια όμως, στην σημερινή δημοτική εξουσία που έχει κουράσει τους συμπολίτες μας).
Χαιρετίζω με ιδιαίτερη συγκίνηση την σημερινή συγκέντρωση που θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω λόγω της μαζικότητας, της δυναμικότητας και της πολυσυλλεκτικότητας που παρουσιάζει, ως ένα συνέδριο της ενωμένης αντιπολίτευσης του ευρύτερου Δήμου Διδυμοτείχου, για να είμαστε μέσα στο πνεύμα των καιρών.
Αναρωτιούνται πολλοί ποιός συγκάλεσε αυτήν την συγκέντρωση. Η απάντηση είναι απλή. Αυτός που συγκάλεσε την σημερινή συγκέντρωση δεν είναι ένα πρόσωπο, δεν είναι μία ομάδα, δεν είναι μία παράταξη, αλλά είναι η παλλαϊκή απαίτηση των ευρύτερων στρωμάτων και πολιτών του Διδυμοτείχου για αλλαγή της υπάρχουσας δημοτικής αρχής , αλλά και η απαίτηση για ανανέωση του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού στις επικείμενες εκλογές του 2010, που κατά βεβαιότητα θα γίνουν με τον νέο Καποδίστρια.
Όλοι όσοι συμμετέχουμε σήμερα εδώ, θέλω να πιστεύω ότι συμφωνούμε, τουλάχιστον σε δύο πράγματα για το Δήμο Διδυμοτείχου και ευρύτερα για τον νέο Καποδιστριακό Δήμο που θα περιλαμβάνει τα όρια της Επαρχίας Διδυμοτείχου.
Το πρώτο πράγμα που συμφωνούμε είναι, πώς οι πολίτες της περιοχής μας, έχουν συνειδητά κουραστεί και απηυδήσει από τους εκφραστές της σημερινής δημοτικής εξουσίας . Οι πολίτες αυτοί κατατάσσονται σε 4 κατηγορίες.
1)Κάποιοι πολίτες έχουν κουραστεί από την χαμηλή παραγωγή έργου την τελευταία οκταετία στο Δήμο Διδυμοτείχου 2)κάποιοι άλλοι πολίτες έχουν αγανακτήσει από την κοροϊδία του Δημάρχου και των αντιδημάρχων για έργα που συνεχώς υπόσχονται αλλά δεν γίνονται, 3)κάποιοι άλλοι πολίτες έχουν απηυδήσει από τις άσκοπες σπατάλες και την άκρατη υποσχεσιολογία και τέλος 4) κάποιοι πολίτες, απλώς πιστεύουν πως η σημερινή δημοτική αρχή με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της.
Τόσο οι πρώτοι, οι πιο αγανακτισμένοι όσο και οι δεύτεροι οι πιο φιλελεύθεροι και πιο σοφιστικέ, συμφωνούν σε δύο πράγματα.
1)Πώς τώρα στις επόμενες εκλογές του 2010 ήρθε πλέον η ώρα για την αντικατάσταση της υπάρχουσας δημοτικής αρχής , που εκφράζει το παλιό, και την ανανέωση του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου με μία νέα δημοτική παράταξη με φρέσκα πρόσωπα και πρωτοποριακές ιδέες .
2)Το δεύτερο πράγμα στο οποίο συμφωνούμε όλοι οι παρευρισκόμενοι, αλλά και η πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης μας και των χωριών του Δήμου Διδυμοτείχου είναι πώς, η αλλαγή του υπάρχοντος δημοτικού κατεστημένου μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μία συσπειρωμένη και ενωμένη μαζική αντιπολίτευση.
Άρα λοιπόν μέχρι τώρα όλοι συμφωνούμε πιστεύω στα παρακάτω δύο αξιώματα, που πρέπει να αποτελέσουν την πυξίδα των κινήσεων μας και να καθορίσουν τις δράσεις των δύο υπαρχόντων παρατάξεων, των παρατάξεων δηλ. του κου Παπατσαρούχα και του κου Μαργαριτίδη, της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, τουλάχιστο όσον αφορά τον Δήμο Διδυμοτείχου που θα αποτελεί και την πλειοψηφία στον ευρύτερο Καποδιστριακό Δήμο Διδυμοτείχου.
Ποιά είναι αυτά τα αξιώματα.
Πρώτο αξίωμα= Αλλαγή της σημερινής δημοτικής αρχής και του Δημάρχου.
Δεύτερο αξίωμα= Ενότητα των σημερινών αντιπολιτευτικών δυνάμεων .
Το πρώτο δενεπιδέχεται συζήτηση. Ή σαν πολίτης είσαι ευχαριστημένος από την υπάρχουσα κατάσταση οπότε δεν συμμετέχεις στην αλλαγή, ή είσαι δυσαρεστημένος και τουλάχιστον προβληματίζεσαι πώς, με ποιούς και με ποιόν επικεφαλής θα έρθει η αλλαγή.
Το δεύτερο ζητούμενο δηλ. της ενότητας των αντιπολιτευτικών δυνάμεων είναι αυτό που πρέπει να εξασφαλίσουμε. Να εξασφαλίσουμε δηλ. να αφήσουμε πίσω αυτά που χωρίζουν την υπάρχουσα μείζονα και ελάσσονα αντιπολίτευση και εννοώ μικροπολιτικές και προσωπικές παρεξηγήσεις, πικρίες, ακόμα και πρόσωπα εκατέρωθεν, που φορτίζουν κάποιους αρνητικά στην συνεργασία των δυνάμεων που υποστήριξαν στις προηγούμενες εκλογές του 2006 τις δύο σημερινές αντιπολιτευόμενες παρατάξεις.
Αντί να προβάλλουμε αυτά που μας χωρίζουν, να προβάλλουμε συνεχώς αυτά που μας ενώνουν. Και το κυρίαρχο ενωτικό στοιχείο είναι το συλλογικό συμφέρον μας, δηλ. η προοπτική νίκης και η απόκτηση της δημοτικής αρχής.
Ποιός λοιπόν θα μπορεί να είναι ο συνδετικός κρίκος αυτών των δύο υπαρχόντων αντιπολιτευτικών δημοτικών παρατάξεων και μιλάω κυρίως για το Δήμο Διδυμοτείχου, χωρίς βέβαια να παραβλέπω τους δύο άλλους δήμους, γιατί πιστεύω πως την τακτική που θα ακολουθήσει ο καθένας από τους δύο όμορους δήμους, Ορφέα και Μεταξάδων, εναπόκειται αρχικά στην δική τους πρωτοβουλία την οποία πρωτοβουλία στην συνέχεια εμείς θα αγκαλιάσουμε.
Ο συνδετικός λοιπόν κρίκος των δύο δημοτικών παρατάξεων της σημερινής αντιπολίτευσης του Δήμου Διδυμοτείχου, που θα μπορεί να εξασφαλίσει την ενότητα και την συναίνεση αυτών και την προοπτική νίκης, πιστεύω πως είναι η ανάδειξη μίας ηγετικής ομάδας και ενός νέου προσώπου ως επικεφαλής μιας ενιαίας διακομματικής δημοτικής παράταξης που θα κατέβει οργανωμένα στις εκλογές του 2010.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι, ποιά θα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου επικεφαλής προσώπου, του μελλοντικού δηλ. ηγέτη της παράταξης αλλά και της ηγετικής ομάδας που θα τον πλαισιώσει, γιατί ηγέτης και ηγετική ομάδα πρέπει να είναι αλληλένδετα. Καταρχήν να σας πω, πιστεύω και εγώ αλλά και η πλειοψηφία των ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών, πως οι ηγέτες των παρατάξεων τουλάχιστον στις δημοτικές εκλογές δεν υποδεικνύονται από κανέναν, αλλά αναδεικνύονται από την κοινωνία.
Τα χαρακτηριστικά λοιπόν του ηγέτη μίας ενιαίας δημοτικής παράταξης που θα έχει πιθανότητες νίκης για τον συντηρητικών καταβολών δήμο Διδυμοτείχου (και το συντηρητικών δεν το λέω με πικρία, αλλά γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα) είναι τα εξής. Καταρχάς ο επικεφαλής θα ηγηθεί δυνάμεων που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και δυνάμεων που προέρχονται από το χώρο της ΝΔ.
Πρέπει λοιπόν να είναι αποδεκτός και από τους δύο. Θα πρέπει δηλ. να προέρχεται , να έχει αναδειχθεί και καταξιωθεί στην κοινωνία της επαρχίας Διδυμοτείχου, κυρίως μέσα από την δεξαμενή της κοινωνίας και όχι μέσα από τους κομματικούς σωλήνες. Επίσης θα πρέπει να είναι πολίτης που να έχει το πολιτικό θάρρος και την πολιτική τόλμη να διακηρύξει δημοσίως πως είναι έτοιμος να ηγηθεί μίας τέτοιας προσπάθειας και φυσικά να διαθέτει πολιτικό λόγο και ικανότητες.
Αυτοί που δεν δηλώνουν ξεκάθαρα την πρόθεσή τους και κωλυσιεργούν, πιστεύω, όπως και όλοι σας, ότι παρεμποδίζουν από πολιτική αφέλεια την συγκρότηση μίας ενωμένης νικηφόρας δημοτικής παράταξης.
Ποιά άλλα χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ο επικεφαλής μίας ενωμένης παράταξης.
Θα πρέπει ο επικεφαλής της παράταξης να συσπειρώνει τους δύο υπάρχοντες αντιπολιτευτικούς σχηματισμούς, και μιλάω πρωτίστως για τον Δήμο Διδυμοτείχου, (που θα αποτελεί τον βασικό πυρήνα του νέου διευρυμένου Καποδιστριακού Δήμου), επίσης, να διαλύει τις τυχόν εκατέρωθεν παρεξηγήσεις και οπωσδήποτε να έχει διείσδυση και αποδοχή σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Ακόμη να μπορεί να εγγυηθεί την σύνθεση του ψηφοδελτίου, στοχεύοντας σε ένα μείγμα, σε μία ώσμωση παλιών πολιτικών με εμπειρία, αλλά και νέων υποψηφίων με φρέσκες ιδέες, οράματα αλλά και νεανική ορμή που λείπει από τους παλιότερους.
Αν ο επικεφαλής της παράταξης είναι αυστηρά κομματικό στέλεχος ή κάποια παράταξη επιλέξει να κατέλθει αυτόνομα χωρίς συνεργασίες, με ένα καθαρά κομματικό υποψήφιο, πιστεύω πως το εκλογικό ποσοστό που θα πάρει θα είναι επιεικώς χαμηλό και θα πριμοδοτήσει ουσιαστικά τον σημερινό Δήμαρχο θα ρίξει δηλ. νερό στον μύλο του σημερινού δημάρχου .
Με βάση τα παραπάνω, πιστεύω ακράδαντα πως κανένας από τους επικεφαλής της σημερινής αντιπολίτευσης, δεν πρέπει επ ουδενί λόγο, να είναι επικεφαλής της ενωμένης παράταξης που θα διεκδικήσει τις εκλογές του 2010, επιβάλλεται όμως να συμμετέχουν γιατί χρειαζόμαστε την μεγάλη εμπειρία τους.
Θα ρωτήσει κάποιος, με ποια διαδικασία θα γίνει η επιλογή του επικεφαλής. Δεν θα σας πω εγώ την διαδικασία, αν και πιστεύω πως με αυτές τις συγκεντρώσεις αλλά και με άλλες που πρέπει να ακολουθήσουν, ανοιχτές και κλειστές, η διαδικασία μπορεί εύκολα να συμφωνηθεί από τις υφιστάμενες παρατάξεις, όπως ανάλογα γίνεται και σε άλλες πόλεις ανά την Ελλάδα .
Θα μας πεί βέβαια κάποιος, για να μας προσγειώσει στην πραγματικότητα . Καλά όλα αυτά δηλ. πες ότι συμφωνεί η μείζονα και η ελάσσονα αντιπολίτευση για συνεργασία και ενιαίο ψηφοδέλτιο, με ανάμιξη παλαιών στελεχών και νέων δυνάμεων, με υποψήφιο αρχηγό ευρύτερα αποδεκτό και με προοπτική νίκης. Το ζητούμενο είναι, τί θα γίνει με τον οικονομικό παράγοντα , γιατί όλοι γνωρίζουμε πως οι δημοτικές εκλογές ειδικά στο Διδυμότειχο απαιτούν χρήματα.
Την απάντηση δεν θα σας την δώσω εγώ, προς το παρόν. Θα σας πως μόνο αρχικά, τι μου λένε δεκάδες απλοί άνθρωποι και όχι μόνο. Ξέρετε τι λένε: Για να φύγει η σημερινή δημοτική αρχή που μας καταδυναστεύει, είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε ο καθένας, άλλος 50 άλλος 100, άλλος 200 Ε, με μία όμως προϋπόθεση, αρκεί να τα βρείτε εσείς οι αντιπολιτεύσεις δηλ. να πάτε ενωμένοι με ένα ικανό, άφθαρτο και αποδεκτό αρχηγό.
Και τελειώνοντας, ποιά θα πρέπει να είναι η στρατηγική που θα μας οδηγήσει στην νίκη. Συνοψίζεται στα εξής: 1)ενώνουμε τις δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης σε μία, 2)συμφωνούμε σε έναν αρχηγό και μία συλλογική ομάδα, αποδεκτούς από την κοινωνία , με μείξη νέων και παλιών που θα λειτουργεί από αύριο αν είναι δυνατόν σαν σκιώδη αντιπολίτευση και 3)προβάλλουμε συστηματικά τις ιδέες μας και την μεθοδολογία μας στους πολίτες του Διδυμοτείχου. Ουσιαστικά πρώτα κερδίζουμε την κοινωνία και μετά κερδίζουμε τις εκλογές.
Η πολιτική αυτή στρατηγική χρησιμοποιείται τον τελευταίο καιρό επιτυχώς από πολλούς σε άλλους χώρους, ενώ έχει περάσει σε δεύτερη σημασία η στρατηγική να κερδίσουμε μόνο τους μηχανισμούς και τα στελέχη σε επίπεδο χωριών και πόλης και διαμέσου αυτών τις εκλογές. Η δεύτερη αυτή τακτική που ακολουθεί η συμπολίτευση κατά κόρον, αν χρησιμοποιηθεί κατά κύριο λόγο, και από εμάς, θα μας αποξενώσει από την κοινωνία και τους απλούς πολίτες οι οποίοι στο τέλος τιμωρούν αυτούς που τους αγνοούν.
Ας προχωρήσουμε λοιπόν σαν μία γροθιά αφουγκραζόμενοι την απαίτηση της κοινωνίας του ευρύτερου Καποδιστριακού Δήμου Διδυμοτείχου για ενότητα, ανανέωση και αλλαγή στις επικείμενες εκλογές του 2010.
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009
ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
Οι οργανωμένες αντιπολιτευτικές δυνάμεις του Δήμου Διδυμοτείχου και οι ανένταχτοι ενεργοί πολίτες μετά από επισταμένη διαβούλευση και συζήτηση μεταξύ μας, που έλαβε χώρα στην ανοιχτή συγκέντρωση στις 22 Νοεμβρίου 2009, συμφωνήσαμε ότι για το καλό του νέου Καποδιστριακού Δήμου Διδυμοτείχου, θα πρέπει να υπάρξει μία ευρύτερη συνεργασία των σημερινών αντιπολιτευτικών δυνάμεων του Δήμου Διδυμοτείχου και όποιων άλλων δυνάμεων από τους όμορους δήμους Μεταξάδων και Ορφέα θέλουν να συνταχθούν με σκοπό να υπάρξει μία αλλαγή στα μελλοντικά δημοτικά δρώμενα στις εκλογές του 2010.
Η επιλογή του επικεφαλής της νέας ενιαίας δημοτικής παράταξης και η συλλογική ομάδα που θα τον πλαισιώσει, θα προκύψει μετά από νέα διαβούλευση και με μοναδικό γνώμονα την δυνατότητα νίκης στις επικείμενες εκλογές του 2010 έχοντας σαν βάση τους εξής τρείς πυλώνες:
1) της μαζικής ενότητας,
2)της συλλογικής ανανέωσης και
3) της αλλαγής της υφιστάμενης κατάστασης.
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ
Η ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ.
Σε προηγούμενο κείμενο μου είχα διατυπώσει την αντίρρηση μου να γίνει μέρος της υποδοχής και της τελετής ενθρόνισης του νέου μητροπολίτη Διδυμοτείχου στις 19 Νοεμβρίου 2009, στην κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου κάτω από το ισλαμικό τέμενος, παραθέτοντας κάποιους αντικειμενικούς λόγους και επιφυλάξεις. Αναφέρω χαρακτηριστικά:
« Σε αντιδιαστολή και αντίφαση με την χιλιόχρονη και πλέον ιστορία των ενθρονίσεων των μητροπολιτών στο Διδυμότειχο, επιλέγεται επιπόλαια εν έτει 2009,ο χώρος της κεντρικής πλατείας όπου δεσπόζει το Μεγάλο Ισλαμικό Τέμενος κάτω από την σκιά του οποίου θα γίνει η υποδοχή του ιεράρχη.
Είναι τουλάχιστον ακαλαίσθητο και άκομψο ο τοπικός επικεφαλής της ορθόδοξου πίστεως να εμφανιστεί στην παρθενική του εμφάνιση στο Διδυμότειχο κάτω από την σκιά του τοπικού ισλαμικού συμβόλου πίστεως ιδιαίτερα στην παρούσα χρονική στιγμή. Ο χώρος που κουβαλά ιστορικές (ελληνικές) και θρησκευτικές(χριστιανικές) μνήμες αιώνων στο Διδυμότειχο και φυσικός χώρος για την ενθρόνιση του μητροπολίτη εδώ και μία χιλιετία είναι ο μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Αθανασίου όπου έγιναν στέψεις αυτοκρατόρων και ενθρονίσεις μητροπολιτών.
Όπως επίσης και στο πολυπολιτισμικό Διδυμότειχο από παλαιόθεν ο χώρος του Κάστρου είναι το κέντρο του ορθόδοξου ελληνισμού, και όχι η κεντρική πλατεία όπου δεσπόζει το Τέμενος του Βαγιαζήτ που ήταν το θρησκευτικό κέντρο των τούρκων μουσουλμάνων.»
Στην παρούσα χρονική στιγμή όμως υπάρχουν και άλλοι λόγοι που επισημαίνω παρακάτω αναλυτικά, πώς η τελετή υποδοχής πρέπει να γίνει οπωσδήποτε εκτός της κεντρικής πλατείας του Διδυμοτείχου.
Τελευταία έχει ενεργοποιηθεί για τους γνωρίζοντες, μαζικά το τουρκικό δόγμα Νταβούτογλου περί αναθέρμανσης (με κάθε ευφάνταστο τρόπο), των πυρήνων του νεοθωμανισμού στα Βαλκάνια και στην Θράκη , με όχημα μουσουλμανικούς πληθυσμούς ή ξεχασμένα οθωμανικά θρησκευτικά μνημεία που κουβαλούν ιστορικές τουρκικές μνήμες.
Ένα τέτοιο μνημείο είναι και το Τέμενος Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο. Ο Βαγιαζήτ ήταν δισέγγονος του Οσμάν ή Οθωμάν του γενάρχη των Τούρκων. Επίσης ο κατασκευαστής του δεύτερου εξώστη του Τεμένους του Διδυμοτείχου ήταν ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1913.Έτσι λοιπόν το Τζαμί αυτό του Διδυμοτείχου έχει υπερβολική συμβολική αξία και αποτελεί υπερόπλο για μία ανερχόμενη αλεπού της διεθνούς διπλωματίας που ακούει στο όνομα Νταβούτογλου.
Υπάρχουν λοιπόν βάσιμες υπόνοιες χρήσης του παραπάνω «υπερόπλου» όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Μία τέτοια κατάλληλη στιγμή πιθανής προβοκάτσιας και διπλωματικής σπέκουλας αναφύεται στις 19 Νοεμβρίου 2009, αν πραγματοποιηθεί μέρος της τελετής υποδοχής και ενθρόνισης του μητροπολίτη Διδυμοτείχου στην κεντρική πλατεία υπό την σκιά του Τεμένους του Βαγιαζήτ. Και εξηγώ τον λόγο πώς μπορεί να γίνει αυτό.
Κατά την τελετή στην κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου στις 19 Νοεμβρίου 2009, η ορθόδοξη ιεραρχία δηλ. αρκετοί μητροπολίτες από όλη την Ελλάδα όπως και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος και σύσσωμη η ελληνική τοπική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία θα παρίστανται χωρικά εξ ανάγκης κάτω από το Τέμενος του Βαγιαζήτ.
Μία φωτογραφία από κάποιον «έξυπνο» δημοσιογράφο που θα περιλαμβάνει σαν κάδρο τα παραπάνω στοιχεία (ελληνική ιεραρχία στρατιωτική και πολιτική ηγεσία, ορθόδοξο τελετουργικό) με φόντο το παραμελημένο Τέμενος Βαγιαζήτ με τον γκρεμισμένο μιναρέ, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την γείτονα χώρα, αλλά και από τα ανεξάρτητα ευρωπαϊκά και αμερικανικά παρατηρητήρια για τα δικαιώματα των μειονοτήτων, που μας επισκέπτονται κατά καιρούς στην Θράκη, με ποικίλους τρόπους.
Μία τέτοια φωτογραφία με ενσταντανέ του τύπου « Απίστευτη ιεροσυλία. Στο Διδυμότειχο της Δυτικής Θράκης θρησκευτική τελετή των Ελλήνων πραγματοποιείται δίπλα σε ιστορικό ισλαμικό Τέμενος . Το Τέμενος του Σουλτάνου Βαγιαζήτ απογόνου του γενάρχη των Τούρκων Οθωμάν, ηλικίας 600 ετών είναι παντελώς παραμελημένο με γκρεμισμένο τον μιναρέ τον οποίο ανήγειρε ο γενάρχης της σύγχρονης μητέρας Τουρκίας Κεμάλ Ατατουρκ το 1913.»
Μία τέτοια προβοκατόρικη φωτογραφία με λεζάντα, θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους «εκθέτοντας» την χώρα μας πολιτικά και διπλωματικά, όσον αφορά την καταπάτηση δικαιωμάτων των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Θράκη.
Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην γειτονική χώρα (από κάποιους γκρίζους λύκους) για εσωτερική κατανάλωση, ότι δηλ. στην Δυτική Θράκη κορυφαίες χριστιανικές τελετές γίνονται χωρίς σεβασμό κοντά σε χώρο των μουσουλμανικών τεμένων και ιδιαίτερα στο εν λόγω σημαντικής συναισθηματικής αξίας Τέμενος Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο. Έτσι θα μπορούσαν σε μελλοντικό χρόνο, να υποδαυλίσουν θρησκευτικά μίση και αντιπαλότητες στην Θράκη, προκαλώντας τεχνητή κρίση με το πρόσχημα της καταπίεσης της μουσουλμανικής-τουρκικής μειονότητας και μη σεβασμού ετερόδοξου χώρου λατρείας.
Παρομοίως θα μπορούσε το οπτικό αυτό υλικό να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν από κάποιο ανεξάρτητο παρατηρητήριο θρησκευτικών μειονοτήτων που ελέγχει κατά καιρούς, κατά πόσο η ελληνική πολιτεία σέβεται στη Θράκη την μουσουλμανική μειονότητα και κατά πόσο λοιπόν η Θράκη αποτελεί θρησκευτικά «γκρίζα ζώνη».
Άτομα από τέτοια παρατηρητήρια όπως και άλλα άτομα από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια επισκέπτονται τελευταία την Θράκη και το Διδυμότειχο και πραγματοποιούν «επιστημονικές» έρευνες με θέματα την αρμονική ή μη συμβίωση θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες.
Ο γράφων είχε συμμετάσχει προ 2μήνου ως ερωτώμενος σε μία τέτοια επιστημονική έρευνα που πραγματοποιούνταν στην Θράκη και στο Διδυμότειχο από το αυστριακό πανεπιστήμιο του Gratz, με θέμα την συμβίωση πληθυσμών με διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμούς στην περιοχή μας.
Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η εντελώς «αθώα» ερώτηση, αν η εκκλησία της Παναγίας της Ελευθερώτριας στο Διδυμότειχο έγινε από την χριστιανική κοινότητα της πόλης και τον μακαριστό μητροπολίτη Νικηφόρο σε εκείνο το σημείο και με τέτοιες προδιαγραφές ύψου και όγκου, επίτηδες, για να επισκιάζει το ισλαμικό λατρευτικό Τέμενος του Βαγιαζήτ και κατά συνέπεια και την μουσουλμανική κοινότητα της περιοχής.
Η απάντηση του υποφαινόμενου παρουσίασε στην ερευνήτρια του Πανεπιστημίου μία άλλη οπτική. Δηλ. πως τα δύο θρησκευτικά μνημεία όπως τα βλέπει κάποιος ερχόμενος από την γέφυρα στα νότια της πόλης του Διδυμοτείχου να στέκονται ισοϋψή και αγέρωχα σαν να συνομιλούν μεταξύ τους, συμβολίζουν την ώσμωση και την αρμονική συνύπαρξη δύο πολιτισμών και δύο θρησκειών που συνυπάρχουν εδώ και αιώνες στο Διδυμότειχο.
Και στο κάτω κάτω οι μουσουλμάνοι γηγενείς όπως και οι Πομάκοι, είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα και όχι Τούρκοι στην καταγωγή, και πως η περιοχή του Έβρου δεν είναι γκρίζα ζώνη και τόπος καταπίεσης θρησκευτικών μειονοτήτων.
Πιστεύω πως η τελετή ενθρόνισης αν γίνει με αυτόν τον τρόπο συμπεριλαμβάνοντας την κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου όπου δεσπόζει το επιβλητικό τέμενος θα επισκιαστεί πλήρως σε επίπεδο συμβόλων όλη η θρησκευτική τελετουργία και η συμμετοχή της ελληνικής πολιτείας.
Ενώ για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω μία προβοκατόρικη φωτογραφία=χίλιες λέξεις θα μπορούσε να τορπιλίσει στο μέλλον την κατάλληλη στιγμή, την ελληνική διπλωματική φαρέτρα για την Θράκη, και να ενισχύσει όλες τις προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια από πονηρά κέντρα να γκριζαριστεί η Θράκη και τελευταία και ο Έβρος ως χώρος περιφρόνησης των μουσουλμάνων και των θρησκευτικών μνημείων τους.
Αντίθετα μία τελετή στο χώρο του Κάστρου και στην Εκκλησία του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου με την χιλιόχρονη ιστορία (σε αντίθεση με την μόλις 600 ετών ιστορία του Τεμένους) και με τις ανάλογες επιλεγμένες φωτογραφίες που αναδεικνύουν την ελληνικότητα της περιοχής, θα εμποδίσει σε επίπεδο συμβόλων διεθνώς, κάθε μελλοντική και ενδεχόμενη προσπάθεια αμφισβήτησης- διεκδίκησης και γκριζαρίσματος του Έβρου και της Θράκης.
Σαν ντόπιοι κάτοικοι και με γνώση γεγονότων που συμβαίνουν στην περιοχή μας και έχουν ως στόχο μία μελλοντική, πιθανή, απευκταία «κοσσοβοποίηση;», μέσω της προσπάθειας του εκτουρκισμού Πομάκων και γηγενών αθίγγανων, μέσα στα πλαίσια της αναβίωσης του οθωμανισμού στα Βαλκάνια κατά το πρόσφατο δόγμα Νταβούτογλου (σημείο αιχμής της σημερινής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής) πρέπει να προβλέπουμε τα πάντα, αποφεύγοντας εκδηλώσεις όπως η επικείμενη τελετή ενθρόνισης του μητροπολίτη Διδυμοτείχου που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τον πιο περίεργο και ευφυή τρόπο από εξελιγμένες οργανωμένες υπηρεσίες.
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009
ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ
Στις 19 Νοεμβρίου 2009 θα γίνει η ενθρόνιση του νέου μητροπολίτη Διδυμοτείχου Ορεστιάδας και Σουφλίου στην πόλη του Διδυμοτείχου. Το πλαίσιο της υποδοχής περιλαμβάνει την άφιξη του μητροπολίτη στην κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου και στην συνέχεια την μεταφορά του εν είδει πομπής στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Ελευθερώτριας.
Το πλαίσιο αυτό όμως, δεν θυμίζει σε τίποτα την διαδικασία ενθρόνισης που εφαρμοζόταν εδώ και αιώνες στην ιστορική μητρόπολη του Διδυμοτείχου. Αντίθετα σχεδιάστηκε μία τελετή προσαρμοσμένη στην σύγχρονη εποχή που διαγράφει με μιας όλη την μεγαλοπρέπεια και τον βυζαντινισμό των ενθρονίσεων παλιότερων μητροπολιτών του Διδυμοτείχου.
Επίσης το πλαίσιο αυτό καταργεί σε συμβολικό επίπεδο την ιστορικότητα και την συνέχεια της μητροπόλεως του Διδυμοτείχου που είναι από τις παλαιότερες μητροπόλεις της Ελλάδας και κουβαλά ένα τεράστιο ιστορικό και θρησκευτικό φορτίο ανά τους αιώνες στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης.
Παραγνωρίζεται τελείως ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αθανασίου μέσα στο Κάστρο της πόλης, που είναι το σημείο αναφοράς και ενθρονίσεων δεκάδων μητροπολιτών του Διδυμοτείχου που έπαιξαν σε δύσκολες εποχές σημαντικό εθνικό έργο.
Ο φυσικός χώρος του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου και το γειτονικό μητροπολιτικό μέγαρο μέσα στον χώρο του Κάστρου αποτέλεσε για όλους τους μητροπολίτες εδώ και μία χιλιετία, την κιβωτό διαφύλαξης της ορθοδοξίας και τον φάρο που εξέπεμπε το φως της ορθοδοξίας στην πολυπολιτισμική γειτονιά μας ανά τους αιώνες.
Από αυτόν τον χώρο ξεκίνησε ο πατριάρχης Κων /πόλεως Ιωάννης Ι΄ Καματηρός ο ενσαρκωτής του πνεύματος της αντίστασης εναντίον των Φράγκων Σταυροφόρων και Βουλγάρων το1204, όταν απομακρύνθηκε δια της βίας από τον πατριαρχικό του θρόνο. Επίσης από εδώ δρούσε ο αγιοποιημένος από την Εκκλησία, Μητροπολίτης Διδυμοτείχου Ιλαρίων. Ο χαρισματικός αυτός άνδρας χειροτονήθηκε σε ηλικία 60 ετών, μάλλον το 1341, αμέσως πριν ξεσπάσει ο εμφύλιος πόλεμος στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Στις ξεχωριστές φυσιογνωμίες του 19ου αιώνα αναμφισβήτητα εντάσσεται ο Διονύσιος, μητροπολίτης Διδυμοτείχου κατά το 1868-1873 ο οποίος έφθασε στη συνέχεια μέχρι τον Πατριαρχικό θρόνο.
Από εδώ ο μητροπολίτης Φιλάρετος Βαφείδης αντιστάθηκε στον εκβουλγαρισμό της πόλης το 1917. Από τον χώρο του Κάστρου και από τον μητροπολιτικό ναό έβγαινε με το μόνιππο τα βράδια ο μητροπολίτης Ιωακείμ Σιγάλας το 1941 κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής και υποστήριζε το ελληνικό στοιχείο.
Εδώ είναι θαμμένοι μία σειρά μητροπολιτών οι οποίοι απεβίωσαν στο Διδυμότειχο και θάφτηκαν στο Μητροπολιτικό ναό όπως ο Μελέτιος, πρώην Βελεγράδων (1815), ο Βησσαρίων (1/1/1847),ο Μελέτιος ο Βυζάντιος (1849), ο Μελέτιος, πρώην Σόφιας ο Σίφνιος (1/6/1860),ο Κωνσταντίνος Βαφείδης (1899), και πιθανώς ο Παΐσιος (11/1803).
Όλοι αυτοί και άλλοι 60 μητροπολίτες εδώ και μία χιλιετία ενθρονίζονται και δρούν μέσα από το κάστρο του Διδυμοτείχου-κιβωτό της τοπικής Ορθοδοξίας, μέσα από τον μητροπολιτικό ναό και το μητροπολιτικό μέγαρο. Θα είναι λάθος αυτό το χιλιόχρονο δυναμικό φορτίο μνήμης να αποδυναμωθεί έστω και μέσα από μία τελετή ενθρόνισης όπου δεν θα συμπεριλαμβάνονται οι παραπάνω χώροι μέσα στο Κάστρο.
Πρέπει να αναφερθεί πως τόσο ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αθανασίου όσο και το μητροπολιτικό μέγαρο μέσα στο Κάστρο είναι χτισμένα στα ερείπια των αντίστοιχων βυζαντινών όπου έλαβαν χώρα οι ενθρονίσεις όλων των μητροπολιτών.
Να αναφέρουμε πως εδώ και αιώνες η υποδοχή των νέων μητροπολιτών από τον λαό, γινόταν μετά τον διάπλου του Ερυθροποτάμου και στην συνέχεια με πομπή κλήρος και λαός κατευθυνόταν όλοι δια μέσου των Καλέπορτων μέσα στο Κάστρο και τον μητροπολιτικό Ναό.
Σε αντιδιαστολή και αντίφαση με την χιλιόχρονη και πλέον ιστορία των ενθρονίσεων των μητροπολιτών στο Διδυμότειχο, επιλέγεται επιπόλαια εν έτει 2009,ο χώρος της κεντρικής πλατείας όπου δεσπόζει το Μεγάλο Ισλαμικό Τέμενος κάτω από την σκιά του οποίου θα γίνει η υποδοχή του ιεράρχη.
Είναι τουλάχιστον ακαλαίσθητο και άκομψο ο τοπικός επικεφαλής της ορθόδοξου πίστεως να εμφανιστεί στην παρθενική του εμφάνιση στο Διδυμότειχο κάτω από την σκιά του τοπικού ισλαμικού συμβόλου πίστεως ιδιαίτερα στην παρούσα χρονική στιγμή.
Ο χώρος που κουβαλά ιστορικές και θρησκευτικές μνήμες αιώνων στο Διδυμότειχο και φυσικός χώρος για την ενθρόνιση του μητροπολίτη είναι ο μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Αθανασίου όπου έγιναν στέψεις αυτοκρατόρων και ενθρονίσεις μητροπολιτών και όχι η νεόχτιστη εκκλησία της Παναγίας της Ελευθερώτριας.
Όπως επίσης και στο πολυπολιτισμικό Διδυμότειχο από παλαιόθεν ο χώρος του Κάστρου είναι το κέντρο του ορθόδοξου ελληνισμού, και όχι η κεντρική πλατεία όπου δεσπόζει το Τέμενος του Βαγιαζήτ που ήταν το θρησκευτικό κέντρο των μουσουλμάνων, όπως αντίστοιχα ο χώρος της παλιάς Συναγωγής ήταν το θρησκευτικό κέντρο των Εβραίων.
Θα πεί βέβαια κάποιος ότι δεν ενδιαφέρει κανένα απλό πολίτη στην σημερινή εποχή της κρίσης το 2009 πώς και πού θα γίνει η ενθρόνιση του δεσπότη στο Διδυμότειχο.
Από την άλλη όμως, είναι μία ευκαιρία για το παραμελημένο και ξεχασμένο Διδυμότειχο από την πολιτεία, το Υπουργείο Πολιτισμού και την Εφορεία Αρχαιοτήτων, η ενθρόνιση του μητροπολίτη Δαμασκηνού με το πλήθος των επισήμων και του Αρχιεπισκόπου που θα παραστούν, να αποτελέσει την δυνατότητα προβολής και ανάδειξης του Κάστρου του Διδυμοτείχου και των ιστορικών και θρησκευτικών μνημείων της πόλης.
Είναι τουλάχιστον άκομψο έως ντροπή να πετάμε στον κάλαθο των αχρήστων το ιστορικό και θρησκευτικό φορτίο μίας βυζαντινής πρωτεύουσας και να προτιμούμε νεωτερίστικες διαδικασίες που στην ουσία δεν αναδεικνύουν την συνέχεια της πίστης μας στην ευαίσθητη αυτή περιοχή.
Όπως η αρχαία Ολυμπία αποτελεί για όλους μας τον φυσικό χώρο όπου γίνεται η αφή της Ολυμπιακής φλόγας και όχι κάποιο σύγχρονο και άνετο στάδιο, γιατί ακριβώς αυτός ο τόπος, έστω και χωρίς ανέσεις, με τις μνήμες που κουβαλά συνδέει το παρελθόν με το μέλλον, έτσι αντίστοιχα πρέπει να γίνει και στο Διδυμότειχο με την ενθρόνιση του νέου μητροπολίτη μας, επιλέγοντας το χώρο και την διαδικασία που συνδέουν το παρελθόν με το μέλλον της πόλης και της περιοχής μας, της Θράκης.
Η σωστή τελετή θα πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα των αντίστοιχων ενθρονίσεων σε παλιότερες εποχές και να θυμίζει κάτι από την βυζαντινή μεγαλοπρέπεια. Μεγαλοπρέπεια κατ ¨ανάγκη, δεν σημαίνει αποκλειστικά υπέρογκα χρηματικά έξοδα και σπατάλες.
Μεγαλοπρέπεια δίνεται σε μία τελετή όταν πραγματοποιείται στον ίδιο χώρο όπου διαδραματίστηκαν κομμάτια της παγκόσμιας ιστορίας και άφησαν τα χνάρια τους ιστορικές και θρησκευτικές προσωπικότητες.
Αν βαδίσει ο κλήρος και λαός σε μία πομπή στα χνάρια αυτών, μέσα στην παλιά πόλη στο κάστρο (χωρίς αυτοκίνητα και κιτς επισημότητες) θα νιώσουμε όλοι την πραγματική κατάνυξη και μία τρισδιάστατη εκδοχή της ζώσας ιστορίας να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας αλλά και στα μάτια των επισκεπτών, που θα καταλάβουν την βαρύτητα της μητρόπολης του Διδυμοτείχου και τον κρίσιμο ρόλο που καλείται να παίξει ο σημερινός δεσπότης στην σημερινή εποχή στην δύσκολη περιοχή της Θράκης.
Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2009
ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟΣ ΚΑΙ ΑΜΜΟΛΗΨΙΕΣ
ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΒΡΟΥ "ΑΚΡΙΤΕΣ"
ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΠΑΡΧΕΙΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΒΡΟΥ
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας συνεδρίασε την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009 και αποφάσισε ομόφωνα τα παρακάτω.
Ζητούμε να μας ενημερώσετε αν οι αμμοληψίες που γίνονται καθόλο το μήκος του Ερυθροποτάμου της Επαρχίας Διδυμοτείχου καθώς επίσης και από τον χείμαρο του Πρωτοκλησσίου δίπλα στα χωριό, είναι νόμιμες και σύμφωνες με την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία.
ΓΙΑ ΤΟ Δ/Σ
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Σιναπίδης Στέφανος Τσαγκούδης Δήμος

