ΘΕΣΗ-ΑΝΤΙΘΕΣΗ-ΣΥΝΘΕΣΗ

Μία είδηση είναι σαν ένα νόμισμα με δύο όψεις. Από την μία είναι προϊόν και από την άλλη εργαλείο. Εξαρτάται από τον τρόπο που την διαχειρίζεσαι.
Αν την διαχειριστείς ως προϊόν καταναλώνεται αδηφάγα σε στιγμιαίο χρόνο και εκφυλίζεται εκτονώνοντας την δυναμική της.
Αν την διαχειριστείς ως χειρουργικό εργαλείο-νυστέρι "καθαρίζεις" αποστήματα.
Η ηλεκτρονική εφημερίδα "Διδυμοτείχου Ανάβασις" παίζει το ρόλο του "νυστεριού" για την αναβάθμιση της πόλης μας.

"ΜΑΧΟΜΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ "

Οι συσπειρωμένες "κοόρτεις" των ενεργών πολιτών του Διδυμοτείχου ξεκινούν από το 2007 έναν δυναμικό υπερασπιστικό και διεκδικητικό αγώνα προς όλες τις κατευθύνσεις,για την προώθηση και επίλυση των προβλημάτων της πόλης μας. Ευελπιστούμε στην σιωπηρή υποστήριξη όλων των κατοίκων για την πολιτιστική αναβάθμιση και οικονομική ανέλιξη της περιοχής μας.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΜΑΙΟΥ 2010
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.

Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.

Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

14 Μαίου 1920. Απελευθέρωση της Θράκης.
14 Μαίου 2010. Ερντογάν και Νταβούτογλου στην Ελλάδα
.

Αποτελεσματική Πολιτική είναι η τέχνη της διαχείρισης των συμβόλων. (Μιτεράν)

Η σημερινή τουρκική εξωτερική πολιτική που εφαρμόζεται με κύριους εκφραστές τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν και τον Υπουργό Εξωτερικών Νταβούτογλου, που έρχονται στην χώρα μας, στις 14 Μαίου 2010, έχει συγκεκριμένο όνομα, περιεχόμενο και στόχευση.
Ένας από τους κύριους μοχλούς πίεσης της τουρκικής επιθετικής εξωτερικής πολιτικής προς την χώρα μας , με αιχμή του δόρατος την ψήφο των μουσουλμάνων της Θράκης, αποτελεί το Τουρκικό προξενείο της Θράκης , Θράκη η οποία απελευθερώθηκε στις 14 Μαίου 1920.
Στην ημερομηνία των 90 χρόνων της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης πραγματοποιείται εντελώς «συμπτωματικά» στις επόμενες μέρες, σύσσωμη η επίσκεψη των Τούρκων πολιτικών στην Ελλάδα.
Ευτυχώς τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η εντέχνως σχεδιαζόμενη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Θράκη ανήμερα της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης στις 14 Μαΐου 2010.
Και αυτό διότι το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην επίσκεψη αυτή καθαυτή, αλλά στον συμβολισμό και το μήνυμα ισχυρής παρουσίας που θα εξέπεμπε ο Τούρκος πρωθυπουργός προς την μουσουλμανική μειονότητα, ειδικά την εν λόγω ημερομηνία.
Και ευτυχώς αποφεύχθηκε και η σχεδιαζόμενη ταυτόχρονη επίσκεψη αμφοτέρων των δύο πρωθυπουργών στην Θράκη ειδικά την συγκεκριμένη ημερομηνία που επιθυμούσε σφόδρα η τουρκική διπλωματία (που ακολουθεί άριστα την ρήση του Μιτεράν) για να εκπέμψει το πολυπόθητο μήνυμα της άτυπης «συμβολικής συνδιοίκησης» στην Θράκη.
Ο νεοθωμανισμός παρόλη την εξωτική ονομασία, είναι το όνομα της σύγχρονης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που ουσιαστικά στοχεύει να αναδείξει την Τουρκία ηγετική περιφερειακή δύναμη στην Εγγύς Ανατολή και στα Βαλκάνια ανασυστήνοντας τα όρια επιρροής και τον ζωτικό χώρο της παλαιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Ουσιαστικά το δόγμα Νταβούτογλου (νεοθωμανισμός), κατ΄αναλογία και αντιστοίχιση, είναι ο αντίστοιχος ελληνικός «μεγαλοϊδεατισμός» του προηγούμενου αιώνα.
Ο νεοθωμανισμός στο επίπεδο της ζώσας τοπικής γεωστρατηγικής πραγματικότητας , με λίγα λόγια είναι η μακρά χείρα των ΗΠΑ στην περιοχή μας, ένα βολικό ανάχωμα για αυτήν ενάντια στο «ριζοσπαστικό ισλάμ» από την μία και την «ρωσική αρκούδα» από την άλλη.
Ο νεοθωμανισμός όμως, δεν αποτελεί πλέον, μόνο μία εξωτερική απειλή για την Ελλάδα αλλά συνιστά δυστυχώς , και μία εσωτερική παράμετρο της ίδιας πολιτικής και κοινωνικής ζωής μας, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων ιδίως στην Θράκη αλλά και κεντρικά στην Αθήνα, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεοθωμανισμό (παρακινούμενες από πολιτική αφέλεια ή από πολιτική βλακεία) διότι θεωρούν ότι αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους ορισμένα παρασιτικά επιχειρηματικά στρώματα αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους ιδιαίτερα στους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες (ιδίως στην Θράκη), στην εκπαίδευση, στους διανοούμενους, στα ΜΜΕ.
Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής της ελληνικής κοινωνίας και ένα κλίμα ωχαδερφισμού των πολιτών της Θράκης ευνοεί την νεοθωμανική στρατηγική.
Το ζητούμενο τελικά κατά την άποψη μου με την μειονότητα στην Θράκη (ενόψει και των αυτοδιοικητικών εκλογών), δεν είναι ούτε η ιστορική μας αντιπαλότητα με τους Τούρκους ούτε καν η εθνική μας υπερηφάνεια.
Το ζητούμενο είναι μόνο ο εκδημοκρατισμός της μουσουλμανικής κοινότητας της Θράκης να αποκτήσει δηλ. η μειονοτική κοινωνία ,αληθινή πολυφωνία, αυτόνομη έκφραση, γνήσια ταυτότητα και ακηδεμόνευτο αυτοπροσδιορισμό και μάλιστα αυτό να συμβεί ιδίως στις δύο συνιστώσες της μειονότητας (Πομάκοι-Ρομά) που καταπιέζονται από τους τουρκογενείς και το τουρκικό προξενείο.
Να αποδομηθεί το βαθύ κράτος της Τουρκίας στην περιοχή, να εκσυγχρονιστεί η μουσουλμανική κοινότητα και για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να της δοθεί από το ελληνικό κράτος , ευρωπαϊκός προσανατολισμός, αποκόπτοντάς την από τους πασάδες..
Δυστυχώς κάποιοι δεν τολμούν να βγουν να μιλήσουν για την καταπίεση των μη τουρκογενών μουσουλμάνων στην Θράκη από το τουρκικό προξενείο , από τον φόβο μήπως βρεθούν άλλοι εκτός γραμμής για λόγους πολιτικού κόστους και κάποιοι άλλοι έμμεσα, και εκτός μισθολογίου.
Τι κάνει το ελληνικό κράτος;
Το ελληνικό κράτος βρίσκεται μέχρι τώρα απροετοίμαστο, αμήχανο, μετέωρο και υποχωρητικό μπροστά σε ένα μελλοντικό μεθοδευμένο τουρκικό σχέδιο αμφισβήτησης της κυριαρχίας του στη Θράκη και στις ρατσιστικές μεθόδους ξεριζώματος της πομακικής συνείδησης και καταγωγής (ουσιαστικά πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων και των Ρομά) και αδυνατεί προς το παρόν να παράξει στιβαρή πολιτική με νόημα περιεχόμενο και χρηστικά αποτελέσματα..
Ελπίζουμε να αναχαιτιστεί η τουρκική εξωτερική πολιτική, με την εφαρμογή μίας ελληνικής real politic για να αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος της μειονότητας με την γείτονα χώρα μέσω της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης που πρέπει να δοθεί στην μειονότητα από την χώρα μας, για να σταματήσει να καλλιεργείται από ορισμένους κύκλους η επικίνδυνη τακτική του αλυτρωτισμού για την Θράκη.
Επιτέλους πρέπει κάποιοι να καταλάβουν και πρέπει συνεχώς να τονίζουμε στους τούρκους πολιτικούς ότι «συνομιλώ δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη παραχωρώ».

Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

"ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ"

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ

Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Ο άδικος ακρωτηριασμός που προκαλεί το σχέδιο «Καλλικράτης» στον Δήμο Διδυμοτείχου με συνέπεια τα πολλαπλά κοινωνικά κατάγματα στον ιστό της επαρχίας Διδυμοτείχου, δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις στους συμπολίτες μας.
Αυτοί που δεν έδρασαν και δεν αντέδρασαν έγκαιρα στην αποτροπή αυτού του γεγονότος έχουν μπεί στο στόχαστρο της πόλης.
Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και αφορούν κυρίως το υπάρχον πολιτικό δυναμικό της σημερινής δημοτικής αρχής και του επικεφαλή της που περιορίστηκε μόνο σε ακαδημαϊκές συσκέψεις, θεατρινίστικες παραστάσεις, ανούσια ψηφίσματα και ετεροχρονισμένες επιτροπές. Πρέπει επιτέλους ως πόλη να τελειώνουμε με αυτά τα πρόσωπα που είναι ανίκανα να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της πόλης μας και των κατοίκων της.
Αυτό που χρειάζεται λοιπόν ο ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΊΧΟΥ είναι μία αναδιάταξη των προσώπων που το διοικούν, και να έρθουν στο προσκήνιο φρέσκα πρόσωπα. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι έχουν τον ρόλο τους, μόνο που βρίσκονται προς το παρόν σε λάθος πόστο.
Ο Δήμος Διδ/χου μου είπε πρόσφατα κάποιος συμπολίτης μας, μοιάζει με ένα Νοσοκομείο που έχει τα πάντα, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει και να θεραπεύσει ασθενείς, γιατί το κατώτερο τεχνικό προσωπικό παίρνει αποφάσεις και «χειρουργεί», οι «νοσοκόμοι» ασχολούνται με τεχνικά έργα και οι «ιατροί» παραγκωνισμένοι στην γωνία ασχολούνται με την «λάντζα».
Αυτό το Νοσοκομείο-δήμος γίνεται έτσι επικίνδυνο για τους πολίτες γιατί αδυνατεί να θεραπεύσει τις «ασθένειες» της πόλης του Διδυμοτείχου και αδυνατεί να του δώσει αναπτυξιακή προοπτική.
Ο δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι, δηλ. ο σημερινός δημοτικός κυβερνητικός τομέας αποδεικνύεται γραφειοκρατικός, ανεπαρκής σε δομή και δράση, είναι συγκεντρωτικός, δύσκαμπτος χωρίς δημιουργική δραστηριότητα, αδαής στις σύγχρονες μεθόδους εργασίας και διπλωματικής πίεσης προς την κεντρική εξουσία, ανίκανος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής.
Ενθαρρύνει μόνο τις εξυπηρετήσεις ορισμένων συμφερόντων και ευνοούμενων μικροομάδων εμποδίζοντας την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης μας και του ζωτικού της χώρου.
Συν της άλλης, οι δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης και ο Δήμαρχος ως ηγέτης απουσιάζουν παντελώς από τα δύσκολα. Δεν μπαίνουν ποτέ μπροστά, δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, δεν είναι επί των επάλξεων, δεν δίνουν το παράδειγμα, δεν λύνουν προβλήματα και δεν διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις κρίσεις της πόλης πράγμα που φάνηκε από την ανικανότητα τους να κρατήσουν αλώβητη την Επαρχία Διδυμοτείχου από το σχέδιο «Καλλικράτης».
Ιδίως σε αυτόν τον τομέα της επίλυσης των δύσκολων προβλημάτων και της συλλογικής εξυπηρέτησης των πολιτών απέτυχαν κατά γενική ομολογία, εκ των πραγμάτων.
Ο ίδιος ο δήμαρχος παρόλο το 48% που πήρε στις εκλογές του 2006, παραμένει βαθιά ηττημένος σε περιβάλλον νίκης. Προτιμά να είναι ευχάριστος με όλους και όχι χρήσιμος για την πόλη.
Απεδείχθη ότι ήρθε να κυβερνήσει το πλοίο του Διδυμοτείχου δίχως πυξίδα, δίχως πρόγραμμα και με μία ομάδα παλαιάς κοπής πολιτευτών εκ μεταγραφής οι περισσότεροι, που αδημονούσαν να πάρουν σειρά για την απόλαυση των ηδονών της εξουσίας.
Αυτοί οι σημερινοί κάτοχοι της εξουσίας δεν αποσκοπούν στην ανάπτυξη της πόλης αλλά αποβλέπουν μονάχα στην περιφρούρηση των κεκτημένων τους με κάθε κόστος.
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της κυβερνώσας δημοτικής παράταξης του Δήμου Διδυμοτείχου αυτήν την στιγμή, αγαπητοί συμπολίτες , είναι το μαζικό κίνημα της δυσαρέσκειας των πολιτών, δυσαρέσκεια που μεγεθύνθηκε από την αδυναμία της πλειοψηφούσας δημοτικής παράταξης και του επικεφαλή της να σώσει το Διδυμότειχο από τον ακρωτηριασμό που της επιφύλαξε ο «Καλλικράτης».
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.

Για το «Διδυμότειχο των αξιών»