Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010
Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010
REAL POLITIK
ΔΙΠΛΗ Η ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΜΑΣ
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος
για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
με τον συνδυασμό «ΔΗΜΟΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ»
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Το βασικότερο και ανυπέρβλητο εμπόδιο που πρέπει να αντιπαλέψουμε με κάθε μέσο από εδώ και πέρα ως δημοτικός συνδυασμός, και αποτελεί την πραγματική τροχοπέδη για την πόλη και τα χωριά μας είναι η νοοτροπία, η κουλτούρα και η πεποίθηση περί πολιτικής των σημερινών και πολλών πρώην δημοτικών αρχόντων, που έχουν αναγκάσει τους πολίτες να χορεύουν στους ρυθμούς της συναλλαγής.
Είναι η αντίληψη που βαφτίζει τα δικαιώματα των πολιτών χάρες.
Είναι η αντίληψη που καθιστά κάθε πολίτη έρμαιο της εξουσίας, που κάνει τον πολίτη αντικείμενο μικρών ή μεγάλων εκβιασμών, που τον αναγκάζει να παρακαλά για να του παρέχονται οι βασικές ανάγκες του.
Δηλ. να παρακαλά και να υποχρεώνεται για τον καθαρό δρόμο μπροστά από το σπίτι του, να παρακαλά και να υποχρεώνεται για το ελεύθερο πεζοδρόμιο, να παρακαλά για τον κάδο των σκουπιδιών, για μία θέση εργασίας για το παιδί του, ακόμα και για ένα απλό πιστοποιητικό.
Είναι η αντίληψη του πάρε-δώσε, του όλα αγοράζονται αφού κάποιος τα πουλάει. Είναι η αντίληψη που θέλει τον μουσουλμάνο συμπολίτη μας επειδή δεν γράφει ελληνικά, να πρέπει να παρακαλά και να υποχρεώνεται στον οποιοδήποτε αιρετό για ένα πιστοποιητικό και για μία άδεια στο παζάρι.
Αυτή την νοοτροπία πρέπει να γκρεμίσουμε.
Αλλά εξίσου σημαντική είναι και η παρουσία ενός σχεδίου ανάπτυξης της πόλης. Γιατί;
Γιατί, τα έργα που γίνονται μέχρι τώρα, γίνονται χωρίς προγραμματισμό, χωρίς μελέτη ,πρόχειρα και ασύνδετα και το χειρότερο, μερικά από τα έργα που έγιναν ή γίνονται δημιουργούν ανισότητες και προβλήματα περισσότερα από αυτά που σκόπευαν να λύσουν όταν σχεδιάστηκαν π.χ. τρανταχτό αρνητικό παράδειγμα που πρέπει να γραφεί στο βιβλίο Γκίνες, ο πεζόδρομος της Βενιζέλου και η κεντρική πλατεία που στοίχισε πολλές χιλιάδες Ευρώ και απαξιώθηκε λειτουργικά μόλις μέσα σε έναν χρόνο .
Ανάπτυξη και πρόοδος για την πόλη σημαίνει ότι οικοδομώ σταδιακά και όχι συσσωρεύω ασκόπως και απρογραμμάτιστα μπετόν, όπως γίνεται δυστυχώς μέχρι τώρα.
Σε τελική ανάλυση, στόχος του ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΜΑΣ και του επιτελείου μας, είναι ένας δήμος φιλικός προς τους πολίτες, ένας δήμος όπου δεν πρωταγωνιστεί η μικροπολιτική, οι διακρίσεις, η συναλλαγή και η εμπορευματοποίηση των δικαιωμάτων μας, αλλά η εξυπηρέτηση και βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών της πόλης και των χωριών μας.
Και μία υπενθύμιση για αυτούς που το έχουν ξεχάσει, όσο ψηλά και αν βρίσκονται:
«Η ελεύθερη αντιπολίτευση δεν είναι ποινικό αδίκημα αλλά αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών του Διδυμοτείχου».
Αγαπητοί συνδημότες του Δήμου Διδυμοτείχου των Μεταξάδων και των χωριών μας
Οι τωρινοί δημοτικοί παράγοντες παραμένουν απλοί διαχειριστές και διεκπεραιωτές υποθέσεων χωρίς ιδέες, αξίες, αρχές αλλά με συγκολλητική ουσία την προοπτική άσκησης της εξουσίας.
Ποιό είναι τελικά το πρόβλημα του Διδυμοτείχου;
Το πρόβλημα του Διδυμοτείχου είναι, πως το υπάρχον στελεχιακό δυναμικό των αιρετών , αυτών που εκλέγουμε δηλαδή, αποτελεί μία χαλαρή οργάνωση Συνταξιούχων στα μυαλά και στην ψυχή, που ανταποκρίνεται στην προ 30ετίας φάση κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης της πόλης.
Αυτό το υπάρχον στελεχιακό δυναμικό των αιρετών, έρχεται όμως σε ευθεία δυσαρμονία με την σημερινή πραγματικότητα και το κοινό αίσθημα και τις απαιτήσεις των πολιτών.
Ο μηχανισμός κατοχής και νομής της δημοτικής εξουσίας αποκόπηκε από τον ομφάλιο λώρο των απαιτήσεων και προβλημάτων των πολιτών και ξεστράτισε στον δρόμο της διαπλοκής των συμφερόντων των ολίγων.
Η εξουσία έχει ρουφήξει κάθε ικμάδα της ψυχής των δημοτικών αρχόντων που φέρονται αλαζονικά προς τους πολίτες και υποτακτικά προς τους ισχυρούς της εκάστοτε κυβέρνησης.
Με τους οποίους ισχυρούς της εκάστοτε κυβέρνησης όταν συναντούνται οι δημοτικοί άρχοντας, αντί να προβάλλουν τα προβλήματα της πόλης, εξαντλούν σε πέντε μόνο λεπτά τα ζητήματα της περιοχής και αφιερώνουν ολόκληρες τις υπόλοιπες ώρες σε αιτήματα προσωπικής εξυπηρέτησής τους.
Από την άλλη οι βολεμένοι συμπολίτες μας, υποστηρικτές της υπάρχουσας κατάστασης και του σημερινού Δημάρχου, παρόλο που συμφωνούν κατά βάθος με εμάς, δεν έρχονται μαζί μας ξέρετε γιατί.
Γιατί αρκούνται στα κεκτημένα που τους προσφέρει το σημερινό κατεστημένο και διακινδυνεύουν πολλά σε μία αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης οπότε συνήθως λουφάζουν και δεν δίνουν καμία μάχη.
Από πού αγαπητοί φίλοι και φίλες θα προέλθει η ανατροπή;
Η έκπληξη θα προέλθει όχι από ανακύκλωση προσώπων αλλά από δυνάμεις που δεν έχουν βγει στο προσκήνιο από πρόσωπα που μπορούν να υπάρξουν αυτοδύναμα στην κοινωνία.
Αυτά τα πρόσωπα πρέπει να εκφράζουν τις ανάγκες των πολιτών, να υπερασπίζουν τα αιτήματά τους, να οργανώνουν την δυσαρέσκεια των πολιτών, να προωθούν τα οράματά μας για αναβάθμιση και ανασυγκρότηση της πόλης.
Τα δοβλέτια της εξουσίας τα αμειβόμενα «καρτέλ» συμβούλων που σπαταλούν το δημοτικό χρήμα χωρίς εμφανές αντίκρισμα στην τοπική κοινωνία, πρέπει να εκλείψουν.
Είναι απαραίτητες για το κοινό καλό έτσι να υπάρξουν οι «ανθρωποθυσίες» και οι «στελεχοθυσίες» εκείνων που δεν αναγνωρίζουν τους πολίτες ως συνοδοιπόρους και συντρόφους, και ξέρετε όλοι σε ποιους αναφέρομαι, αλλά αναγνωρίζουν τους πολίτες μόνο, ως υπηρέτες και υποτακτικούς των προσωπικών ταπεινών τους συμφερόντων.
Και αυτές οι «ανθρωποθυσίες» των φθαρμένων προσώπων, που εκπέμπουν μόνο αρνητική ενέργεια και αλαζονεία και μετέτρεψαν το Διδυμότειχο από υγιή κοινωνία των πολιτών σε άρρωστη κοινωνία των πελατών, πρέπει νάναι αρκετές, αν θέλουμε ως πόλη να πάμε μπροστά.
Αυτήν την φιλοσοφία υλοποιεί η δυναμική στελέχωσης του συνδυασμού μας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.
Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας.
Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος
για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
με τον συνδυασμό «ΔΗΜΟΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ»
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Το βασικότερο και ανυπέρβλητο εμπόδιο που πρέπει να αντιπαλέψουμε με κάθε μέσο από εδώ και πέρα ως δημοτικός συνδυασμός, και αποτελεί την πραγματική τροχοπέδη για την πόλη και τα χωριά μας είναι η νοοτροπία, η κουλτούρα και η πεποίθηση περί πολιτικής των σημερινών και πολλών πρώην δημοτικών αρχόντων, που έχουν αναγκάσει τους πολίτες να χορεύουν στους ρυθμούς της συναλλαγής.
Είναι η αντίληψη που βαφτίζει τα δικαιώματα των πολιτών χάρες.
Είναι η αντίληψη που καθιστά κάθε πολίτη έρμαιο της εξουσίας, που κάνει τον πολίτη αντικείμενο μικρών ή μεγάλων εκβιασμών, που τον αναγκάζει να παρακαλά για να του παρέχονται οι βασικές ανάγκες του.
Δηλ. να παρακαλά και να υποχρεώνεται για τον καθαρό δρόμο μπροστά από το σπίτι του, να παρακαλά και να υποχρεώνεται για το ελεύθερο πεζοδρόμιο, να παρακαλά για τον κάδο των σκουπιδιών, για μία θέση εργασίας για το παιδί του, ακόμα και για ένα απλό πιστοποιητικό.
Είναι η αντίληψη του πάρε-δώσε, του όλα αγοράζονται αφού κάποιος τα πουλάει. Είναι η αντίληψη που θέλει τον μουσουλμάνο συμπολίτη μας επειδή δεν γράφει ελληνικά, να πρέπει να παρακαλά και να υποχρεώνεται στον οποιοδήποτε αιρετό για ένα πιστοποιητικό και για μία άδεια στο παζάρι.
Αυτή την νοοτροπία πρέπει να γκρεμίσουμε.
Αλλά εξίσου σημαντική είναι και η παρουσία ενός σχεδίου ανάπτυξης της πόλης. Γιατί;
Γιατί, τα έργα που γίνονται μέχρι τώρα, γίνονται χωρίς προγραμματισμό, χωρίς μελέτη ,πρόχειρα και ασύνδετα και το χειρότερο, μερικά από τα έργα που έγιναν ή γίνονται δημιουργούν ανισότητες και προβλήματα περισσότερα από αυτά που σκόπευαν να λύσουν όταν σχεδιάστηκαν π.χ. τρανταχτό αρνητικό παράδειγμα που πρέπει να γραφεί στο βιβλίο Γκίνες, ο πεζόδρομος της Βενιζέλου και η κεντρική πλατεία που στοίχισε πολλές χιλιάδες Ευρώ και απαξιώθηκε λειτουργικά μόλις μέσα σε έναν χρόνο .
Ανάπτυξη και πρόοδος για την πόλη σημαίνει ότι οικοδομώ σταδιακά και όχι συσσωρεύω ασκόπως και απρογραμμάτιστα μπετόν, όπως γίνεται δυστυχώς μέχρι τώρα.
Σε τελική ανάλυση, στόχος του ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΜΑΣ και του επιτελείου μας, είναι ένας δήμος φιλικός προς τους πολίτες, ένας δήμος όπου δεν πρωταγωνιστεί η μικροπολιτική, οι διακρίσεις, η συναλλαγή και η εμπορευματοποίηση των δικαιωμάτων μας, αλλά η εξυπηρέτηση και βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών της πόλης και των χωριών μας.
Και μία υπενθύμιση για αυτούς που το έχουν ξεχάσει, όσο ψηλά και αν βρίσκονται:
«Η ελεύθερη αντιπολίτευση δεν είναι ποινικό αδίκημα αλλά αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών του Διδυμοτείχου».
Αγαπητοί συνδημότες του Δήμου Διδυμοτείχου των Μεταξάδων και των χωριών μας
Οι τωρινοί δημοτικοί παράγοντες παραμένουν απλοί διαχειριστές και διεκπεραιωτές υποθέσεων χωρίς ιδέες, αξίες, αρχές αλλά με συγκολλητική ουσία την προοπτική άσκησης της εξουσίας.
Ποιό είναι τελικά το πρόβλημα του Διδυμοτείχου;
Το πρόβλημα του Διδυμοτείχου είναι, πως το υπάρχον στελεχιακό δυναμικό των αιρετών , αυτών που εκλέγουμε δηλαδή, αποτελεί μία χαλαρή οργάνωση Συνταξιούχων στα μυαλά και στην ψυχή, που ανταποκρίνεται στην προ 30ετίας φάση κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης της πόλης.
Αυτό το υπάρχον στελεχιακό δυναμικό των αιρετών, έρχεται όμως σε ευθεία δυσαρμονία με την σημερινή πραγματικότητα και το κοινό αίσθημα και τις απαιτήσεις των πολιτών.
Ο μηχανισμός κατοχής και νομής της δημοτικής εξουσίας αποκόπηκε από τον ομφάλιο λώρο των απαιτήσεων και προβλημάτων των πολιτών και ξεστράτισε στον δρόμο της διαπλοκής των συμφερόντων των ολίγων.
Η εξουσία έχει ρουφήξει κάθε ικμάδα της ψυχής των δημοτικών αρχόντων που φέρονται αλαζονικά προς τους πολίτες και υποτακτικά προς τους ισχυρούς της εκάστοτε κυβέρνησης.
Με τους οποίους ισχυρούς της εκάστοτε κυβέρνησης όταν συναντούνται οι δημοτικοί άρχοντας, αντί να προβάλλουν τα προβλήματα της πόλης, εξαντλούν σε πέντε μόνο λεπτά τα ζητήματα της περιοχής και αφιερώνουν ολόκληρες τις υπόλοιπες ώρες σε αιτήματα προσωπικής εξυπηρέτησής τους.
Από την άλλη οι βολεμένοι συμπολίτες μας, υποστηρικτές της υπάρχουσας κατάστασης και του σημερινού Δημάρχου, παρόλο που συμφωνούν κατά βάθος με εμάς, δεν έρχονται μαζί μας ξέρετε γιατί.
Γιατί αρκούνται στα κεκτημένα που τους προσφέρει το σημερινό κατεστημένο και διακινδυνεύουν πολλά σε μία αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης οπότε συνήθως λουφάζουν και δεν δίνουν καμία μάχη.
Από πού αγαπητοί φίλοι και φίλες θα προέλθει η ανατροπή;
Η έκπληξη θα προέλθει όχι από ανακύκλωση προσώπων αλλά από δυνάμεις που δεν έχουν βγει στο προσκήνιο από πρόσωπα που μπορούν να υπάρξουν αυτοδύναμα στην κοινωνία.
Αυτά τα πρόσωπα πρέπει να εκφράζουν τις ανάγκες των πολιτών, να υπερασπίζουν τα αιτήματά τους, να οργανώνουν την δυσαρέσκεια των πολιτών, να προωθούν τα οράματά μας για αναβάθμιση και ανασυγκρότηση της πόλης.
Τα δοβλέτια της εξουσίας τα αμειβόμενα «καρτέλ» συμβούλων που σπαταλούν το δημοτικό χρήμα χωρίς εμφανές αντίκρισμα στην τοπική κοινωνία, πρέπει να εκλείψουν.
Είναι απαραίτητες για το κοινό καλό έτσι να υπάρξουν οι «ανθρωποθυσίες» και οι «στελεχοθυσίες» εκείνων που δεν αναγνωρίζουν τους πολίτες ως συνοδοιπόρους και συντρόφους, και ξέρετε όλοι σε ποιους αναφέρομαι, αλλά αναγνωρίζουν τους πολίτες μόνο, ως υπηρέτες και υποτακτικούς των προσωπικών ταπεινών τους συμφερόντων.
Και αυτές οι «ανθρωποθυσίες» των φθαρμένων προσώπων, που εκπέμπουν μόνο αρνητική ενέργεια και αλαζονεία και μετέτρεψαν το Διδυμότειχο από υγιή κοινωνία των πολιτών σε άρρωστη κοινωνία των πελατών, πρέπει νάναι αρκετές, αν θέλουμε ως πόλη να πάμε μπροστά.
Αυτήν την φιλοσοφία υλοποιεί η δυναμική στελέχωσης του συνδυασμού μας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.
Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας.
Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
«Τί να κάνουμε;»
Σιναπίδης Στέφανος Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Σήμερα, η άσκηση της δημαρχιακής εξουσίας συνεχίζει να αποτελεί πάρεργο-αγγαρεία για την τωρινή δημοτική αρχή, όπως δυστυχώς κατάντησε τα τελευταία χρόνια από τους τοπικούς πολιτικούς «δεινόσαυρους».
Η λεπτομερής γνώση και ενημέρωση του κάθε πολίτη για κάθε γκρίζα απόχρωση του τωρινού δημοτικού βίου και κάθε παρά φύσει συναλλαγής που γίνεται αντιληπτή, πρέπει να δημοσιοποιείται με κάθε τρόπο.
Πρέπει να δημοσιοποιείται από εδώ και πέρα ιδίως από την σημερινή αντιπολίτευση έστω και τον τελευταίο μήνα προ των εκλογών, έτσι ώστε να μπορεί να παραχθεί η πολυπόθητη νέα ηθική που απαιτείται στην πόλη μας.
Η ορθή αντίληψη των δημοτικών μας πραγμάτων από όλους τους συμπολίτες μας, μπορεί έτσι μαθηματικά να οδηγήσει στην επιλογή των νέων κατάλληλων προσώπων για την διακυβέρνηση της πόλης μας και των χωριών μας.
Αναρωτιέται κανείς.
Γιατί το υπάρχον πολιτικό προσωπικό λοιπόν, δηλ. ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι ενώ αποδεικνύονται ανεπαρκείς στην τρέχουσα τοπική πραγματικότητα αντί να κατακρημνίζονται στα «τάρταρα», συνεχίζουν να «επιπλέουν» πολιτικά.
Γιατί;
Γιατί συναντούν στο Διδυμότειχο
1)την αντιπολίτευση της ανοχής
2) την κουλτούρα της συνενοχής όλων μας και
3) την παθητικότητα των πολιτών.
Ήρθε πλέον η ώρα της γενναίας αυτοκριτικής όλων, για το πώς φθάσαμε ως πόλη στην πλήρη απαξίωση της τοπικής πολιτικής σκηνής, και στον μηδενισμό παραγωγικού έργου, που καθήλωσε την πόλη και τον επαγγελματικό της ιστό στο μηδέν.
Ποιοι ευθύνονται που το Διδυμότειχο είναι καθηλωμένο;
Είναι ώρα ευθύνης, περισυλλογής και επίλυσης εκκρεμοτήτων.
Ποιός λοιπόν και πώς θα λύσει τον γόρδιο δεσμό στις επόμενες εκλογές; Ποιός λοιπόν και πώς θα κερδίσουμε τις επόμενες δύσκολες εκλογές του Νοεμβρίου του 2010; Αυτό είναι σε τελική ανάλυση το ζητούμενο.
Το παιχνίδι της «επόμενης» μέρας θα το κερδίσει αυτός που θα πει με καθαρότητα όλη την αλήθεια για την πόλη. Αυτός που θα εγερθεί πάνω από τις διχαστικές αντιθέσεις της τοπικής μιζέριας. Αυτός που θα παρουσιάσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για τον νέο «Καλλικρατικό» Δήμο Διδυμοτείχου. Αυτή είναι η πρόκληση για την πόλη και αυτός είναι ο ρεαλιστικός στόχος του συνδυασμού μας.
Θα πρέπει λοιπόν ως οργανωμένοι πολίτες και ως συνδυασμός να κάνουμε τόσο καταγγελτική αλλά και συνάμα προγραμματική αντιπολίτευση. Να πούμε πως βλέπουμε την πόλη μας μέσα στο γενικότερο γίγνεσθαι του Νομού Έβρου και της Θράκης, όπως και την σχέση της πόλης μας με τις συντελούμενες ραγδαίες εξελίξεις στην περιοχή.
Αντί για την πολιτική της παθητικής παρακολούθησης θα πρέπει να ειπωθούν:
Α) οι πρώτες προτεραιότητες για την πόλη
Β)οι νέες κοινωνικές δυνάμεις που θα μας στηρίξουν
Γ) οι πολιτικές συμμαχίες που θα οικοδομήσουμε
Δ) η ομάδα διεύθυνσης.
Αυτό θα είναι μία πολιτική ουσίας, μία ελκυστική πολιτική για τους πολίτες που θα δώσει όντως το πολυπόθητο μήνυμα στον κόσμο ότι η νέα δημοτική παράταξη μας θα λύσει τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες του τόπου και θα μπορέσει να ηγηθεί στον δημοτικό στίβο.
Πώς θα κερδίσουμε τις εκλογές;
Απαντώ.
Πρέπει να οξύνουμε τους τόνους και την αντιπαράθεση και να παράγουμε πόλωση. Η πόλωση κατά βάση δεν είναι κακό πράγμα. Άλλωστε είναι μία πραγματικότητα για την πόλη, υπάρχει ήδη και λειτουργεί στην κοινωνία του Διδυμοτείχου και διαχέεται επομένως παντού.
Η πόλωση ενώνει και συγκροτεί συμπαγή μπλοκ αντιθέσεων.
Η δικιά μας παραγωγική εργασία αντιπαρατίθεται στο υπάρχον αναποτελεσματικό παρασιτικό κατεστημένο που κυβερνά.
Από την μία υπάρχουν οι κάθε λογής ομαδούλες, λέσχες εξουσίας και μικροπολιτικής, τα λόμπι συμφερόντων, και από την άλλη οι υγιείς και άφθαρτες μαχόμενες κοινωνικές δυνάμεις της εργασίας και του πολιτισμού που ευρίσκονται προς το παρόν στο περιθώριο, εν υπνώσει, προβλέπεται όμως να σαρώσουν όταν αφυπνισθούν.
Από την μία υπάρχει η πολιτική των διακρίσεων και των αποκλεισμών στην λειτουργία του Δήμου που υπακούει στο δόγμα (Πας μη οπαδός μας ίσον εχθρός) που οδηγεί στην τελμάτωση τόσο των μικρών όσο και των μεγάλων προβλημάτων της καθημερινότητας της πόλης και του πλήθους των επαγγελματιών μας.
Από την άλλη αναδύεται η πολιτική του εναγκαλισμού όλων των πολιτών με κριτήριο την αξιοκρατία και την διάθεση προσφοράς.
Η πόλωση δεν πρέπει όμως να εξαντληθεί σε λεκτικές αντιπαραθέσεις αλλά να γίνει παραγωγός πράξεων και ιδεών και ενός σχεδίου ανάδειξης των κατάλληλων προσώπων στις κατάλληλες θέσεις με στόχο την μέγιστη προσφορά προς την πόλη.
Αυτό θα προσπαθήσει να πετύχει με την υπερκομματική συσπείρωση των ενεργών πολιτών του νέου Δήμου Διδυμοτείχου ο συνδυασμός μας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ" ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
Ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ;
Σιναπίδης Στέφανος Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Είναι επιτακτική ανάγκη και συνάμα πρόκληση, η ντόπια κοινωνία του νέου Καλλικρατικού Δήμου Διδυμοτείχου να φέρει στο προσκήνιο μία νέα γενιά συμπολιτών μας , που να είναι ικανοί να λύσουν προβλήματα και κυρίως να μπορούν να αντεπεξέλθουν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις μίας μελλοντικής πολύπλοκης τοπικής πραγματικότητας.
Οι ψηφοφόροι έχουν αρχίσει ήδη να απορρίπτουν τους δεινόσαυρους της πολιτικής, της παλιάς σχολής.
Δηλαδή
Αυτούς που ασχολούνται με «γάμους- βαφτίσια- κηδείες- μνημόσυνα-κουμπαριές-εισιτήρια κοινωνικού τουρισμού- παρελάσεις-τελετές» και ξέρουν μόνο να μοιράζουν υποσχέσεις και ελπίδες με στόχο την ψηφοθηρία.
Αυτούς που αναπαράγουν την μιζέρια του πολιτικού επαρχιωτισμού και την πλήρη άγνοια της τρέχουσας πραγματικότητας.
Αυτούς που γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν όχι στην τίμια κοινωνία, αλλά στους δοκιμαστικούς κομματικούς σωλήνες και πολεμούν έκτοτε κάθε μεταρρύθμιση, εξαρτώμενοι από παρασιτικά , επιχειρηματικά συμφέροντα.
Αυτούς που κάνουν πρόχειρα έργα της μίας νύχτας και του ενός έτους με ημερομηνία λήξεως, με τρανταχτό παράδειγμα τον πεζόδρομο της Βενιζέλου και την κεντρική πλατεία στο Διδυμότειχο.
Αυτοί οι τοπικοί δημοτικοί σύμβουλοι και οι μηχανισμοί που τους εκτρέφουν και τους συντηρούν, έχουν χαμηλώσει τόσο πολύ τον πήχυ των απαιτήσεων και των προσδοκιών μας επίτηδες, αγαπητοί συμπολίτες, γιατί εκεί χαμηλά στο μηδέν, αυτοί οι μηχανισμοί αισθάνονται σιγουριά και ασφάλεια και μπορούν να επιζήσουν. Συνεχίζουν έτσι όμως να υπάρχουν και να μας καταδυναστεύουν.
Οι σημερινοί ψηφοφόροι και ιδίως η νέα γενιά, έχουν αρχίσει να βαριούνται όλο αυτό το σύστημα της τοπικής εκπροσώπησης, το οποίο δεν βασίζεται σε αρχές και αξίες, αλλά προσπαθεί να επιβιώσει παρασιτικά σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Αναρωτιέμαι και εγώ αλλά και όλοι μας.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, ο απλός και αδύναμος πολίτης και ψηφοφόρος; Απαντώ. Τίποτα, αλλά ταυτόχρονα πολλά και σημαντικά.
Μόνο με ένα ανανεωμένο πολιτικό προσωπικό του δικού μας φρέσκου δημοτικού συνδυασμού, το οποίο θα έχει την γνώση και την ικανότητα της προσαρμογής στην νέα εποχή θα μπορέσει η πόλη να βγει σταδιακά από τα σημερινά αδιέξοδα των προβλημάτων της.
Αγανακτώ πολλές φορές όταν αναρωτιέμαι:
Μα πώς μας χάλασαν και μας υποβίβασαν έτσι οι τοπικοί κυβερνώντες και δημοτικοί παράγοντες, εμάς μία έξυπνη ράτσα όπως οι Διδυμοτειχίτες. Μας έμαθαν, πολλούς από εμάς, να γίνουμε κομπιναδόροι, μιζαδόροι, οσφυοκάμπτες, γλείφτες για να επιβιώσουμε και να πετύχουμε, αντί να γίνουμε επενδυτές και αγωνιστές, όπως οι γείτονές μας σε διπλανές πόλεις.
Αγανακτώ όταν αναρωτιέμαι:
Αντί να είμαστε τα αφεντικά του Έβρου εγκλωβιστήκαμε σε μεγάλο βαθμό στην λογική της συναλλαγής με τον Δήμο.
Άλλοι προσπαθούν να διοριστούν στον Δήμο για να αμείβονται χωρίς να δουλεύουν, ξεπουλώντας την ψήφο και την υπόληψή τους μέσω της επικύψεως.
Άλλοι πάλι ακόμα και σοβαροί επαγγελματίες, προσπαθούν να κάνουν παρασιτικές μπίζνες-απατεωνιές με τον Δήμο με υπερτιμολογήσεις και εικονικά τιμολόγια σε βάρος του συλλογικού συμφέροντος της πόλης, πράγμα που οδηγεί σε διάτρητα και ανεπαρκή έργα χωρίς ουσιαστική αξία, και τελικά φορτώνει τον Δήμο με δάνεια και υποθηκεύει το μέλλον της πόλης μας.
Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα.
Ξέρετε τι λέει τελευταία, η τοπική λαϊκή σοφία εν είδει ανεκδότου για τους δρόμους του Διδυμότειχου.
«Άπειρες λακκούβες και λίγο δρόμος».
«Μηδέν πεζοδρόμια στην πόλη του Διδυμοτείχου, άπειρα πεζοδρόμια στα χωριά του».
Από δω και πέρα χρειάζεται από όλους μας ακόμα, πολλές φραστικές «μολότοφ» για να πέσουν οι βιτρίνες της «φανφάρας», της επίδειξης, της σκοπιμότητας και της βλακώδους αντίληψης ότι η Δημαρχία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι και θα είναι το «δικό μας μαγαζί».
Βέβαια, ας προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, δεν είναι πολλοί αυτοί που θα ψηφίσουν κάποιον από εμάς για να «χειρουργήσει» την πόλη, αντίθετα οι περισσότεροι, και κυρίως οι μουσουλμάνοι και δεν το λέω υποτιμητικά (γιατί κατανοώ την αδυναμία τους ) γιατί υπάρχουν και οι λευκοί γύφτοι που είναι ακόμα χειρότεροι (και αυτούς δεν τους δικαιολογώ με τίποτα), φαντασιώνονται με τα «πιλάφια», αλλά από την μια μεριά, πρέπει να ξέρετε πως τα «πιλάφια» (π.χ. διορισμοί, βολέματα) που υπόσχονται και θα σας υποσχεθούν κάποιοι παλιοί στις επόμενες εκλογές, είναι πολλές φορές κοροϊδία, ενώ από την άλλη όταν μία πόλη χειρουργηθεί και πονέσει, αναρρώνει και γίνεται πάλι πολύ πιο υγιής και πιο δυνατή από πριν.
Επαναλαμβάνω και τονίζω
«Το Διδυμότειχο, μπορεί να μας θρέψει όλους, δεν μπορεί όμως να ικανοποιήσει τις ακόρεστες ορέξεις ορισμένων».
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο
Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010
Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
Κριτική της Δημοτικής 8ετίας στο Διδυμότειχο
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος
για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Οι «παλιοί» δημοτικοί σύμβουλοι ( και στα χρόνια, αλλά και στα μυαλά), και ο επικεφαλής τους, όπως ξέρετε, υπάρχουν δημοτικοί σύμβουλοι που έχουν θητεία και ένα τέταρτο του αιώνα, αυτοί οι παλιοί, που κάνουν κουμάντο σήμερα στον Δήμο Διδυμοτείχου και στα χωριά μας, φιλοδοξούν ως εκλεκτοί να διαχειρισθούν τις τύχες του δήμου και τις δικές μας, αλλά δεν διαθέτουν εκ του αποτελέσματος όπως φαίνεται μετά από μία 8ετία, τις γνώσεις να ενσκήψουν στις ανάγκες και στα προβλήματα της πόλης και να δώσουν τις αρμόζουσες λύσεις.
Όπως ξέρετε τελικά στην πολιτική όλοι και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
Αυτοί οι «παλιοί κουρασμένοι πολιτικοί δεινόσαυροι» έχουν μόνο την άκρατη φιλοδοξία να διευθύνουν μία πόλη, ως μαέστροι χωρίς να ξέρουν όμως καν τις νότες του πενταγράμμου, και ακόμα χειρότερο να «χειρουργήσουν» μία πόλη και εμάς τους πολίτες και τα παιδιά μας, χωρίς να έχουν πιάσει ποτέ νυστέρι.
Ας αναρωτηθούμε όλοι μας αγαπητοί συμπολίτες από εδώ και πέρα.
Θα τους αφήνουμε ανεξέλεγκτους ή θα πρέπει καθημερινά να τους ελέγχουμε και να δημοσιοποιούμε τις ανεπάρκειές τους;
Θα υποστηρίξουμε όλους αυτούς «τους χαβαλέδες », τους «ανεπαρκείς», αυτούς που «αρμέγουν οίκοθεν» και επενδύουν «έξωθεν»,και όλους αυτούς, που δεν περπάτησαν σπιθαμή προς σπιθαμή τα σοκάκια της πόλης μας, δεν «ακούμπησαν», δεν αφουγκράστηκαν, δεν ένιωσαν τα προβλήματα μας, και δεν έθεσαν τα δάχτυλά τους «επί τον τύπο των ήλων» στο Διδ/χο και τα χωριά μας, να ορίζουν τις τύχες μας;
Είναι βέβαια, κοινό μυστικό σε όλους μας, πως η πολιτική συναλλαγή παραμένει το θανάσιμο μικρόβιο της πόλης μας που μολύνει την δημοτική ζωή, δηλητηριάζει τον δημοτικό οργανισμό και διαφθείρει τους εκλεγμένους και την κοινωνία μας.
Πολλοί από τους εκλεγμένους δεν έχουν ούτε τα κατάλληλα προσόντα αλλά ούτε και την συνείδηση των υποχρεώσεών τους απέναντι στον απλό πολίτη.
Η κατάσταση αυτή, από την μία, δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες και τους ίδιους τους δημότες που δεν ζυγίζουν ενσυνείδητα το βάρος των ψήφων τους, κατά την περίοδο των εκλογών.
Η κατάσταση αυτή, από την άλλη, απογοητεύει τους σοβαρούς και τίμιους ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν, και τους απομακρύνει από την ενασχόλησή τους με τα κοινά.
Ας αναρωτηθούμε όλοι μας από εδώ και πέρα
1)Ως πότε θα βλέπουμε την πόλη μας να αιμορραγεί και αντί για να αντιδρούμε με πολιτικά όπλα θα πιάνουμε το «προσευχητάρι» και θα προσευχόμαστε να μην «πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας»;
2)Ως πότε η απογοήτευση και η αγανάκτηση μας θα εκτονώνεται μόνο λεκτικά στα καφενεία και δεν θα μετασχηματίζεται σε άμεση πολιτική δράση για το συμφέρον του Διδ/χου και των χωριών του;
3)Ως πότε δια στόματος των τοπικών ηγετίσκων θα εκφράζεται μόνο ένα ολιγαρχικό σύστημα ιδιοτελών, οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων;
4)Ως πότε το σύστημα αυτό θα επιβάλλει συνεχώς την γραμμή του και τα «ήθη» του, για την ικανοποίηση του συμφέροντος των «ολίγων», και δεν θα έχει καμία σχέση με την ανάπτυξη και την προοπτική του Διδ/χου και των «πολλών»;
5)Ως πότε οι κομματικοί διχασμοί και τα συρματοπλέγματα του παρελθόντος θα μας ματώνουν;
6)Ως πότε οι διαχειριστές των συμφερόντων του Διδ/χου οι δημοτικοί και οι διαμερισματικοί σύμβουλοι δηλ. θα είναι ανεπαρκείς και αντιπαραγωγικοί για την πόλη μας.
7)Ως πότε θα ορίζονται , με γνώμονα όχι τις ικανότητες τους και το τι μπορούν να προσφέρουν στους συμπολίτες μας, αλλά μόνο γιατί είναι της «προσκολλήσεως»;
8)Ως πότε θα έχουμε δήμαρχο φτωχό στις ιδέες και πλούσιο στις σπατάλες;
9)Ως πότε τα ρουσφέτια θα αποτελούν το αγαπημένο σπορ της πλειοψηφίας των κατοίκων του Διδυμοτείχου;
10)Ως πότε θα συμπεριφερόμαστε ως κοινωνία σαν «καγκουρώ» ζώντας συνεχώς φοβισμένοι στον μάρσιπο του συστήματος;
Πότε σαν ψηφοφόροι θα πάρουμε επιτέλους «διαζύγιο» από το παρελθόν;
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.
Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος
για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Οι «παλιοί» δημοτικοί σύμβουλοι ( και στα χρόνια, αλλά και στα μυαλά), και ο επικεφαλής τους, όπως ξέρετε, υπάρχουν δημοτικοί σύμβουλοι που έχουν θητεία και ένα τέταρτο του αιώνα, αυτοί οι παλιοί, που κάνουν κουμάντο σήμερα στον Δήμο Διδυμοτείχου και στα χωριά μας, φιλοδοξούν ως εκλεκτοί να διαχειρισθούν τις τύχες του δήμου και τις δικές μας, αλλά δεν διαθέτουν εκ του αποτελέσματος όπως φαίνεται μετά από μία 8ετία, τις γνώσεις να ενσκήψουν στις ανάγκες και στα προβλήματα της πόλης και να δώσουν τις αρμόζουσες λύσεις.
Όπως ξέρετε τελικά στην πολιτική όλοι και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
Αυτοί οι «παλιοί κουρασμένοι πολιτικοί δεινόσαυροι» έχουν μόνο την άκρατη φιλοδοξία να διευθύνουν μία πόλη, ως μαέστροι χωρίς να ξέρουν όμως καν τις νότες του πενταγράμμου, και ακόμα χειρότερο να «χειρουργήσουν» μία πόλη και εμάς τους πολίτες και τα παιδιά μας, χωρίς να έχουν πιάσει ποτέ νυστέρι.
Ας αναρωτηθούμε όλοι μας αγαπητοί συμπολίτες από εδώ και πέρα.
Θα τους αφήνουμε ανεξέλεγκτους ή θα πρέπει καθημερινά να τους ελέγχουμε και να δημοσιοποιούμε τις ανεπάρκειές τους;
Θα υποστηρίξουμε όλους αυτούς «τους χαβαλέδες », τους «ανεπαρκείς», αυτούς που «αρμέγουν οίκοθεν» και επενδύουν «έξωθεν»,και όλους αυτούς, που δεν περπάτησαν σπιθαμή προς σπιθαμή τα σοκάκια της πόλης μας, δεν «ακούμπησαν», δεν αφουγκράστηκαν, δεν ένιωσαν τα προβλήματα μας, και δεν έθεσαν τα δάχτυλά τους «επί τον τύπο των ήλων» στο Διδ/χο και τα χωριά μας, να ορίζουν τις τύχες μας;
Είναι βέβαια, κοινό μυστικό σε όλους μας, πως η πολιτική συναλλαγή παραμένει το θανάσιμο μικρόβιο της πόλης μας που μολύνει την δημοτική ζωή, δηλητηριάζει τον δημοτικό οργανισμό και διαφθείρει τους εκλεγμένους και την κοινωνία μας.
Πολλοί από τους εκλεγμένους δεν έχουν ούτε τα κατάλληλα προσόντα αλλά ούτε και την συνείδηση των υποχρεώσεών τους απέναντι στον απλό πολίτη.
Η κατάσταση αυτή, από την μία, δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες και τους ίδιους τους δημότες που δεν ζυγίζουν ενσυνείδητα το βάρος των ψήφων τους, κατά την περίοδο των εκλογών.
Η κατάσταση αυτή, από την άλλη, απογοητεύει τους σοβαρούς και τίμιους ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν, και τους απομακρύνει από την ενασχόλησή τους με τα κοινά.
Ας αναρωτηθούμε όλοι μας από εδώ και πέρα
1)Ως πότε θα βλέπουμε την πόλη μας να αιμορραγεί και αντί για να αντιδρούμε με πολιτικά όπλα θα πιάνουμε το «προσευχητάρι» και θα προσευχόμαστε να μην «πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας»;
2)Ως πότε η απογοήτευση και η αγανάκτηση μας θα εκτονώνεται μόνο λεκτικά στα καφενεία και δεν θα μετασχηματίζεται σε άμεση πολιτική δράση για το συμφέρον του Διδ/χου και των χωριών του;
3)Ως πότε δια στόματος των τοπικών ηγετίσκων θα εκφράζεται μόνο ένα ολιγαρχικό σύστημα ιδιοτελών, οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων;
4)Ως πότε το σύστημα αυτό θα επιβάλλει συνεχώς την γραμμή του και τα «ήθη» του, για την ικανοποίηση του συμφέροντος των «ολίγων», και δεν θα έχει καμία σχέση με την ανάπτυξη και την προοπτική του Διδ/χου και των «πολλών»;
5)Ως πότε οι κομματικοί διχασμοί και τα συρματοπλέγματα του παρελθόντος θα μας ματώνουν;
6)Ως πότε οι διαχειριστές των συμφερόντων του Διδ/χου οι δημοτικοί και οι διαμερισματικοί σύμβουλοι δηλ. θα είναι ανεπαρκείς και αντιπαραγωγικοί για την πόλη μας.
7)Ως πότε θα ορίζονται , με γνώμονα όχι τις ικανότητες τους και το τι μπορούν να προσφέρουν στους συμπολίτες μας, αλλά μόνο γιατί είναι της «προσκολλήσεως»;
8)Ως πότε θα έχουμε δήμαρχο φτωχό στις ιδέες και πλούσιο στις σπατάλες;
9)Ως πότε τα ρουσφέτια θα αποτελούν το αγαπημένο σπορ της πλειοψηφίας των κατοίκων του Διδυμοτείχου;
10)Ως πότε θα συμπεριφερόμαστε ως κοινωνία σαν «καγκουρώ» ζώντας συνεχώς φοβισμένοι στον μάρσιπο του συστήματος;
Πότε σαν ψηφοφόροι θα πάρουμε επιτέλους «διαζύγιο» από το παρελθόν;
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.
Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Αγαπητοί Συμπολίτες και Συμπολίτισσες του διευρυμένου
Δήμου Διδυμοτείχου
Eπαγρυπνείτε και καταγγέλλετε παράτυπες συμπεριφορές και ανεπάρκειες της σημερινής δημοτικής εξουσίας που εμφανίζονται κατά την προεκλογική περίοδο.
Η υγιής αντιπολίτευση του συνδυασμού μας , υποστηρίζοντας την αιώνια αρχή θέση-αντίθεση-σύνθεση, έχει σαν στόχο την ολοκληρωμένη επίλυση των χρόνιων προβλημάτων και την εξέλιξη της πόλης και των χωριών μας. Ο αγώνας πρέπει να είναι πολύπλευρος και συνεχής , γιατί ένας αγώνας είναι όπως το ποδήλατο, αν σταματήσεις τις πεταλιές πέφτεις κάτω και τσακίζεσαι.
Ο αγώνας για την εξόντωση της «Λερναίας Ύδρας» θα αποδώσει μόνο όταν καυτηριάσουμε τα μυαλά και την λογική των ανθρώπων που πρεσβεύουν την αγοραπωλησία των εκλογών.
Και αγοραπωλησία των εκλογών σημαίνει ότι αυτός που δίνει τα περισσότερα , ο πλειοδοτών παίρνει το δημοτικό στέμμα και κυβερνά «βοναπαρτικά», χωρίς να δίνει λογαριασμό στον λαό αλλά σε βάρος του λαού.
Επίσης ο αγώνας μας θα αποδώσει μόνο όταν αποκαθηλώσουμε και αποδομήσουμε τις κατεστημένες γνωστές συμπεριφορές των μηχανισμών της τοπικής άσκησης της εξουσίας.
Οι μηχανισμοί αυτοί προκρίνουν και αναδεικνύουν μετεκλογικά όχι τους άξιους ανθρώπους, αλλά τους καταφερτζήδες, τους τυχοδιώκτες, τους υποτακτικούς και αυτούς που φτάνουν στην κορυφή όχι ως αετοί αλλά ως σαλιγκάρια, με την μέθοδο του «γλείφοντας, έρποντας και με τα κέρατά μας».
Τα σημερινά πρόσωπα που ασκούν εξουσία στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου, αποτελούν τους μοχλούς ενός συστήματος, που «εκβιάζουν» συστηματικά και μακροχρόνια την τοπική κοινωνία με τον τρόπο τους και ιδιαίτερα τους αδύναμους πολίτες, και αντιδρούν σε κάθε προσπάθεια εξορθολογισμού και προόδου της πόλης μας.
Η κοινωνία όμως δεν χρειάζεται αυτούς που διαχειρίζονται και «καρπούνται» ένα μεγάλο μερίδιο εισοδήματος του δημοτικού προϋπολογισμού χωρίς να παράγουν αντίστοιχα το ανάλογο προϊόν και τις ανάλογες ανταποδοτικές υπηρεσίες.
Αυτοί οι πολιτικοί που προάγουν τον πολιτικό «κρετινισμό», εκβιάζουν και πιέζουν και την κοινωνία, για να μην χάσουν τα προνόμιά τους και εξαπολύουν «φιλιππικούς» εναντίον αυτών που τους ασκούν κριτική, και τους αντιμάχονται, όπως η παράταξή μας αλλά και πολλοί άλλοι συμπολίτες μας, αυτοί οι πολιτικοί λοιπόν πρέπει να συνταξιοδοτηθούν.
Η τωρινή δημοτική αρχή και τα στελέχη της, τον τελευταίο καιρό έχουν χάσει το παιχνίδι της τοπικής κοινωνικής συναίνεσης ,πράγμα που το διαπιστώνουμε συνεχώς όλο και περισσότερο, και ξέρετε γιατί;
Γιατί ενδιαφέρθηκαν μόνο για το «δένδρο» των προνομίων που απολαμβάνουν οι ίδιοι, χάνοντας όμως, από την άλλη, το «δάσος» των ανθρώπων της εργασίας που αγωνίζονται και υποφέρουν κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Για πόσο καιρό ακόμα, η ενασχόληση αυτών των ατόμων με την τοπική πολιτική σκηνή και τα «κοινά», θα είναι η αναρρίχησή τους και η προσωπική προστασία των οικονομικών και πάσης φύσης προνομίων τους και όχι η διευθέτηση των προβλημάτων της πόλης μας;
Είναι κοινή διαπίστωση ότι πολλοί πολίτες του Διδυμοτείχου και ιδιαίτερα οι οικονομικά ασθενείς όπως και οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας αλλά και πολλοί από τα τοπικά διαμερίσματα, είθισται να ψηφίζουν κυρίως κοιτώντας την τσέπη τους και όχι τις αξίες τους .
Δυστυχώς είναι κοινή διαπίστωση ότι οι πολιτικές των «αξιών» ευδοκιμούν εκλογικά μόνο όταν γεμίζουν και τις τσέπες των ψηφοφόρων.
Αυτό είναι μία πραγματικότητα που την γνωρίζουμε όλοι και δεν είναι κάτι καινούριο.
Έτσι οι υποψήφιοι στις δημοτικές εκλογές, βαδίζουν την πεπατημένη επειδή αν ξεστρατίσουν θα χαθούν Τι κάνουν δηλ.; Προσπαθούν να υφαρπάξουν την ψήφο και την εμπιστοσύνη των πολιτών και όχι να την κερδίσουν ή να την κατακτήσουν ομαλά και τίμια με επιχειρήματα.
Η διαφθορά λοιπόν, έχει ριζώσει από καιρού στο υποσυνείδητο του Διδυμοτείχου και έτσι επικρατεί ο άκρατος λαϊκισμός η έλλειψη προσωπικής παιδείας, ο εξευτελισμός κάθε κουλτούρας και η απουσία σεβασμού σε θεσμούς και κανόνες.
Δυστυχώς ως πολίτες έχουμε εθιστεί στην μιζέρια την κακογουστιά και την ήσσονα προσπάθεια.
Το Διδυμότειχο υπνωτισμένο όπως το κατάντησαν, εν μέρει και οι προηγούμενοι (γιατί και οι προηγούμενοι έχουν μεγάλες ευθύνες) αλλά και οι σημερινοί κυβερνώντες, ξυπνά και κοιμάται χωρίς όραμα, εξασκείται νυχθημερόν στην «μπαγαμποντιά» τον τυχοδιωκτισμό και την παρασιτική κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα
Κάποιος συμπολίτης μας, μου είπε πρόσφατα την παρακάτω πικρή αλήθεια. Τι μου είπε δηλ.
«Πως αν η πόλη αρχίσει να μιλά για το «είναι» των ντόπιων πολιτικών παραγόντων και δημοτικών συμβούλων και όχι για το «φαίνεσθαι» πολλοί θα μείνουν άνεργοι ή θα μεταναστεύσουν νύκτα από τα σπίτια τους.
Είναι διαπιστωμένο και αποδεκτό εκ των πραγμάτων μετά από μία οκταετία, από όλη την πόλη, ότι οι ντόπιοι δημοτικοί παράγοντες ούτε καλό πολιτικό «κολύμπι» ξέρουν, ούτε όμως και φρόντισαν να μάθουν ποτέ, αλλά ούτε και σωσίβιο διαθέτουν και απειλούν να μας παρασύρουν όλους στον βυθό και το καράβι-Διδυμότειχο να πάει αύτανδρο.
Εμείς, η παράταξή μας αλλά και όλοι οι Ενεργοί Πολίτες, ως αντίπαλο δέος και υγιή εναλλακτική πρόταση δεν αρκεί όμως μόνο να διαπιστώνουμε και να ευχόμαστε, πρέπει και να προβλέπουμε.
Δεν αρκεί μόνο να πιθανολογούμε πρέπει και να σχεδιάζουμε.
Δεν αρκεί μόνο να ελπίζουμε πρέπει και να κουνήσουμε τα χέρια μας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων.
Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος Δήμαρχος για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΔΕΣΜΩΤΗΣ
ΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΣΤΕΝΑΖΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΩΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΜΙΑΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΛΑΘΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΛΑΘΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ.
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Ας προχωρήσουμε πρώτα σε μία κριτική των δημοτικών συνδυασμών που συμμετέχουν τα τελευταία χρόνια στις δημοτικές εκλογές.
Τα τελευταία χρόνια, λοιπόν παρατηρούνται στην πόλη μας ορισμένες αξιοσημείωτες μεταβολές. Οι υπάρχοντες τοπικοί δημοτικοί συνδυασμοί, εξακολουθούν να παρουσιάζουν τις ίδιες παλιές αδυναμίες, με ανύπαρκτη αλλά ευκαιριακή εσωτερική δομή και οργάνωση.
Τα μέλη τους δεν συνδέονται με πραγματικούς κοινούς ιδεολογικούς δεσμούς, ούτε έχουν ένα πρόγραμμα ενεργειών βασισμένο σε σοβαρή μελέτη της σύγχρονης πραγματικότητας της πόλης. Ο μοναδικός συνδετικός τους κρίκος είναι η προοπτική και τα οφέλη της συνδιαχείρισης των δημοτικών κονδυλίων.
Η δημαρχία για αυτούς δεν αποτελεί εργαλείο για την οικονομική ανάπτυξη όλων των συμπολιτών μας, αλλά λάφυρο, που πρέπει να κατακτηθεί με κάθε τρόπο ακόμα και αν υποθηκευτεί το παρόν και το μέλλον της πόλης μας.
Πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι, μέλη των συνδυασμών, είναι διακοσμητικά στοιχεία, που αποσπασματικά ασχολούνται με τα προβλήματα, και με αυτά, μόνο όταν τους εξαναγκάσουν οι διαμαρτυρίες των ενεργών πολιτών.
Κάθε δημοτικός συνδυασμός, χρωματίζεται από την προσωπικότητα του αρχηγού-αφέντη και όχι από τις προγραμματικές αρχές. Ο αρχηγός περιβάλλεται από μια κλειστή ομάδα, τους επαγγελματίες πολιτικούς, από μία «καμαρίλα», που εμποδίζει την ανάδειξη νέων στελεχών.
Έτσι τα νέα στελέχη που κατά καιρούς παρουσιάστηκαν απογοητεύτηκαν, γιατί απέτυχαν να εκλεγούν και υποβιβάστηκαν σε νεροκουβαλητές των «παλιών», των «πραιτωριανών», των οπορτουνιστών και ορισμένων μετεγραφέντων «γενίτσαρων».
Οι γενίτσαροι είναι μία φυλή που ευδοκιμεί ιδιαίτερα στα τιμημένα χώματα του Διδυμοτείχου όπως γνωρίζεται.
Όλοι όμως, πρέπει να γνωρίζουμε πως τόσο ο δήμαρχος όσο και οι δημοτικοί σύμβουλοι όσο καλοί και πετυχημένοι και αν υπήρξαν, και αυτό θα το κρίνει η τοπική ιστορία, είναι όπως και οι ποδοσφαιριστές. Έχουν ημερομηνία λήξης. Δυστυχώς οι σημερινοί δεν έχουν την πνευματική και συναισθηματική δύναμη να κερδίσουν τους «αγώνες» εκείνους που θα ωφελήσουν το Διδυμότειχο και τους πολίτες του.
Είναι δυστυχώς, κοινή διαπίστωση αγαπητοί φίλοι, που την βιώνουμε καθημερινά, ποία κατέληξε να είναι η πολιτική της τοπικής δημοτικής εξουσίας για το Διδυμότειχο και τα χωριά μας τα τελευταία χρόνια.
Συνοψίζεται στα τρία παρακάτω συνθήματα.
α) Για τους φίλους μας όλα
β)για τους αντιπάλους μας τίποτε και
γ)για τους απλούς πολίτες οι νόμοι και οι διατάξεις.
Έτσι η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η σκιά που ρίχνουν τα τοπικά οικονομικά συμφέροντα στην τοπική κοινωνία. Τα συμφέροντα αυτά το μόνο που επιδιώκουν με κάθε τρόπο είναι ικανοποίηση τους, ενώ η εξυπηρέτηση των απλών πολιτών και η ανάπτυξη της πόλης έχει περάσει σε κατώτερο επίπεδο.
Περιμέναμε ,τρομάρα μας, εδώ και χρόνια το Τ.Ε.Ι. Νοσηλευτικής ως «μάνα εξ ουρανού», να μας λύσει μεμιάς ως δια μαγείας όλα τα προβλήματα της πόλης και να μας ανεβάσει στον αυτόματο πιλότο της οικονομικής ανέλιξης και να φουσκώσει τις τσέπες μας με τα βαλάντια των μελλοντικών φοιτητών.
Πώς αγαπητοί συμπολίτες μας, να αλλάξει αυτός ο τόπος όταν κανένας δεν θέλει να αλλάξει και ο κανένας είμαστε όλοι μας;
«Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα,
περιμένουμε ίσως, κάποιο θαύμα»
Αποτελεί μονόδρομο λοιπόν, ως πολίτες να ανεβάσουμε τον πήχη των ανταποδοτικών ωφελημάτων, που απαιτούμε από την τοπική εξουσία.
Πρέπει όμως μαζί να ανεβάσουμε και τον πήχη των ατόμων που εξουσιοδοτούμε να μας αντιπροσωπεύουν και να διεκδικούν για την τοπική κοινωνία μας, από την εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση τα στοιχειώδη και αυτονόητα.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Αγαπητοί δημότες του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου
Ας προχωρήσουμε πρώτα σε μία κριτική των δημοτικών συνδυασμών που συμμετέχουν τα τελευταία χρόνια στις δημοτικές εκλογές.
Τα τελευταία χρόνια, λοιπόν παρατηρούνται στην πόλη μας ορισμένες αξιοσημείωτες μεταβολές. Οι υπάρχοντες τοπικοί δημοτικοί συνδυασμοί, εξακολουθούν να παρουσιάζουν τις ίδιες παλιές αδυναμίες, με ανύπαρκτη αλλά ευκαιριακή εσωτερική δομή και οργάνωση.
Τα μέλη τους δεν συνδέονται με πραγματικούς κοινούς ιδεολογικούς δεσμούς, ούτε έχουν ένα πρόγραμμα ενεργειών βασισμένο σε σοβαρή μελέτη της σύγχρονης πραγματικότητας της πόλης. Ο μοναδικός συνδετικός τους κρίκος είναι η προοπτική και τα οφέλη της συνδιαχείρισης των δημοτικών κονδυλίων.
Η δημαρχία για αυτούς δεν αποτελεί εργαλείο για την οικονομική ανάπτυξη όλων των συμπολιτών μας, αλλά λάφυρο, που πρέπει να κατακτηθεί με κάθε τρόπο ακόμα και αν υποθηκευτεί το παρόν και το μέλλον της πόλης μας.
Πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι, μέλη των συνδυασμών, είναι διακοσμητικά στοιχεία, που αποσπασματικά ασχολούνται με τα προβλήματα, και με αυτά, μόνο όταν τους εξαναγκάσουν οι διαμαρτυρίες των ενεργών πολιτών.
Κάθε δημοτικός συνδυασμός, χρωματίζεται από την προσωπικότητα του αρχηγού-αφέντη και όχι από τις προγραμματικές αρχές. Ο αρχηγός περιβάλλεται από μια κλειστή ομάδα, τους επαγγελματίες πολιτικούς, από μία «καμαρίλα», που εμποδίζει την ανάδειξη νέων στελεχών.
Έτσι τα νέα στελέχη που κατά καιρούς παρουσιάστηκαν απογοητεύτηκαν, γιατί απέτυχαν να εκλεγούν και υποβιβάστηκαν σε νεροκουβαλητές των «παλιών», των «πραιτωριανών», των οπορτουνιστών και ορισμένων μετεγραφέντων «γενίτσαρων».
Οι γενίτσαροι είναι μία φυλή που ευδοκιμεί ιδιαίτερα στα τιμημένα χώματα του Διδυμοτείχου όπως γνωρίζεται.
Όλοι όμως, πρέπει να γνωρίζουμε πως τόσο ο δήμαρχος όσο και οι δημοτικοί σύμβουλοι όσο καλοί και πετυχημένοι και αν υπήρξαν, και αυτό θα το κρίνει η τοπική ιστορία, είναι όπως και οι ποδοσφαιριστές. Έχουν ημερομηνία λήξης. Δυστυχώς οι σημερινοί δεν έχουν την πνευματική και συναισθηματική δύναμη να κερδίσουν τους «αγώνες» εκείνους που θα ωφελήσουν το Διδυμότειχο και τους πολίτες του.
Είναι δυστυχώς, κοινή διαπίστωση αγαπητοί φίλοι, που την βιώνουμε καθημερινά, ποία κατέληξε να είναι η πολιτική της τοπικής δημοτικής εξουσίας για το Διδυμότειχο και τα χωριά μας τα τελευταία χρόνια.
Συνοψίζεται στα τρία παρακάτω συνθήματα.
α) Για τους φίλους μας όλα
β)για τους αντιπάλους μας τίποτε και
γ)για τους απλούς πολίτες οι νόμοι και οι διατάξεις.
Έτσι η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η σκιά που ρίχνουν τα τοπικά οικονομικά συμφέροντα στην τοπική κοινωνία. Τα συμφέροντα αυτά το μόνο που επιδιώκουν με κάθε τρόπο είναι ικανοποίηση τους, ενώ η εξυπηρέτηση των απλών πολιτών και η ανάπτυξη της πόλης έχει περάσει σε κατώτερο επίπεδο.
Περιμέναμε ,τρομάρα μας, εδώ και χρόνια το Τ.Ε.Ι. Νοσηλευτικής ως «μάνα εξ ουρανού», να μας λύσει μεμιάς ως δια μαγείας όλα τα προβλήματα της πόλης και να μας ανεβάσει στον αυτόματο πιλότο της οικονομικής ανέλιξης και να φουσκώσει τις τσέπες μας με τα βαλάντια των μελλοντικών φοιτητών.
Πώς αγαπητοί συμπολίτες μας, να αλλάξει αυτός ο τόπος όταν κανένας δεν θέλει να αλλάξει και ο κανένας είμαστε όλοι μας;
«Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα,
περιμένουμε ίσως, κάποιο θαύμα»
Αποτελεί μονόδρομο λοιπόν, ως πολίτες να ανεβάσουμε τον πήχη των ανταποδοτικών ωφελημάτων, που απαιτούμε από την τοπική εξουσία.
Πρέπει όμως μαζί να ανεβάσουμε και τον πήχη των ατόμων που εξουσιοδοτούμε να μας αντιπροσωπεύουν και να διεκδικούν για την τοπική κοινωνία μας, από την εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση τα στοιχειώδη και αυτονόητα.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟΝ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟ ΔΗΜΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ
Αγαπητοί συμπολίτες
Η πρόταση του συνδυασμού μας είναι ένας υπερκομματικός συνδυασμός έκτακτης ανάγκης, σαν μία τοπική κυβέρνηση εθνικής ενότητας, ένας συνδυασμός βγαλμένος από τα σπλάγχνα της κοινωνίας, με επιστράτευση προσωπικοτήτων με κύρος και επιρροή στην τοπική μας κοινωνία.
Τέτοιες προσωπικότητες υπάρχουν και σκοπός μας είναι να γίνουν διαθέσιμες και να συστρατευθούν σε ένα μέτωπο δυνάμεων για την αλλαγή και την ανανέωση στο νέο Δήμο Διδυμοτείχου-Μεταξάδων.
«Τους βλέπουμε μεγάλους γιατί είμαστε σκυφτοί. Σηκώσαμε κεφάλι, θα σκύψουνε αυτοί.»
Ακόμα και όταν ο λαός μας ψηφίζει τους ίδιους ανακυκλούμενους τοπικούς επαγγελματίες πολιτικούς, το κάνει με βαριά καρδιά γιατί στην απελπισία του και μπροστά στο φάσμα της κρίσης και της ανεργίας που μεγαλώνει, πιστεύει πως δεν έχει άλλη σανίδα ατομικής σωτηρίας παρά την προσφυγή του στην γνωστή οδό του ρουσφετιού.
Αυτή όμως η οδός αγαπητοί συμπολίτες είναι σήμερα μία απατηλή διέξοδος σωτηρίας που καταντά εφιάλτης για την πόλη διότι υποθηκεύει το μέλλον της.
Ο αγώνας του συνδυασμού μας, θα γίνει μέσα από τον χώρο της δουλειάς του καθένα μας. Δεν χρειάζεται να αφήσετε τις επαγγελματικές σας ασχολίες και τις οικογενειακές σας υποχρεώσεις. Ξεκινήστε από την παραδοχή ότι υποστηρίζουμε τον νέο συνδυασμό και επικοινωνήστε το με τους άλλους.
Μέχρι τώρα όλοι μας στο Διδ/χο ερμηνεύουμε την κατάντια της πόλης μας με διάφορους τρόπους. Το ζήτημα όμως είναι επιτέλους να την αλλάξουμε με κάθε τρόπο.
Η οδυνηρή πραγματικότητα της πόλης μας που βιώνουμε καθημερινά δεν ξορκίζεται ούτε με ευχολόγια ούτε με συντήρηση και αναπαραγωγή των ίδιων μηχανισμών που οδήγησαν σε αυτήν. Το μοντέλο του πελατειακού συστήματος , της αρπαχτής, της διαπλοκής της τοπικής οικονομικής και πολιτικής εξουσίας έχει εκμετρήσει τον βίο της.
Κι όσοι από εμάς αναλάβουν την πρωτοβουλία και το κόστος της αλλαγής αυτού του συστήματος που πνίγει την πόλη μας και τα χωριά μας, με την προϋπόθεση ότι θα φέρουμε και αποτέλεσμα θα διαμορφώσουμε και τις εξελίξεις στα επόμενα χρόνια.
Στόχος του συνδυασμού μας είναι να μπούμε στον δεύτερο γύρο.
Καλούμε τους πολίτες στις επόμενες εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, να ψηφίσουν δημοκρατία. Και μόνο η εναλλαγή των παρατάξεων και των συνδυασμών στην εξουσία είναι στοιχείο υγείας για την δημοκρατία στην πόλη μας.
Όχι πια σε ισόβιους δημάρχους και αντιδημάρχους.
Πολλοί επαγγελματίες της πόλης μας εκφράζουν την απροθυμία τους να ασχοληθούν με τα τοπικά από φόβο μην πληγεί οικονομικά η επιχείρησή τους.
Μέγα λάθος , μέγα σφάλμα.
Κάποιοι θρασύδειλοι γνωστοί-άγνωστοι της σημερινής δημοτικής εξουσίας έχουν βάλει διόδια στην πολιτική κριτική μας. και προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν.
Φτάνει πια. Πολεμήστε τους.
Ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε στο καβούκι μας και στον ωχαδερφισμό μας.
Δουλεύουμε 60 ώρες την εβδομάδα για να κερδίσουμε πολλά λεφτά για να αγοράσουμε μεγάλο σπίτι και μεγάλο αμάξι νομίζοντας ότι θα γίνουμε ευτυχισμένοι.
Μέγα λάθος-μέγα σφάλμα.
Η ευτυχία σχετίζεται με την ευημερία και την πρόοδο στην πόλη μας που σχετίζεται άμεσα με την δημοτική εξουσία και προϋποθέτει την εμπιστοσύνη των πολιτών μας προς αυτήν.
Η Τ.Α. πρέπει να αποτελεί τον ενδιάμεσο κρίκο μεταξύ δημοτών και της κεντρικής εξουσίας και να αγωνίζεται για τα συμφέροντα των δημοτών. Ο Δήμος έχει στραμμένο το βλέμμα στο γενικό και μέσα από την υπεράσπιση του γενικού υπερασπίζεται ταυτόχρονα και το ατομικό συμφέρον του κάθε δημότη.
Με το να πεί κάποιος πως προωθεί τα γενικά συμφέροντα δεν σημαίνει πως λέει και πολλά πράγματα. Το θέμα είναι πως αυτό μεταφράζεται σε συγκεκριμένα έργα. Είδατε καθόλου έργα τα τελευταία 8 χρόνια παρά μόνο βερμπαλισμούς και μεγαλοστομίες. Δεν υπάρχουν λεφτά η μόνη δικαιολογία. Λεφτά μόνο για πανηγύρια, γλέντια χωρίς ουσία, κιτς εκδηλώσεις, τραπεζώματα, κ.ο.κ.
Αντί ο δήμος Διδ/χου να είναι μηχανισμός συγκρότησης της βούλησής μας είναι μαγαζί εξυπηρέτησης των κολλητών τους σε βάρος του συμφέροντος της πλειοψηφίας των πολιτών.
Τα τελευταία 8 χρόνια παρακολουθούμε μία δημοτική αρχή που στα λόγια της κυριαρχεί ο μαξιμαλισμός οι κοινοτοπίες οι λεκτικοί ακροβατισμοί ενώ στο πεδίο της πραγματικότητας κυριαρχεί η μηδενική παραγωγή έργων ή ένα υποκατάστατο μελλοντικών έργων που θα γίνουν την επόμενη 4ετία..
Οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονται ως σκεπτόμενα άτομα με προβλήματα που απαιτούν επείγουσες λύσεις αλλά ως ψηφοφόροι που μπορεί να χειραγωγηθούν και ως ανώριμα νήπια που πρέπει να μάθουν από τους πάτρωνες τους ποιο είναι το καλό τους, ένα καλό αφηρημένο και διαρκώς υπό αναστολή αφού παραπέμπεται στις μελλοντικές καλένδες.
«Εδώ το Διδυμότειχο οι Μεταξάδες και τα χωριά μας καίγονται αλλά κάποιοι προσπαθούν να ζεσταθούν από την φωτιά».
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν εξαγοράζουμε προεκλογικά,
δεν λεηλατούμε μετεκλογικά,
παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Η πρόταση του συνδυασμού μας είναι ένας υπερκομματικός συνδυασμός έκτακτης ανάγκης, σαν μία τοπική κυβέρνηση εθνικής ενότητας, ένας συνδυασμός βγαλμένος από τα σπλάγχνα της κοινωνίας, με επιστράτευση προσωπικοτήτων με κύρος και επιρροή στην τοπική μας κοινωνία.
Τέτοιες προσωπικότητες υπάρχουν και σκοπός μας είναι να γίνουν διαθέσιμες και να συστρατευθούν σε ένα μέτωπο δυνάμεων για την αλλαγή και την ανανέωση στο νέο Δήμο Διδυμοτείχου-Μεταξάδων.
«Τους βλέπουμε μεγάλους γιατί είμαστε σκυφτοί. Σηκώσαμε κεφάλι, θα σκύψουνε αυτοί.»
Ακόμα και όταν ο λαός μας ψηφίζει τους ίδιους ανακυκλούμενους τοπικούς επαγγελματίες πολιτικούς, το κάνει με βαριά καρδιά γιατί στην απελπισία του και μπροστά στο φάσμα της κρίσης και της ανεργίας που μεγαλώνει, πιστεύει πως δεν έχει άλλη σανίδα ατομικής σωτηρίας παρά την προσφυγή του στην γνωστή οδό του ρουσφετιού.
Αυτή όμως η οδός αγαπητοί συμπολίτες είναι σήμερα μία απατηλή διέξοδος σωτηρίας που καταντά εφιάλτης για την πόλη διότι υποθηκεύει το μέλλον της.
Ο αγώνας του συνδυασμού μας, θα γίνει μέσα από τον χώρο της δουλειάς του καθένα μας. Δεν χρειάζεται να αφήσετε τις επαγγελματικές σας ασχολίες και τις οικογενειακές σας υποχρεώσεις. Ξεκινήστε από την παραδοχή ότι υποστηρίζουμε τον νέο συνδυασμό και επικοινωνήστε το με τους άλλους.
Μέχρι τώρα όλοι μας στο Διδ/χο ερμηνεύουμε την κατάντια της πόλης μας με διάφορους τρόπους. Το ζήτημα όμως είναι επιτέλους να την αλλάξουμε με κάθε τρόπο.
Η οδυνηρή πραγματικότητα της πόλης μας που βιώνουμε καθημερινά δεν ξορκίζεται ούτε με ευχολόγια ούτε με συντήρηση και αναπαραγωγή των ίδιων μηχανισμών που οδήγησαν σε αυτήν. Το μοντέλο του πελατειακού συστήματος , της αρπαχτής, της διαπλοκής της τοπικής οικονομικής και πολιτικής εξουσίας έχει εκμετρήσει τον βίο της.
Κι όσοι από εμάς αναλάβουν την πρωτοβουλία και το κόστος της αλλαγής αυτού του συστήματος που πνίγει την πόλη μας και τα χωριά μας, με την προϋπόθεση ότι θα φέρουμε και αποτέλεσμα θα διαμορφώσουμε και τις εξελίξεις στα επόμενα χρόνια.
Στόχος του συνδυασμού μας είναι να μπούμε στον δεύτερο γύρο.
Καλούμε τους πολίτες στις επόμενες εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, να ψηφίσουν δημοκρατία. Και μόνο η εναλλαγή των παρατάξεων και των συνδυασμών στην εξουσία είναι στοιχείο υγείας για την δημοκρατία στην πόλη μας.
Όχι πια σε ισόβιους δημάρχους και αντιδημάρχους.
Πολλοί επαγγελματίες της πόλης μας εκφράζουν την απροθυμία τους να ασχοληθούν με τα τοπικά από φόβο μην πληγεί οικονομικά η επιχείρησή τους.
Μέγα λάθος , μέγα σφάλμα.
Κάποιοι θρασύδειλοι γνωστοί-άγνωστοι της σημερινής δημοτικής εξουσίας έχουν βάλει διόδια στην πολιτική κριτική μας. και προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν.
Φτάνει πια. Πολεμήστε τους.
Ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε στο καβούκι μας και στον ωχαδερφισμό μας.
Δουλεύουμε 60 ώρες την εβδομάδα για να κερδίσουμε πολλά λεφτά για να αγοράσουμε μεγάλο σπίτι και μεγάλο αμάξι νομίζοντας ότι θα γίνουμε ευτυχισμένοι.
Μέγα λάθος-μέγα σφάλμα.
Η ευτυχία σχετίζεται με την ευημερία και την πρόοδο στην πόλη μας που σχετίζεται άμεσα με την δημοτική εξουσία και προϋποθέτει την εμπιστοσύνη των πολιτών μας προς αυτήν.
Η Τ.Α. πρέπει να αποτελεί τον ενδιάμεσο κρίκο μεταξύ δημοτών και της κεντρικής εξουσίας και να αγωνίζεται για τα συμφέροντα των δημοτών. Ο Δήμος έχει στραμμένο το βλέμμα στο γενικό και μέσα από την υπεράσπιση του γενικού υπερασπίζεται ταυτόχρονα και το ατομικό συμφέρον του κάθε δημότη.
Με το να πεί κάποιος πως προωθεί τα γενικά συμφέροντα δεν σημαίνει πως λέει και πολλά πράγματα. Το θέμα είναι πως αυτό μεταφράζεται σε συγκεκριμένα έργα. Είδατε καθόλου έργα τα τελευταία 8 χρόνια παρά μόνο βερμπαλισμούς και μεγαλοστομίες. Δεν υπάρχουν λεφτά η μόνη δικαιολογία. Λεφτά μόνο για πανηγύρια, γλέντια χωρίς ουσία, κιτς εκδηλώσεις, τραπεζώματα, κ.ο.κ.
Αντί ο δήμος Διδ/χου να είναι μηχανισμός συγκρότησης της βούλησής μας είναι μαγαζί εξυπηρέτησης των κολλητών τους σε βάρος του συμφέροντος της πλειοψηφίας των πολιτών.
Τα τελευταία 8 χρόνια παρακολουθούμε μία δημοτική αρχή που στα λόγια της κυριαρχεί ο μαξιμαλισμός οι κοινοτοπίες οι λεκτικοί ακροβατισμοί ενώ στο πεδίο της πραγματικότητας κυριαρχεί η μηδενική παραγωγή έργων ή ένα υποκατάστατο μελλοντικών έργων που θα γίνουν την επόμενη 4ετία..
Οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονται ως σκεπτόμενα άτομα με προβλήματα που απαιτούν επείγουσες λύσεις αλλά ως ψηφοφόροι που μπορεί να χειραγωγηθούν και ως ανώριμα νήπια που πρέπει να μάθουν από τους πάτρωνες τους ποιο είναι το καλό τους, ένα καλό αφηρημένο και διαρκώς υπό αναστολή αφού παραπέμπεται στις μελλοντικές καλένδες.
«Εδώ το Διδυμότειχο οι Μεταξάδες και τα χωριά μας καίγονται αλλά κάποιοι προσπαθούν να ζεσταθούν από την φωτιά».
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν εξαγοράζουμε προεκλογικά,
δεν λεηλατούμε μετεκλογικά,
παράγουμε έργο για τον Δήμο.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Υποψήφιος για τον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ.
Προσβλέποντας στις επικείμενες εκλογές του Νοεμβρίου 2010 ξεκινούμε με μία ανάλυση για την διάρθρωση της πόλη μας ως κοινωνίας , πως δηλ. πορεύεται το Διδυμότειχο ως κοινωνία τα τελευταία χρόνια.
Είναι γνωστό σε όλους ότι οι έμφυτες ικανότητες των συμπολιτών μας για την ανάπτυξη της πόλης και των χωριών μας, είναι εντυπωσιακές όπως αποδεικνύουν τα επιτεύγματα τους ως εσωτερικοί μετανάστες σε άλλες πόλεις και κράτη του εξωτερικού, αλλά δυστυχώς οι έμφυτες αυτές ικανότητες σπαταλούνται και δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο Διδυμότειχο , γιατί τους εκδιώκουν κάποιοι οπισθοδρομικοί διαχειριστικοί δημοτικοί μηχανισμοί.
Πολλοί από τους συμπολίτες μας που μένουν στην πόλη μας επιλέγουν ,να ασχοληθούν με επιχειρήσεις βραχυπρόθεσμης πνοής που αποδίδουν μόνο το μεροκάματο, και επιβιώνουν μερικές από αυτές σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, εξαρτώμενοι από τα χαριστικά δημοτικά κονδύλια και την προστασία των δημοτικών αιρετών.
Έτσι ο επαγγελματίας του Διδυμοτείχου καταλήγει να είναι ανήμπορος να συγκεντρώσει κεφάλαια, ασυνήθιστος σε επιστημονικές μεθόδους παραγωγής και διάθεσης προϊόντων χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική, απρόθυμος και ανέτοιμος στις νέες προκλήσεις της αγοράς όμηρος δημοτικών μηχανισμών και έρμαιο στις ορέξεις και τα καπρίτσια της εκάστοτε τοπικής δημοτικής αρχής.
Ένα βασικό αξίωμα της κοινωνιολογίας όμως, που απεικονίζει πλήρως την υπάρχουσα κατάσταση στο Διδυμότειχο λέει την παρακάτω αλήθεια.
Όταν πεπαλαιωμένες αντιλήψεις και πρακτικές που εκπορεύονται από φθαρμένα τοπικά πολιτικά πρόσωπα μετατρέπονται σε βρόχο-θηλειά της τοπικής κοινωνίας και της πόλης μας, και απειλούν να την στραγγαλίσουν, τότε το συλλογικό ένστικτο αυτοσυντήρησης της πόλης επαναστατεί και κινητοποιεί τις νέες υγιείς δυνάμεις ανατροπής, οδηγώντας την τοπική κοινωνία σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις και αλλαγή σκηνικού και προσώπων.
Σε αυτό το στάδιο ζύμωσης ευρισκόμαστε σήμερα ως κοινωνία του Διδυμότειχου αυτήν την δεδομένη στιγμή.
Το βασικό πρόβλημα λοιπόν, στο Διδυμότειχο σε τελική ανάλυση είναι το εξής: Το οποιοδήποτε θετικό έργο που καλώς σκέφτεται και προσπαθεί να κάνει ο κάθε δήμαρχος ή οι αντιδήμαρχοι υπονομεύεται από έναν ιδιότυπο εσωτερικό εχθρό.
Ο ιδιότυπος αυτός εσωτερικός εχθρός είναι το σύστημα της διαρκούς αναπαραγωγής της εξυπηρέτησης των πελατειακών συμπεριφορών των πολιτών μας , που προκαλεί όμως παραλυσία και παρεκτροπές στην πόλη.
Ορισμένα μάλιστα πελατειακά κυκλώματα που εκπορεύονται από αντιδημάρχους αλλά και από απλούς δημοτικούς συμβούλους ακόμα ή από διαχειριστές δημοτικών επιχειρήσεων, είναι πλέον τόσο αυτονομημένα που δρουν χωρίς να χρειάζονται το πράσινο φως άνωθεν, ακόμα δε δρουν και εν αγνοία του ιδίου του δημάρχου.
Το πελατειακό σύστημα βέβαια δεν είναι κάτι καινούριο. Προϋπήρχε και θα υπάρχει εσαεί, αλλά σήμερα στο Διδυμότειχο το τίμημα που πληρώνουμε ως πόλη από την διαιώνιση της λειτουργίας του είναι πλέον δυσβάσταχτο.
Χρειάζεται άμεσα απελευθέρωση από τα δεσμά του συγκεκριμένου πελατειακού συστήματος τώρα, χωρίς όρους.
Γιατί η γκρίνια και η διαμαρτυρία μόνο δυστυχώς δεν δημιουργούν τοπικά απελευθερωτικά κινήματα.
Σήμερα στην πόλη του Διδυμοτείχου δυστυχώς, υπάρχει ένα κενό εκπροσώπησης στα δημοτικά πράγματα, που δεν εμφανίζεται οργανωμένα ούτε έχει ένα ηγετικό πυρήνα που να μπορεί να μετατρέψει την υποβόσκουσα κοινωνική δυσαρέσκεια σε υποκείμενο εξουσίας.
Η πολιτική στο Διδυμότειχο έχει πάψει να είναι υπόθεση πολιτών, είναι υπόθεση κοπαδιών και κατακερματισμένου πλήθους.
Κάποιος ευφυής συμπολίτης μας μου εκμυστηρεύτηκε, μετά από χρόνια σκέψης και ανάλυσης , όπως μου είπε, για τις εκλογές του Διδυμοτείχου το εξής συμπέρασμα, που μου πρότεινε να σας το αναφέρω.
« Ο μέσος ψηφοφόρος του Διδυμοτείχου κατά την εκάστοτε εκλογική αναμέτρηση κυριολεκτικά πουλάει εν ψυχρώ, τον ζωτικό του χώρο και αντί να αγοράσει επιδόσεις, υπεραξίες και ποιότητα ζωής αγοράζει υποβαθμισμένες υπηρεσίες και επιλέγει αιρετούς που το μόνο που καταφέρνουν είναι να «αφοδεύουν» στον ζωτικό του χώρο».
Έτσι πολλοί αιρετοί έχουν ενστερνιστεί τον ηθικό κώδικα «άρπαξε να φας και κλέψε να΄’χεις».
Είθισται πολλοί Διδυμοτειχίτες και ιδιαίτερα οι ευάλωτοι οικονομικά, (μουσουλμάνοι και μη) έμπροσθεν της κάλπης να σκέφτονται λιγότερο ορθολογικά και περισσότερο υπολογιστικά, προσφέροντας αντιπαροχή τα οράματά τους για μια χούφτα ισοδυνάμων του Ευρώ, υιοθετώντας παρηκμασμένες συμπεριφορές και αρνητικά στερεότυπα.
Υποκλίνονται έτσι στο μοντέλο της αποθέωσης του «άρπα κόλλα» και της αρπαχτής, του ωχαδερφισμού, του νεοπλουτισμού και της αυθαιρεσίας. Το μοντέλο αυτό όμως θρέφει τους πολιτικούς σαλτιμπάγκους και το παραδοσιακό πελατειακό σύστημα της πόλης σε βάρος όμως της προόδου της.
Οι ίδιοι οι δημότες μας, οι απλοί άνθρωποι με την ανυπέρβλητη σοφία τους, χαρακτηριστικά ομολογούν πως «την Κυριακή των εκλογών τους ψηφίζουμε και την Δευτέρα μετά τις εκλογές μετανιωμένοι θέλουμε να μας κοπούν το χέρια».
Ενώ συμβαίνουν αυτά εμείς οι ενεργοί, σκεπτόμενοι πολίτες αντί να διαβουλευόμαστε για το μέλλον της πόλης συγκρουόμαστε για το παρελθόν. Βουλιάζουμε στην πολιτική αφασία και επιβεβαιώνουμε τον πολιτικό επαρχιωτισμό μας, υποτασσόμενοι σε κλειστές ομάδες συμφερόντων και σε παλαιοκομματικές χωματερές. Βολοδέρνουμε σαν το εκκρεμές μεταξύ πολιτικών δεινοσαύρων και δημοτικών μαμούθ που υποστηρίζουν το ίδιο πελατειακό συσχετισμό διαχείρισης της εξουσίας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Είναι γνωστό σε όλους ότι οι έμφυτες ικανότητες των συμπολιτών μας για την ανάπτυξη της πόλης και των χωριών μας, είναι εντυπωσιακές όπως αποδεικνύουν τα επιτεύγματα τους ως εσωτερικοί μετανάστες σε άλλες πόλεις και κράτη του εξωτερικού, αλλά δυστυχώς οι έμφυτες αυτές ικανότητες σπαταλούνται και δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο Διδυμότειχο , γιατί τους εκδιώκουν κάποιοι οπισθοδρομικοί διαχειριστικοί δημοτικοί μηχανισμοί.
Πολλοί από τους συμπολίτες μας που μένουν στην πόλη μας επιλέγουν ,να ασχοληθούν με επιχειρήσεις βραχυπρόθεσμης πνοής που αποδίδουν μόνο το μεροκάματο, και επιβιώνουν μερικές από αυτές σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, εξαρτώμενοι από τα χαριστικά δημοτικά κονδύλια και την προστασία των δημοτικών αιρετών.
Έτσι ο επαγγελματίας του Διδυμοτείχου καταλήγει να είναι ανήμπορος να συγκεντρώσει κεφάλαια, ασυνήθιστος σε επιστημονικές μεθόδους παραγωγής και διάθεσης προϊόντων χωρίς μακροπρόθεσμη προοπτική, απρόθυμος και ανέτοιμος στις νέες προκλήσεις της αγοράς όμηρος δημοτικών μηχανισμών και έρμαιο στις ορέξεις και τα καπρίτσια της εκάστοτε τοπικής δημοτικής αρχής.
Ένα βασικό αξίωμα της κοινωνιολογίας όμως, που απεικονίζει πλήρως την υπάρχουσα κατάσταση στο Διδυμότειχο λέει την παρακάτω αλήθεια.
Όταν πεπαλαιωμένες αντιλήψεις και πρακτικές που εκπορεύονται από φθαρμένα τοπικά πολιτικά πρόσωπα μετατρέπονται σε βρόχο-θηλειά της τοπικής κοινωνίας και της πόλης μας, και απειλούν να την στραγγαλίσουν, τότε το συλλογικό ένστικτο αυτοσυντήρησης της πόλης επαναστατεί και κινητοποιεί τις νέες υγιείς δυνάμεις ανατροπής, οδηγώντας την τοπική κοινωνία σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις και αλλαγή σκηνικού και προσώπων.
Σε αυτό το στάδιο ζύμωσης ευρισκόμαστε σήμερα ως κοινωνία του Διδυμότειχου αυτήν την δεδομένη στιγμή.
Το βασικό πρόβλημα λοιπόν, στο Διδυμότειχο σε τελική ανάλυση είναι το εξής: Το οποιοδήποτε θετικό έργο που καλώς σκέφτεται και προσπαθεί να κάνει ο κάθε δήμαρχος ή οι αντιδήμαρχοι υπονομεύεται από έναν ιδιότυπο εσωτερικό εχθρό.
Ο ιδιότυπος αυτός εσωτερικός εχθρός είναι το σύστημα της διαρκούς αναπαραγωγής της εξυπηρέτησης των πελατειακών συμπεριφορών των πολιτών μας , που προκαλεί όμως παραλυσία και παρεκτροπές στην πόλη.
Ορισμένα μάλιστα πελατειακά κυκλώματα που εκπορεύονται από αντιδημάρχους αλλά και από απλούς δημοτικούς συμβούλους ακόμα ή από διαχειριστές δημοτικών επιχειρήσεων, είναι πλέον τόσο αυτονομημένα που δρουν χωρίς να χρειάζονται το πράσινο φως άνωθεν, ακόμα δε δρουν και εν αγνοία του ιδίου του δημάρχου.
Το πελατειακό σύστημα βέβαια δεν είναι κάτι καινούριο. Προϋπήρχε και θα υπάρχει εσαεί, αλλά σήμερα στο Διδυμότειχο το τίμημα που πληρώνουμε ως πόλη από την διαιώνιση της λειτουργίας του είναι πλέον δυσβάσταχτο.
Χρειάζεται άμεσα απελευθέρωση από τα δεσμά του συγκεκριμένου πελατειακού συστήματος τώρα, χωρίς όρους.
Γιατί η γκρίνια και η διαμαρτυρία μόνο δυστυχώς δεν δημιουργούν τοπικά απελευθερωτικά κινήματα.
Σήμερα στην πόλη του Διδυμοτείχου δυστυχώς, υπάρχει ένα κενό εκπροσώπησης στα δημοτικά πράγματα, που δεν εμφανίζεται οργανωμένα ούτε έχει ένα ηγετικό πυρήνα που να μπορεί να μετατρέψει την υποβόσκουσα κοινωνική δυσαρέσκεια σε υποκείμενο εξουσίας.
Η πολιτική στο Διδυμότειχο έχει πάψει να είναι υπόθεση πολιτών, είναι υπόθεση κοπαδιών και κατακερματισμένου πλήθους.
Κάποιος ευφυής συμπολίτης μας μου εκμυστηρεύτηκε, μετά από χρόνια σκέψης και ανάλυσης , όπως μου είπε, για τις εκλογές του Διδυμοτείχου το εξής συμπέρασμα, που μου πρότεινε να σας το αναφέρω.
« Ο μέσος ψηφοφόρος του Διδυμοτείχου κατά την εκάστοτε εκλογική αναμέτρηση κυριολεκτικά πουλάει εν ψυχρώ, τον ζωτικό του χώρο και αντί να αγοράσει επιδόσεις, υπεραξίες και ποιότητα ζωής αγοράζει υποβαθμισμένες υπηρεσίες και επιλέγει αιρετούς που το μόνο που καταφέρνουν είναι να «αφοδεύουν» στον ζωτικό του χώρο».
Έτσι πολλοί αιρετοί έχουν ενστερνιστεί τον ηθικό κώδικα «άρπαξε να φας και κλέψε να΄’χεις».
Είθισται πολλοί Διδυμοτειχίτες και ιδιαίτερα οι ευάλωτοι οικονομικά, (μουσουλμάνοι και μη) έμπροσθεν της κάλπης να σκέφτονται λιγότερο ορθολογικά και περισσότερο υπολογιστικά, προσφέροντας αντιπαροχή τα οράματά τους για μια χούφτα ισοδυνάμων του Ευρώ, υιοθετώντας παρηκμασμένες συμπεριφορές και αρνητικά στερεότυπα.
Υποκλίνονται έτσι στο μοντέλο της αποθέωσης του «άρπα κόλλα» και της αρπαχτής, του ωχαδερφισμού, του νεοπλουτισμού και της αυθαιρεσίας. Το μοντέλο αυτό όμως θρέφει τους πολιτικούς σαλτιμπάγκους και το παραδοσιακό πελατειακό σύστημα της πόλης σε βάρος όμως της προόδου της.
Οι ίδιοι οι δημότες μας, οι απλοί άνθρωποι με την ανυπέρβλητη σοφία τους, χαρακτηριστικά ομολογούν πως «την Κυριακή των εκλογών τους ψηφίζουμε και την Δευτέρα μετά τις εκλογές μετανιωμένοι θέλουμε να μας κοπούν το χέρια».
Ενώ συμβαίνουν αυτά εμείς οι ενεργοί, σκεπτόμενοι πολίτες αντί να διαβουλευόμαστε για το μέλλον της πόλης συγκρουόμαστε για το παρελθόν. Βουλιάζουμε στην πολιτική αφασία και επιβεβαιώνουμε τον πολιτικό επαρχιωτισμό μας, υποτασσόμενοι σε κλειστές ομάδες συμφερόντων και σε παλαιοκομματικές χωματερές. Βολοδέρνουμε σαν το εκκρεμές μεταξύ πολιτικών δεινοσαύρων και δημοτικών μαμούθ που υποστηρίζουν το ίδιο πελατειακό συσχετισμό διαχείρισης της εξουσίας.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Η σημερινή δημοτική αρχή δεν είναι η λύση στα προβλήματα της πόλης αλλά η ίδια είναι δυστυχώς το πρόβλημα της πόλης μας.
Δεν «εξαγοράζουμε» προεκλογικά.
Δεν «λεηλατούμε» μετεκλογικά.
Παράγουμε έργο για τον Δήμο.
«Για το Διδυμότειχο των αξιών»
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΚΩΝ
ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
(Μια επίκαιρη, ανατρεπτική, θεατρική παραλλαγή του Αισώπειου μύθου, με μπούσουλα το βιβλίο της Άννας Παπασταύρου «Οι ωραιότεροι μύθοι του Αισώπου».)
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Στους λόφους της Αγίας Πέτρας, του Καλέ, του Ζωντάν-Τεπέ, του Υψώματος, που περιζώνουν την εύφορη κοιλάδα του Ερυθροπόταμου, υπήρχαν πλούσια αγροκτήματα.
Κι επειδή η φύση ήταν απλόχερη για όλα τα ζούδια που ενδημούσαν εκεί, πλάκωσαν πολλά ποντίκια. Μιας και οι περισσότεροι κτηματίες ήταν ηλικιωμένοι, και ως εκ τούτου με πολλά «κινητικά» προβλήματα, τα ποντίκια περνούσαν ζωή και κότα. Ροκάνιζαν τα πάντα και χρόνια λυμαίνονταν τον τόπο.
Ποντίκια με χρυσαφένιο τρίχωμα φώλιαζαν μες στα σταροχώραφα, στα μποστάνια και στ’ αμπέλια. Σταχτοκίτρινα ποντίκια στα δάση της Τσίγγλας, της Αγίας Τριάδας, των Μεταξάδων και των Ψαθάδων. Άσπρα ποντικάκια μες στους αλευρόμυλους και στα γαλακτοκομεία. Ποντίκια στο κελάρι, ποντίκια στο παχνί, ποντίκια ως και μέσα στα σχολεία…
Ζούσαν σαν άρχοντες τα ποντίκια, ώσπου μια μέρα, ένα πρωί, ο Καλλικράτης, ένας καλός νοικοκύρης, βρήκε ακαθαρσίες ποντικών μες στο μέλι, τη στιγμή που πήγε ν’ αλείψει μια φέτα ψωμί. Εκεί ήταν που αγανάκτησε κι έσπευσε ν’ αγοράσει μια γάτα.
Η παρουσία της γάτας φάνταζε τώρα σαν τέρας στα μάτια των ποντικών. Με τις τρίχες ολόρθες στη ράχη της, την κάθε αυγή αρχινούσε τον αγώνα εξόντωσης των ποντικών, ως τη δύση του ήλιου και ενίοτε ακόμα και τη νύχτα.
Τα ποντίκια βρέθηκαν σε απόγνωση, απειλούνταν με αφανισμό. Κάτι έπρεπε να κάνουν με τη φριχτή γάτα. Η ιδέα ήρθε από έναν πονηρό, φαφλατά μα και κατ’ επίφαση δημοκράτη ποντικό. Να συγκαλέσουνε λέει συμβούλιο των ποντικών, με μοναδικό θέμα: « Πώς θα γλιτώσουμε απ’ τη γάτα»!
Για να παρακολουθήσουμε το συνέδριο…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αγαπητά Ποντικάκια, ερίτιμες Ποντικίνες, αξιότιμοι Ποντικαραίοι! Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μου και βρίσκεστε σήμερα εδώ, για να αναζητήσουμε από κοινού μια λύση, που θα μας απαλλάξει άπαξ και δια παντός απ’ το μεγάλο μας πρόβλημα που ενέσκηψε προσφάτως, τη Γάτα. Ας καταθέσουμε λοιπόν τις προτάσεις μας, προκειμένου να βρούμε τη λύση που θα μας βγάλει απ’ τ’ αδιέξοδο. Συμφωνείτε;
ΟΛΟΙ: Ναι!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ, η κυρία έχει το λόγο!
Α΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Δεν έχει αρχές, δεν έχει αξίες, δεν έχει ηθική, είναι άξεστη!
Β΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Κόβαμε και ράβαμε. Μια ζωή νεμόμαστε τα προνόμια της εξουσίας. Χρόνια τώρα μηχανορραφούμε. Έχουμε χτίσει ερείσματα, προέδρων, ταγών, θεσμών καθώς πρέπει και είθισται, επενδύοντας στα χαμηλά ένστικτα! Ε, ρε γλέντια! Δεν γκρεμίζονται έτσι οι κόποι μιας ζωής, είναι άδικο. Έχουμε κεκτημένα εμείς...
Γ΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Δεν παίζεται, δε φοβάται, δεν περιμένει. Όλα τα κάνει γρήγορα. Από αλλού την περιμένεις, αλλού σου βγαίνει. Μας χαλάει τη σούπα μας!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κυρίες μου, αντιλαμβάνομαι τον πόνο και την οργή σας, αλλά μην παρασυρθούμε στους συναισθηματισμούς και χάσουμε την ουσία της συζήτησης. Παρακαλώ να εστιαστούμε στις προτάσεις! Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι, η κατάσταση είναι όντως σοβαρή, δραματική θα έλεγα. Ας πάμε όμως στο δια ταύτα, ο κύριος έχει το λόγο!
Α΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μάλλον πρέπει να τη χώσουμε μέσα σε μια βαθιά τρύπα την κακούργα!
Β΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Συμφωνώ! Να τη ρίξουμε μέσα σ’ ένα βαθύ πηγάδι!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κύριος στο βάθος!
Γ΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, είμαι της άποψης, να τη ρίξουμε στο ποτάμι. Τέλος…
Δ΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Θάνατος ! Στην πυρά!
ΤΡΙΑ ΛΕΥΚΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ: Κύριε Πρόεδρε, μας δίνετε το λόγο;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα φυσικά, αλίμονο! Ο λόγος στα συμπαθέστατα Τρία Λευκά Ποντικάκια!
Α΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Το πρόβλημα μ’ αυτή τη Γάτα, αλλά και με κάθε γάτα, είναι ότι δεν κάνει απολύτως κανένα θόρυβο, όταν μας πλησιάζει. Οι κουκουβάγιες σιγοτρίζουν τα φτερά τους. Τα φίδια σφυρίζουν με τις γλώσσες τους. Οι γάτες όμως είναι αθόρυβες. Δε βγάζουν κανέναν ήχο, ούτε έναν ψίθυρο. Έστω ένα ανεπαίσθητο θρόισμα.
Β΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Γι’ αυτό λοιπόν εμείς τα Τρία, προβληματιστήκαμε έντονα, σκεφτήκαμε και βρήκαμε τη λύση. Και η λύση είναι πολύ απλή. Αυτή εδώ. Μια κουδούνα!
Γ΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Προσέξτε. Ενώ η Γάτα θα κοιμάται, κάποιος από εμάς θα σκαρφαλώσει πάνω της και θα της δέσει την κουδούνα στο λαιμό. Όπως αντιλαμβάνεστε, σε κάθε της βήμα η κουδούνα θα χτυπάει. Έτσι όλοι θα την ακούμε, όταν επιχειρεί να μας πλησιάζει και θα προλαβαίνουμε να το σκάμε προτού μας χιμήξει.
ΟΛΟΙ: Ναι! Μπράβο! Ζήτω!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ ηρεμήστε, για να συνεχιστεί η διαδικασία. Υπάρχει άλλη πρόταση; Αφού δεν υπάρχει άλλη πρόταση να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία!
ΟΛΟΙ: Να ψηφίσουμε! Να ψηφίσουμε!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μια στιγμή, στο βάθος βλέπω ένα μπαστούνι σηκωμένο! Έχετε το λόγο κύριε!
ΓΕΡΟ-ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε! Πρέπει να πω, πως άκουσα με μεγάλη προσοχή όλες τις προτάσεις. Θα ήθελα να σταθώ στην τελευταία. Φαντάζει υπέροχη η ιδέα. Πριν προχωρήσουμε όμως στην ψηφοφορία, θα πρότεινα, να οριστεί εκ των προτέρων, ποιος από εμάς θα δέσει την κουδούνα στο λαιμό της Γάτας …
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλλον έχετε δίκαιο κύριε, σας ευχαριστώ για την παρέμβαση! Αγαπητοί σύ-νεδροι, ακούσατε την πρόταση του προλαλήσαντος, που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Ερώτηση: Ποιος απ’ όλους μας αναλαμβάνει την ευθύνη να κρεμάσει την κουδούνα στη Γάτα;
ΤΡΙΑ ΛΕΥΚΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ: Όπως καταλαβαίνετε εμείς είμαστε πάρα πολύ μικρά για να σκαρφαλώσουμε στο λαιμό της γάτας!
ΠΟΝΤΙΚΑΡΑΙΟΙ: Εμείς κάνουμε πολύ σαματά όταν ζυγώνουμε μια γάτα που κοιμάται. Θα ξυπνήσει η γάτα προτού προλάβουμε να δέσουμε την κουδούνα στο λαιμό!
ΠΟΝΤΙΚΙΝΕΣ: Κι εμείς βρομοκοπάμε τυρί, θα μας μυριστεί στη στιγμή!
ΓΑΤΑ: ( Ξυπνάει αργά, νωχελικά, τεντώνεται , χασμουριέται, πλένεται, περπατάει αργά, σταθερά, επιθετικά, οσφραίνεται, ορμάει...)
ΥΠΟΒΟΛΕΑΣ: Το μέλλον των Ποντικών φαντάζει δυσοίωνο, γιατί ήρθε η ώρα των μύθων και των ποιητών, της αλήθειας δηλαδή!
Ωδή τετάρτη
Εις Σάμον
«Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι,
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία …»
Α. Κάλβος
Νέστορας Κυρούδης
ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
(Μια επίκαιρη, ανατρεπτική, θεατρική παραλλαγή του Αισώπειου μύθου, με μπούσουλα το βιβλίο της Άννας Παπασταύρου «Οι ωραιότεροι μύθοι του Αισώπου».)
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Στους λόφους της Αγίας Πέτρας, του Καλέ, του Ζωντάν-Τεπέ, του Υψώματος, που περιζώνουν την εύφορη κοιλάδα του Ερυθροπόταμου, υπήρχαν πλούσια αγροκτήματα.
Κι επειδή η φύση ήταν απλόχερη για όλα τα ζούδια που ενδημούσαν εκεί, πλάκωσαν πολλά ποντίκια. Μιας και οι περισσότεροι κτηματίες ήταν ηλικιωμένοι, και ως εκ τούτου με πολλά «κινητικά» προβλήματα, τα ποντίκια περνούσαν ζωή και κότα. Ροκάνιζαν τα πάντα και χρόνια λυμαίνονταν τον τόπο.
Ποντίκια με χρυσαφένιο τρίχωμα φώλιαζαν μες στα σταροχώραφα, στα μποστάνια και στ’ αμπέλια. Σταχτοκίτρινα ποντίκια στα δάση της Τσίγγλας, της Αγίας Τριάδας, των Μεταξάδων και των Ψαθάδων. Άσπρα ποντικάκια μες στους αλευρόμυλους και στα γαλακτοκομεία. Ποντίκια στο κελάρι, ποντίκια στο παχνί, ποντίκια ως και μέσα στα σχολεία…
Ζούσαν σαν άρχοντες τα ποντίκια, ώσπου μια μέρα, ένα πρωί, ο Καλλικράτης, ένας καλός νοικοκύρης, βρήκε ακαθαρσίες ποντικών μες στο μέλι, τη στιγμή που πήγε ν’ αλείψει μια φέτα ψωμί. Εκεί ήταν που αγανάκτησε κι έσπευσε ν’ αγοράσει μια γάτα.
Η παρουσία της γάτας φάνταζε τώρα σαν τέρας στα μάτια των ποντικών. Με τις τρίχες ολόρθες στη ράχη της, την κάθε αυγή αρχινούσε τον αγώνα εξόντωσης των ποντικών, ως τη δύση του ήλιου και ενίοτε ακόμα και τη νύχτα.
Τα ποντίκια βρέθηκαν σε απόγνωση, απειλούνταν με αφανισμό. Κάτι έπρεπε να κάνουν με τη φριχτή γάτα. Η ιδέα ήρθε από έναν πονηρό, φαφλατά μα και κατ’ επίφαση δημοκράτη ποντικό. Να συγκαλέσουνε λέει συμβούλιο των ποντικών, με μοναδικό θέμα: « Πώς θα γλιτώσουμε απ’ τη γάτα»!
Για να παρακολουθήσουμε το συνέδριο…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αγαπητά Ποντικάκια, ερίτιμες Ποντικίνες, αξιότιμοι Ποντικαραίοι! Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μου και βρίσκεστε σήμερα εδώ, για να αναζητήσουμε από κοινού μια λύση, που θα μας απαλλάξει άπαξ και δια παντός απ’ το μεγάλο μας πρόβλημα που ενέσκηψε προσφάτως, τη Γάτα. Ας καταθέσουμε λοιπόν τις προτάσεις μας, προκειμένου να βρούμε τη λύση που θα μας βγάλει απ’ τ’ αδιέξοδο. Συμφωνείτε;
ΟΛΟΙ: Ναι!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ, η κυρία έχει το λόγο!
Α΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Δεν έχει αρχές, δεν έχει αξίες, δεν έχει ηθική, είναι άξεστη!
Β΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Κόβαμε και ράβαμε. Μια ζωή νεμόμαστε τα προνόμια της εξουσίας. Χρόνια τώρα μηχανορραφούμε. Έχουμε χτίσει ερείσματα, προέδρων, ταγών, θεσμών καθώς πρέπει και είθισται, επενδύοντας στα χαμηλά ένστικτα! Ε, ρε γλέντια! Δεν γκρεμίζονται έτσι οι κόποι μιας ζωής, είναι άδικο. Έχουμε κεκτημένα εμείς...
Γ΄ ΠΟΝΤΙΚΙΝΑ: Δεν παίζεται, δε φοβάται, δεν περιμένει. Όλα τα κάνει γρήγορα. Από αλλού την περιμένεις, αλλού σου βγαίνει. Μας χαλάει τη σούπα μας!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κυρίες μου, αντιλαμβάνομαι τον πόνο και την οργή σας, αλλά μην παρασυρθούμε στους συναισθηματισμούς και χάσουμε την ουσία της συζήτησης. Παρακαλώ να εστιαστούμε στις προτάσεις! Το πρόβλημα το ξέρουμε όλοι, η κατάσταση είναι όντως σοβαρή, δραματική θα έλεγα. Ας πάμε όμως στο δια ταύτα, ο κύριος έχει το λόγο!
Α΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κατά την ταπεινή μου γνώμη, μάλλον πρέπει να τη χώσουμε μέσα σε μια βαθιά τρύπα την κακούργα!
Β΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Συμφωνώ! Να τη ρίξουμε μέσα σ’ ένα βαθύ πηγάδι!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κύριος στο βάθος!
Γ΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, είμαι της άποψης, να τη ρίξουμε στο ποτάμι. Τέλος…
Δ΄ ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Θάνατος ! Στην πυρά!
ΤΡΙΑ ΛΕΥΚΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ: Κύριε Πρόεδρε, μας δίνετε το λόγο;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα φυσικά, αλίμονο! Ο λόγος στα συμπαθέστατα Τρία Λευκά Ποντικάκια!
Α΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Το πρόβλημα μ’ αυτή τη Γάτα, αλλά και με κάθε γάτα, είναι ότι δεν κάνει απολύτως κανένα θόρυβο, όταν μας πλησιάζει. Οι κουκουβάγιες σιγοτρίζουν τα φτερά τους. Τα φίδια σφυρίζουν με τις γλώσσες τους. Οι γάτες όμως είναι αθόρυβες. Δε βγάζουν κανέναν ήχο, ούτε έναν ψίθυρο. Έστω ένα ανεπαίσθητο θρόισμα.
Β΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Γι’ αυτό λοιπόν εμείς τα Τρία, προβληματιστήκαμε έντονα, σκεφτήκαμε και βρήκαμε τη λύση. Και η λύση είναι πολύ απλή. Αυτή εδώ. Μια κουδούνα!
Γ΄ ΛΕΥΚΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ: Προσέξτε. Ενώ η Γάτα θα κοιμάται, κάποιος από εμάς θα σκαρφαλώσει πάνω της και θα της δέσει την κουδούνα στο λαιμό. Όπως αντιλαμβάνεστε, σε κάθε της βήμα η κουδούνα θα χτυπάει. Έτσι όλοι θα την ακούμε, όταν επιχειρεί να μας πλησιάζει και θα προλαβαίνουμε να το σκάμε προτού μας χιμήξει.
ΟΛΟΙ: Ναι! Μπράβο! Ζήτω!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ ηρεμήστε, για να συνεχιστεί η διαδικασία. Υπάρχει άλλη πρόταση; Αφού δεν υπάρχει άλλη πρόταση να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία!
ΟΛΟΙ: Να ψηφίσουμε! Να ψηφίσουμε!
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μια στιγμή, στο βάθος βλέπω ένα μπαστούνι σηκωμένο! Έχετε το λόγο κύριε!
ΓΕΡΟ-ΠΟΝΤΙΚΟΣ: Κύριε Πρόεδρε! Πρέπει να πω, πως άκουσα με μεγάλη προσοχή όλες τις προτάσεις. Θα ήθελα να σταθώ στην τελευταία. Φαντάζει υπέροχη η ιδέα. Πριν προχωρήσουμε όμως στην ψηφοφορία, θα πρότεινα, να οριστεί εκ των προτέρων, ποιος από εμάς θα δέσει την κουδούνα στο λαιμό της Γάτας …
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλλον έχετε δίκαιο κύριε, σας ευχαριστώ για την παρέμβαση! Αγαπητοί σύ-νεδροι, ακούσατε την πρόταση του προλαλήσαντος, που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Ερώτηση: Ποιος απ’ όλους μας αναλαμβάνει την ευθύνη να κρεμάσει την κουδούνα στη Γάτα;
ΤΡΙΑ ΛΕΥΚΑ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙΑ: Όπως καταλαβαίνετε εμείς είμαστε πάρα πολύ μικρά για να σκαρφαλώσουμε στο λαιμό της γάτας!
ΠΟΝΤΙΚΑΡΑΙΟΙ: Εμείς κάνουμε πολύ σαματά όταν ζυγώνουμε μια γάτα που κοιμάται. Θα ξυπνήσει η γάτα προτού προλάβουμε να δέσουμε την κουδούνα στο λαιμό!
ΠΟΝΤΙΚΙΝΕΣ: Κι εμείς βρομοκοπάμε τυρί, θα μας μυριστεί στη στιγμή!
ΓΑΤΑ: ( Ξυπνάει αργά, νωχελικά, τεντώνεται , χασμουριέται, πλένεται, περπατάει αργά, σταθερά, επιθετικά, οσφραίνεται, ορμάει...)
ΥΠΟΒΟΛΕΑΣ: Το μέλλον των Ποντικών φαντάζει δυσοίωνο, γιατί ήρθε η ώρα των μύθων και των ποιητών, της αλήθειας δηλαδή!
Ωδή τετάρτη
Εις Σάμον
«Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι,
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία …»
Α. Κάλβος
Νέστορας Κυρούδης
Κυριακή 13 Ιουνίου 2010
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟΝ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟ ΔΗΜΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ.
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.
Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, λίγους μήνες πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου του2010. Αποτελεσματική προεκλογική περίοδος είναι η περίοδος εκείνη που ο καθένας σταματά να μένει σπίτι του, σταματά να είναι αυτό που συνήθως είναι, εργάτης, υπάλληλος, γιατρός, επαγγελματίας , αγρότης και ξαναγίνεται ενεργός πολίτης που επιθυμεί «κάτι» από την κοινωνία και θεωρεί ότι η πραγμάτωση αυτού του «κάτι» εξαρτάται από τον ίδιο.
Η ζωή μας εξαρτάται από την τοπική δημοτική εξουσία και η δημοτική εξουσία από την δράση και την ψήφο μας. Ότι σπέρνουμε θερίζουμε.
Όλοι μας σε αυτήν την πόλη εδώ και χρόνια θέλουμε να ψηφίσουμε τους άξιους, αλλά δυστυχώς για την πόλη μας ποτέ οι άξιοι δεν είναι υποψήφιοι.
Αυτοί που μέχρι τώρα εκλέγονται δεν είναι οι άξιοι και οι ικανοί, αλλά οι καπάτσοι, αυτοί που ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι της συναλλαγής με την εκλογική πελατεία, δηλ. τον τρόπο να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση του εκλογικού τους αγώνα όπως και την προβολή τους από τα μέσα ενημέρωσης.
Οι άξιοι και οι ικανοί, οι έχοντες προσόντα, αποφεύγουν να πολιτευτούν διότι το θεωρούν υποτιμητικό να συνωθούνται και να κυνηγούν τον σταυρό προτίμησης με παζάρια, υποσχέσεις για ρουσφέτια και διαπλοκή με οικονομικά και άλλα συμφέροντα..
Πολλοί υποστηρίζουν και διατυμπανίζουν εντέχνως, γιατί έτσι τους βολεύει, πως η κοινωνία του Διδυμοτείχου και των χωριών του δεν είναι ώριμη για ΑΛΛΑΓΗ, είναι ώριμη μόνο για ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ.
Φτάνει πιά. Όχι στις δυνάμεις της αδράνειας.
Γιατί να στηρίξουμε αυτούς που κάνουν την ζωή μας δύσκολη;
Γιατί να στηρίξουμε όσους τρέφει ένας πελατειακός μηχανισμός που θα μας τα ζητήσει πίσω πολλαπλάσια;
Γιατί να στηρίξουμε όσους βασιλεύουν στηριζόμενοι στον όρκο της σιωπής;
Γιατί να στηρίξουμε όσους ξέρουμε ότι πιθανόν να παρανομούν εις βάρος όλων;
Φτάσαμε ως πόλη στο σημείο που η κουβέρτα δεν μπορεί να κρύψει κι άλλα. Φτάσαμε στο σημείο που η διαφθορά, η ημιμάθεια η προχειρότητα έχουν φρακάρει την εξέλιξη μας και έχουν κλείσει την πόρτα της πόλης μας στο μέλλον, στις ευκαιρίες στην παραγωγικότητα και την δημιουργία..
Κάθαρση εδώ και τώρα στο πελατειακό σύστημα της εξαγοράς των ψήφων που πνίγει σαν θηλειά το Διδυμότειχο. Να φέρουμε επιτέλους το Διδυμότειχο στο κέντρο των αποφάσεων.
Αυτός που συγχέει με ιδιοτέλεια το προσωπικό του συμφέρον, με αυτό της πόλης δεν έχει θέση στην προσπάθεια αυτή.
Χρειάζεται ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και προετοιμασία στελεχών που θα αναλάβουν την ουσιαστική υπεράσπιση της πόλης μας και των χωριών μας τα επόμενα δύσκολα χρόνια
Αυτό μπορεί να γίνει με φρέσκα πρόσωπα και ιδέες χωρίς συντηρητικά.
Η σημερινή δημοτική αρχή παρουσίασε προ 8 ετίας μία διακυβέρνηση που ξεκίνησε καλά γιατί η κοινωνία διψούσε για κάτι καινούριο και δημιούργησε τότε την προσδοκία ότι κάτι αλλάζει επιτέλους στην πόλη. Αντίθετα στα τελειώματα θυμίζει έναν αυταρχικό χώρο χωρίς κοινωνικές αναφορές με βαρόνους στα όρια της γραφικότητας, που λένε χοντροκομμένες κοινοτοπίες και που όλοι μαζί βουλιάζουν μέρα με την μέρα στα απόνερα μιας διαχείρισης γεμάτης υποψία διαφθοράς.
Η πολιτική στο Διδυμότειχο και η ενασχόληση με τα κοινά έγινε βιοπορισμός για όσους δεν μπορούν να σταδιοδρομήσουν αλλού. Τα αξιώματα στους αντιδημάρχους και στις καίριες θέσεις αναλαμβάνονται κατ΄απονομή και όχι κατ΄αξία. Το πελατειακό σύστημα στην πόλη μας ανεβάζει στα ρετιρέ της εξουσίας τις μετριότητες
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και η κατάντια για την πόλη μας.
Φτάνει πια.
Από πολίτες γίναμε πελάτες.
Από πατρίδα –πόλη γίναμε μαγαζί.
Αντί ιδεολογία –εξαγορά.
Αντί για αληθινή πολιτική, δούναι και λαβείν.
Με τα χέρια μας φυτέψαμε το δένδρο της παρακμής της πόλης μας.
Η ευημερία των λίγων τοπικών αρχόντων και των κολλητών τους είναι ουσιαστικά η δυστυχία των πολλών συμπολιτών μας.
Το τεράστιο δημοτικό έλλειμμα είναι ουσιαστικά ιδιωτικό πλεόνασμα.
Το έλλειμμα έργων στην πόλη μας είναι επίσης ιδιωτικό πλεόνασμα.
Ως πότε θα το ανεχόμαστε.
Σήμερα γεννιέται για τον τόπο μας το Διδυμότειχο τους Μεταξάδες και τα χωριά μας, μια νέα ελπίδα.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Για το «ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ»
Σιναπίδης Στέφανος
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.
Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, λίγους μήνες πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου του2010. Αποτελεσματική προεκλογική περίοδος είναι η περίοδος εκείνη που ο καθένας σταματά να μένει σπίτι του, σταματά να είναι αυτό που συνήθως είναι, εργάτης, υπάλληλος, γιατρός, επαγγελματίας , αγρότης και ξαναγίνεται ενεργός πολίτης που επιθυμεί «κάτι» από την κοινωνία και θεωρεί ότι η πραγμάτωση αυτού του «κάτι» εξαρτάται από τον ίδιο.
Η ζωή μας εξαρτάται από την τοπική δημοτική εξουσία και η δημοτική εξουσία από την δράση και την ψήφο μας. Ότι σπέρνουμε θερίζουμε.
Όλοι μας σε αυτήν την πόλη εδώ και χρόνια θέλουμε να ψηφίσουμε τους άξιους, αλλά δυστυχώς για την πόλη μας ποτέ οι άξιοι δεν είναι υποψήφιοι.
Αυτοί που μέχρι τώρα εκλέγονται δεν είναι οι άξιοι και οι ικανοί, αλλά οι καπάτσοι, αυτοί που ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι της συναλλαγής με την εκλογική πελατεία, δηλ. τον τρόπο να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση του εκλογικού τους αγώνα όπως και την προβολή τους από τα μέσα ενημέρωσης.
Οι άξιοι και οι ικανοί, οι έχοντες προσόντα, αποφεύγουν να πολιτευτούν διότι το θεωρούν υποτιμητικό να συνωθούνται και να κυνηγούν τον σταυρό προτίμησης με παζάρια, υποσχέσεις για ρουσφέτια και διαπλοκή με οικονομικά και άλλα συμφέροντα..
Πολλοί υποστηρίζουν και διατυμπανίζουν εντέχνως, γιατί έτσι τους βολεύει, πως η κοινωνία του Διδυμοτείχου και των χωριών του δεν είναι ώριμη για ΑΛΛΑΓΗ, είναι ώριμη μόνο για ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ.
Φτάνει πιά. Όχι στις δυνάμεις της αδράνειας.
Γιατί να στηρίξουμε αυτούς που κάνουν την ζωή μας δύσκολη;
Γιατί να στηρίξουμε όσους τρέφει ένας πελατειακός μηχανισμός που θα μας τα ζητήσει πίσω πολλαπλάσια;
Γιατί να στηρίξουμε όσους βασιλεύουν στηριζόμενοι στον όρκο της σιωπής;
Γιατί να στηρίξουμε όσους ξέρουμε ότι πιθανόν να παρανομούν εις βάρος όλων;
Φτάσαμε ως πόλη στο σημείο που η κουβέρτα δεν μπορεί να κρύψει κι άλλα. Φτάσαμε στο σημείο που η διαφθορά, η ημιμάθεια η προχειρότητα έχουν φρακάρει την εξέλιξη μας και έχουν κλείσει την πόρτα της πόλης μας στο μέλλον, στις ευκαιρίες στην παραγωγικότητα και την δημιουργία..
Κάθαρση εδώ και τώρα στο πελατειακό σύστημα της εξαγοράς των ψήφων που πνίγει σαν θηλειά το Διδυμότειχο. Να φέρουμε επιτέλους το Διδυμότειχο στο κέντρο των αποφάσεων.
Αυτός που συγχέει με ιδιοτέλεια το προσωπικό του συμφέρον, με αυτό της πόλης δεν έχει θέση στην προσπάθεια αυτή.
Χρειάζεται ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και προετοιμασία στελεχών που θα αναλάβουν την ουσιαστική υπεράσπιση της πόλης μας και των χωριών μας τα επόμενα δύσκολα χρόνια
Αυτό μπορεί να γίνει με φρέσκα πρόσωπα και ιδέες χωρίς συντηρητικά.
Η σημερινή δημοτική αρχή παρουσίασε προ 8 ετίας μία διακυβέρνηση που ξεκίνησε καλά γιατί η κοινωνία διψούσε για κάτι καινούριο και δημιούργησε τότε την προσδοκία ότι κάτι αλλάζει επιτέλους στην πόλη. Αντίθετα στα τελειώματα θυμίζει έναν αυταρχικό χώρο χωρίς κοινωνικές αναφορές με βαρόνους στα όρια της γραφικότητας, που λένε χοντροκομμένες κοινοτοπίες και που όλοι μαζί βουλιάζουν μέρα με την μέρα στα απόνερα μιας διαχείρισης γεμάτης υποψία διαφθοράς.
Η πολιτική στο Διδυμότειχο και η ενασχόληση με τα κοινά έγινε βιοπορισμός για όσους δεν μπορούν να σταδιοδρομήσουν αλλού. Τα αξιώματα στους αντιδημάρχους και στις καίριες θέσεις αναλαμβάνονται κατ΄απονομή και όχι κατ΄αξία. Το πελατειακό σύστημα στην πόλη μας ανεβάζει στα ρετιρέ της εξουσίας τις μετριότητες
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και η κατάντια για την πόλη μας.
Φτάνει πια.
Από πολίτες γίναμε πελάτες.
Από πατρίδα –πόλη γίναμε μαγαζί.
Αντί ιδεολογία –εξαγορά.
Αντί για αληθινή πολιτική, δούναι και λαβείν.
Με τα χέρια μας φυτέψαμε το δένδρο της παρακμής της πόλης μας.
Η ευημερία των λίγων τοπικών αρχόντων και των κολλητών τους είναι ουσιαστικά η δυστυχία των πολλών συμπολιτών μας.
Το τεράστιο δημοτικό έλλειμμα είναι ουσιαστικά ιδιωτικό πλεόνασμα.
Το έλλειμμα έργων στην πόλη μας είναι επίσης ιδιωτικό πλεόνασμα.
Ως πότε θα το ανεχόμαστε.
Σήμερα γεννιέται για τον τόπο μας το Διδυμότειχο τους Μεταξάδες και τα χωριά μας, μια νέα ελπίδα.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.
Για το «ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ»
Σιναπίδης Στέφανος
Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ
13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.
Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.
Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος
Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010
ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα «Γνώμη»
Την στήριξή του στον υποψήφιο Δήμαρχο Διδυμοτείχου Στέφανο Σιναπίδη εκφράζει ο Νέστορας Κυρούδης, με ανακοίνωσή του.
«Πριν από λίγες μέρες, ο κ. Σιναπίδης, στην αίθουσα εκδηλώσεων του δήμου μας, μου γνωστοποίησε την αμετάκλητη απόφασή του, να είναι υποψήφιος δήμαρχος στις προσεχείς εκλογές. Παράλληλα μου δήλωσε, πως θα επιθυμούσε να είμαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.
Του απάντησα, ότι κατ’ αρχήν χαίρομαι για την απόφασή του, πως με τιμά η πρότασή του, και πως πράγματι υπάρχει κοινός τόπος στην πολιτική μας σκέψη, αν σκεφτεί κανείς τον πολιτικό λόγο που εξέφρασα ως υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές του 2002.
Πρόσθεσα όμως πως χρειάζομαι λίγο χρόνο, για να το σκεφτώ. Συμφωνήσαμε να το αφήσουμε για την Κυριακή στο «PLOTINI».
Έτσι, σήμερα εδώ, είμαι σε θέση να απαντήσω δημόσια, μαζί με το σκεπτικό της Απόφασής μου: Επειδή θεωρώ πως ο άνθρωπος, ως κοινωνικό ον, νομιμοποιείται να έχει δικαίωμα στην άποψη για τα πολιτικά πράγματα, αφ’ ενός για να επιδιώξει καλύτερες συνθήκες κοινωνικής διαβίωσης, αφ’ ετέρου για να φτάσει στην εντελέχεια, την προσωπική του ολοκλήρωση δηλαδή. Και αυτό ακριβώς, το υπαρξιακό δικαίωμα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι προνόμιο, μόνο για Ολίγους …
Επειδή για τη σύγχρονη κοινωνικοπολιτική μας χρεοκοπία υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι 300 και αυτό το ξέρουμε καλά όλοι μας, αρνούμαι να αποδεχτώ σήμερα πολιτική πρόταση για το μέλλον του τόπου μας , που θα είναι καρπός μακροχρόνιας, πελατειακής, πολιτικάντικης μαγειρικής, βασισμένης στα ίδια «εξαρτημένα» , «ταγμένα» στην πολιτική πρόσωπα, στα «ίδια» συμφέροντα και στις ιαχές κορυβαντιούντων βαρβάρων …
Επειδή ο κ. Σιναπίδης πήρε σαφείς θέσεις και στάσεις στα πολιτικά δρώμενα τα τελευταία χρόνια ποικιλότροπα, χωρίς κατ’ ανάγκην να συμφωνώ πάντα με τις απόψεις του, αν μη τι άλλο έδειξε ότι:
• Μπορεί να θέτει στόχους και να τους πετυχαίνει, μα και να κυνηγάει χίμαιρες.
• Δείχνει διατεθειμένος για τολμηρές ρήξεις και γόνιμες ανατροπές. Δεν τάζει, δεν κολακεύει, μα ούτε και καιροσκοπεί.
• Δεν υστερεί στη ρητορική, στην ιστορία, μα και στην ευφυΐα.
Για όλα τα προλεχθέντα και έχοντας λάβει γνώση του νέου νόμου και του άρθρου 68, που αναφέρεται στις υποχρεώσεις του δημοτικού συμβούλου, συντάσσομαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, στο νέο διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου».
Κυρούδης Νέστορας
Εκπαιδευτικός
Την στήριξή του στον υποψήφιο Δήμαρχο Διδυμοτείχου Στέφανο Σιναπίδη εκφράζει ο Νέστορας Κυρούδης, με ανακοίνωσή του.
«Πριν από λίγες μέρες, ο κ. Σιναπίδης, στην αίθουσα εκδηλώσεων του δήμου μας, μου γνωστοποίησε την αμετάκλητη απόφασή του, να είναι υποψήφιος δήμαρχος στις προσεχείς εκλογές. Παράλληλα μου δήλωσε, πως θα επιθυμούσε να είμαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.
Του απάντησα, ότι κατ’ αρχήν χαίρομαι για την απόφασή του, πως με τιμά η πρότασή του, και πως πράγματι υπάρχει κοινός τόπος στην πολιτική μας σκέψη, αν σκεφτεί κανείς τον πολιτικό λόγο που εξέφρασα ως υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές του 2002.
Πρόσθεσα όμως πως χρειάζομαι λίγο χρόνο, για να το σκεφτώ. Συμφωνήσαμε να το αφήσουμε για την Κυριακή στο «PLOTINI».
Έτσι, σήμερα εδώ, είμαι σε θέση να απαντήσω δημόσια, μαζί με το σκεπτικό της Απόφασής μου: Επειδή θεωρώ πως ο άνθρωπος, ως κοινωνικό ον, νομιμοποιείται να έχει δικαίωμα στην άποψη για τα πολιτικά πράγματα, αφ’ ενός για να επιδιώξει καλύτερες συνθήκες κοινωνικής διαβίωσης, αφ’ ετέρου για να φτάσει στην εντελέχεια, την προσωπική του ολοκλήρωση δηλαδή. Και αυτό ακριβώς, το υπαρξιακό δικαίωμα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι προνόμιο, μόνο για Ολίγους …
Επειδή για τη σύγχρονη κοινωνικοπολιτική μας χρεοκοπία υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι 300 και αυτό το ξέρουμε καλά όλοι μας, αρνούμαι να αποδεχτώ σήμερα πολιτική πρόταση για το μέλλον του τόπου μας , που θα είναι καρπός μακροχρόνιας, πελατειακής, πολιτικάντικης μαγειρικής, βασισμένης στα ίδια «εξαρτημένα» , «ταγμένα» στην πολιτική πρόσωπα, στα «ίδια» συμφέροντα και στις ιαχές κορυβαντιούντων βαρβάρων …
Επειδή ο κ. Σιναπίδης πήρε σαφείς θέσεις και στάσεις στα πολιτικά δρώμενα τα τελευταία χρόνια ποικιλότροπα, χωρίς κατ’ ανάγκην να συμφωνώ πάντα με τις απόψεις του, αν μη τι άλλο έδειξε ότι:
• Μπορεί να θέτει στόχους και να τους πετυχαίνει, μα και να κυνηγάει χίμαιρες.
• Δείχνει διατεθειμένος για τολμηρές ρήξεις και γόνιμες ανατροπές. Δεν τάζει, δεν κολακεύει, μα ούτε και καιροσκοπεί.
• Δεν υστερεί στη ρητορική, στην ιστορία, μα και στην ευφυΐα.
Για όλα τα προλεχθέντα και έχοντας λάβει γνώση του νέου νόμου και του άρθρου 68, που αναφέρεται στις υποχρεώσεις του δημοτικού συμβούλου, συντάσσομαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, στο νέο διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου».
Κυρούδης Νέστορας
Εκπαιδευτικός
Κυριακή 23 Μαΐου 2010
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΜΑΙΟΥ 2010
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.
Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.
Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
14 Μαίου 1920. Απελευθέρωση της Θράκης.
14 Μαίου 2010. Ερντογάν και Νταβούτογλου στην Ελλάδα.
Αποτελεσματική Πολιτική είναι η τέχνη της διαχείρισης των συμβόλων. (Μιτεράν)
Η σημερινή τουρκική εξωτερική πολιτική που εφαρμόζεται με κύριους εκφραστές τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν και τον Υπουργό Εξωτερικών Νταβούτογλου, που έρχονται στην χώρα μας, στις 14 Μαίου 2010, έχει συγκεκριμένο όνομα, περιεχόμενο και στόχευση.
Ένας από τους κύριους μοχλούς πίεσης της τουρκικής επιθετικής εξωτερικής πολιτικής προς την χώρα μας , με αιχμή του δόρατος την ψήφο των μουσουλμάνων της Θράκης, αποτελεί το Τουρκικό προξενείο της Θράκης , Θράκη η οποία απελευθερώθηκε στις 14 Μαίου 1920.
Στην ημερομηνία των 90 χρόνων της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης πραγματοποιείται εντελώς «συμπτωματικά» στις επόμενες μέρες, σύσσωμη η επίσκεψη των Τούρκων πολιτικών στην Ελλάδα.
Ευτυχώς τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η εντέχνως σχεδιαζόμενη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Θράκη ανήμερα της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης στις 14 Μαΐου 2010.
Και αυτό διότι το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην επίσκεψη αυτή καθαυτή, αλλά στον συμβολισμό και το μήνυμα ισχυρής παρουσίας που θα εξέπεμπε ο Τούρκος πρωθυπουργός προς την μουσουλμανική μειονότητα, ειδικά την εν λόγω ημερομηνία.
Και ευτυχώς αποφεύχθηκε και η σχεδιαζόμενη ταυτόχρονη επίσκεψη αμφοτέρων των δύο πρωθυπουργών στην Θράκη ειδικά την συγκεκριμένη ημερομηνία που επιθυμούσε σφόδρα η τουρκική διπλωματία (που ακολουθεί άριστα την ρήση του Μιτεράν) για να εκπέμψει το πολυπόθητο μήνυμα της άτυπης «συμβολικής συνδιοίκησης» στην Θράκη.
Ο νεοθωμανισμός παρόλη την εξωτική ονομασία, είναι το όνομα της σύγχρονης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που ουσιαστικά στοχεύει να αναδείξει την Τουρκία ηγετική περιφερειακή δύναμη στην Εγγύς Ανατολή και στα Βαλκάνια ανασυστήνοντας τα όρια επιρροής και τον ζωτικό χώρο της παλαιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Ουσιαστικά το δόγμα Νταβούτογλου (νεοθωμανισμός), κατ΄αναλογία και αντιστοίχιση, είναι ο αντίστοιχος ελληνικός «μεγαλοϊδεατισμός» του προηγούμενου αιώνα.
Ο νεοθωμανισμός στο επίπεδο της ζώσας τοπικής γεωστρατηγικής πραγματικότητας , με λίγα λόγια είναι η μακρά χείρα των ΗΠΑ στην περιοχή μας, ένα βολικό ανάχωμα για αυτήν ενάντια στο «ριζοσπαστικό ισλάμ» από την μία και την «ρωσική αρκούδα» από την άλλη.
Ο νεοθωμανισμός όμως, δεν αποτελεί πλέον, μόνο μία εξωτερική απειλή για την Ελλάδα αλλά συνιστά δυστυχώς , και μία εσωτερική παράμετρο της ίδιας πολιτικής και κοινωνικής ζωής μας, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων ιδίως στην Θράκη αλλά και κεντρικά στην Αθήνα, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεοθωμανισμό (παρακινούμενες από πολιτική αφέλεια ή από πολιτική βλακεία) διότι θεωρούν ότι αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους ορισμένα παρασιτικά επιχειρηματικά στρώματα αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους ιδιαίτερα στους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες (ιδίως στην Θράκη), στην εκπαίδευση, στους διανοούμενους, στα ΜΜΕ.
Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής της ελληνικής κοινωνίας και ένα κλίμα ωχαδερφισμού των πολιτών της Θράκης ευνοεί την νεοθωμανική στρατηγική.
Το ζητούμενο τελικά κατά την άποψη μου με την μειονότητα στην Θράκη (ενόψει και των αυτοδιοικητικών εκλογών), δεν είναι ούτε η ιστορική μας αντιπαλότητα με τους Τούρκους ούτε καν η εθνική μας υπερηφάνεια.
Το ζητούμενο είναι μόνο ο εκδημοκρατισμός της μουσουλμανικής κοινότητας της Θράκης να αποκτήσει δηλ. η μειονοτική κοινωνία ,αληθινή πολυφωνία, αυτόνομη έκφραση, γνήσια ταυτότητα και ακηδεμόνευτο αυτοπροσδιορισμό και μάλιστα αυτό να συμβεί ιδίως στις δύο συνιστώσες της μειονότητας (Πομάκοι-Ρομά) που καταπιέζονται από τους τουρκογενείς και το τουρκικό προξενείο.
Να αποδομηθεί το βαθύ κράτος της Τουρκίας στην περιοχή, να εκσυγχρονιστεί η μουσουλμανική κοινότητα και για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να της δοθεί από το ελληνικό κράτος , ευρωπαϊκός προσανατολισμός, αποκόπτοντάς την από τους πασάδες..
Δυστυχώς κάποιοι δεν τολμούν να βγουν να μιλήσουν για την καταπίεση των μη τουρκογενών μουσουλμάνων στην Θράκη από το τουρκικό προξενείο , από τον φόβο μήπως βρεθούν άλλοι εκτός γραμμής για λόγους πολιτικού κόστους και κάποιοι άλλοι έμμεσα, και εκτός μισθολογίου.
Τι κάνει το ελληνικό κράτος;
Το ελληνικό κράτος βρίσκεται μέχρι τώρα απροετοίμαστο, αμήχανο, μετέωρο και υποχωρητικό μπροστά σε ένα μελλοντικό μεθοδευμένο τουρκικό σχέδιο αμφισβήτησης της κυριαρχίας του στη Θράκη και στις ρατσιστικές μεθόδους ξεριζώματος της πομακικής συνείδησης και καταγωγής (ουσιαστικά πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων και των Ρομά) και αδυνατεί προς το παρόν να παράξει στιβαρή πολιτική με νόημα περιεχόμενο και χρηστικά αποτελέσματα..
Ελπίζουμε να αναχαιτιστεί η τουρκική εξωτερική πολιτική, με την εφαρμογή μίας ελληνικής real politic για να αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος της μειονότητας με την γείτονα χώρα μέσω της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης που πρέπει να δοθεί στην μειονότητα από την χώρα μας, για να σταματήσει να καλλιεργείται από ορισμένους κύκλους η επικίνδυνη τακτική του αλυτρωτισμού για την Θράκη.
Επιτέλους πρέπει κάποιοι να καταλάβουν και πρέπει συνεχώς να τονίζουμε στους τούρκους πολιτικούς ότι «συνομιλώ δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη παραχωρώ».
14 Μαίου 2010. Ερντογάν και Νταβούτογλου στην Ελλάδα.
Αποτελεσματική Πολιτική είναι η τέχνη της διαχείρισης των συμβόλων. (Μιτεράν)
Η σημερινή τουρκική εξωτερική πολιτική που εφαρμόζεται με κύριους εκφραστές τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν και τον Υπουργό Εξωτερικών Νταβούτογλου, που έρχονται στην χώρα μας, στις 14 Μαίου 2010, έχει συγκεκριμένο όνομα, περιεχόμενο και στόχευση.
Ένας από τους κύριους μοχλούς πίεσης της τουρκικής επιθετικής εξωτερικής πολιτικής προς την χώρα μας , με αιχμή του δόρατος την ψήφο των μουσουλμάνων της Θράκης, αποτελεί το Τουρκικό προξενείο της Θράκης , Θράκη η οποία απελευθερώθηκε στις 14 Μαίου 1920.
Στην ημερομηνία των 90 χρόνων της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης πραγματοποιείται εντελώς «συμπτωματικά» στις επόμενες μέρες, σύσσωμη η επίσκεψη των Τούρκων πολιτικών στην Ελλάδα.
Ευτυχώς τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η εντέχνως σχεδιαζόμενη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Θράκη ανήμερα της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης στις 14 Μαΐου 2010.
Και αυτό διότι το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην επίσκεψη αυτή καθαυτή, αλλά στον συμβολισμό και το μήνυμα ισχυρής παρουσίας που θα εξέπεμπε ο Τούρκος πρωθυπουργός προς την μουσουλμανική μειονότητα, ειδικά την εν λόγω ημερομηνία.
Και ευτυχώς αποφεύχθηκε και η σχεδιαζόμενη ταυτόχρονη επίσκεψη αμφοτέρων των δύο πρωθυπουργών στην Θράκη ειδικά την συγκεκριμένη ημερομηνία που επιθυμούσε σφόδρα η τουρκική διπλωματία (που ακολουθεί άριστα την ρήση του Μιτεράν) για να εκπέμψει το πολυπόθητο μήνυμα της άτυπης «συμβολικής συνδιοίκησης» στην Θράκη.
Ο νεοθωμανισμός παρόλη την εξωτική ονομασία, είναι το όνομα της σύγχρονης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που ουσιαστικά στοχεύει να αναδείξει την Τουρκία ηγετική περιφερειακή δύναμη στην Εγγύς Ανατολή και στα Βαλκάνια ανασυστήνοντας τα όρια επιρροής και τον ζωτικό χώρο της παλαιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Ουσιαστικά το δόγμα Νταβούτογλου (νεοθωμανισμός), κατ΄αναλογία και αντιστοίχιση, είναι ο αντίστοιχος ελληνικός «μεγαλοϊδεατισμός» του προηγούμενου αιώνα.
Ο νεοθωμανισμός στο επίπεδο της ζώσας τοπικής γεωστρατηγικής πραγματικότητας , με λίγα λόγια είναι η μακρά χείρα των ΗΠΑ στην περιοχή μας, ένα βολικό ανάχωμα για αυτήν ενάντια στο «ριζοσπαστικό ισλάμ» από την μία και την «ρωσική αρκούδα» από την άλλη.
Ο νεοθωμανισμός όμως, δεν αποτελεί πλέον, μόνο μία εξωτερική απειλή για την Ελλάδα αλλά συνιστά δυστυχώς , και μία εσωτερική παράμετρο της ίδιας πολιτικής και κοινωνικής ζωής μας, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων ιδίως στην Θράκη αλλά και κεντρικά στην Αθήνα, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεοθωμανισμό (παρακινούμενες από πολιτική αφέλεια ή από πολιτική βλακεία) διότι θεωρούν ότι αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους ορισμένα παρασιτικά επιχειρηματικά στρώματα αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους ιδιαίτερα στους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες (ιδίως στην Θράκη), στην εκπαίδευση, στους διανοούμενους, στα ΜΜΕ.
Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής της ελληνικής κοινωνίας και ένα κλίμα ωχαδερφισμού των πολιτών της Θράκης ευνοεί την νεοθωμανική στρατηγική.
Το ζητούμενο τελικά κατά την άποψη μου με την μειονότητα στην Θράκη (ενόψει και των αυτοδιοικητικών εκλογών), δεν είναι ούτε η ιστορική μας αντιπαλότητα με τους Τούρκους ούτε καν η εθνική μας υπερηφάνεια.
Το ζητούμενο είναι μόνο ο εκδημοκρατισμός της μουσουλμανικής κοινότητας της Θράκης να αποκτήσει δηλ. η μειονοτική κοινωνία ,αληθινή πολυφωνία, αυτόνομη έκφραση, γνήσια ταυτότητα και ακηδεμόνευτο αυτοπροσδιορισμό και μάλιστα αυτό να συμβεί ιδίως στις δύο συνιστώσες της μειονότητας (Πομάκοι-Ρομά) που καταπιέζονται από τους τουρκογενείς και το τουρκικό προξενείο.
Να αποδομηθεί το βαθύ κράτος της Τουρκίας στην περιοχή, να εκσυγχρονιστεί η μουσουλμανική κοινότητα και για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να της δοθεί από το ελληνικό κράτος , ευρωπαϊκός προσανατολισμός, αποκόπτοντάς την από τους πασάδες..
Δυστυχώς κάποιοι δεν τολμούν να βγουν να μιλήσουν για την καταπίεση των μη τουρκογενών μουσουλμάνων στην Θράκη από το τουρκικό προξενείο , από τον φόβο μήπως βρεθούν άλλοι εκτός γραμμής για λόγους πολιτικού κόστους και κάποιοι άλλοι έμμεσα, και εκτός μισθολογίου.
Τι κάνει το ελληνικό κράτος;
Το ελληνικό κράτος βρίσκεται μέχρι τώρα απροετοίμαστο, αμήχανο, μετέωρο και υποχωρητικό μπροστά σε ένα μελλοντικό μεθοδευμένο τουρκικό σχέδιο αμφισβήτησης της κυριαρχίας του στη Θράκη και στις ρατσιστικές μεθόδους ξεριζώματος της πομακικής συνείδησης και καταγωγής (ουσιαστικά πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων και των Ρομά) και αδυνατεί προς το παρόν να παράξει στιβαρή πολιτική με νόημα περιεχόμενο και χρηστικά αποτελέσματα..
Ελπίζουμε να αναχαιτιστεί η τουρκική εξωτερική πολιτική, με την εφαρμογή μίας ελληνικής real politic για να αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος της μειονότητας με την γείτονα χώρα μέσω της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης που πρέπει να δοθεί στην μειονότητα από την χώρα μας, για να σταματήσει να καλλιεργείται από ορισμένους κύκλους η επικίνδυνη τακτική του αλυτρωτισμού για την Θράκη.
Επιτέλους πρέπει κάποιοι να καταλάβουν και πρέπει συνεχώς να τονίζουμε στους τούρκους πολιτικούς ότι «συνομιλώ δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη παραχωρώ».
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
"ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ"
ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ
Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Ο άδικος ακρωτηριασμός που προκαλεί το σχέδιο «Καλλικράτης» στον Δήμο Διδυμοτείχου με συνέπεια τα πολλαπλά κοινωνικά κατάγματα στον ιστό της επαρχίας Διδυμοτείχου, δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις στους συμπολίτες μας.
Αυτοί που δεν έδρασαν και δεν αντέδρασαν έγκαιρα στην αποτροπή αυτού του γεγονότος έχουν μπεί στο στόχαστρο της πόλης.
Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και αφορούν κυρίως το υπάρχον πολιτικό δυναμικό της σημερινής δημοτικής αρχής και του επικεφαλή της που περιορίστηκε μόνο σε ακαδημαϊκές συσκέψεις, θεατρινίστικες παραστάσεις, ανούσια ψηφίσματα και ετεροχρονισμένες επιτροπές. Πρέπει επιτέλους ως πόλη να τελειώνουμε με αυτά τα πρόσωπα που είναι ανίκανα να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της πόλης μας και των κατοίκων της.
Αυτό που χρειάζεται λοιπόν ο ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΊΧΟΥ είναι μία αναδιάταξη των προσώπων που το διοικούν, και να έρθουν στο προσκήνιο φρέσκα πρόσωπα. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι έχουν τον ρόλο τους, μόνο που βρίσκονται προς το παρόν σε λάθος πόστο.
Ο Δήμος Διδ/χου μου είπε πρόσφατα κάποιος συμπολίτης μας, μοιάζει με ένα Νοσοκομείο που έχει τα πάντα, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει και να θεραπεύσει ασθενείς, γιατί το κατώτερο τεχνικό προσωπικό παίρνει αποφάσεις και «χειρουργεί», οι «νοσοκόμοι» ασχολούνται με τεχνικά έργα και οι «ιατροί» παραγκωνισμένοι στην γωνία ασχολούνται με την «λάντζα».
Αυτό το Νοσοκομείο-δήμος γίνεται έτσι επικίνδυνο για τους πολίτες γιατί αδυνατεί να θεραπεύσει τις «ασθένειες» της πόλης του Διδυμοτείχου και αδυνατεί να του δώσει αναπτυξιακή προοπτική.
Ο δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι, δηλ. ο σημερινός δημοτικός κυβερνητικός τομέας αποδεικνύεται γραφειοκρατικός, ανεπαρκής σε δομή και δράση, είναι συγκεντρωτικός, δύσκαμπτος χωρίς δημιουργική δραστηριότητα, αδαής στις σύγχρονες μεθόδους εργασίας και διπλωματικής πίεσης προς την κεντρική εξουσία, ανίκανος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής.
Ενθαρρύνει μόνο τις εξυπηρετήσεις ορισμένων συμφερόντων και ευνοούμενων μικροομάδων εμποδίζοντας την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης μας και του ζωτικού της χώρου.
Συν της άλλης, οι δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης και ο Δήμαρχος ως ηγέτης απουσιάζουν παντελώς από τα δύσκολα. Δεν μπαίνουν ποτέ μπροστά, δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, δεν είναι επί των επάλξεων, δεν δίνουν το παράδειγμα, δεν λύνουν προβλήματα και δεν διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις κρίσεις της πόλης πράγμα που φάνηκε από την ανικανότητα τους να κρατήσουν αλώβητη την Επαρχία Διδυμοτείχου από το σχέδιο «Καλλικράτης».
Ιδίως σε αυτόν τον τομέα της επίλυσης των δύσκολων προβλημάτων και της συλλογικής εξυπηρέτησης των πολιτών απέτυχαν κατά γενική ομολογία, εκ των πραγμάτων.
Ο ίδιος ο δήμαρχος παρόλο το 48% που πήρε στις εκλογές του 2006, παραμένει βαθιά ηττημένος σε περιβάλλον νίκης. Προτιμά να είναι ευχάριστος με όλους και όχι χρήσιμος για την πόλη.
Απεδείχθη ότι ήρθε να κυβερνήσει το πλοίο του Διδυμοτείχου δίχως πυξίδα, δίχως πρόγραμμα και με μία ομάδα παλαιάς κοπής πολιτευτών εκ μεταγραφής οι περισσότεροι, που αδημονούσαν να πάρουν σειρά για την απόλαυση των ηδονών της εξουσίας.
Αυτοί οι σημερινοί κάτοχοι της εξουσίας δεν αποσκοπούν στην ανάπτυξη της πόλης αλλά αποβλέπουν μονάχα στην περιφρούρηση των κεκτημένων τους με κάθε κόστος.
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της κυβερνώσας δημοτικής παράταξης του Δήμου Διδυμοτείχου αυτήν την στιγμή, αγαπητοί συμπολίτες , είναι το μαζικό κίνημα της δυσαρέσκειας των πολιτών, δυσαρέσκεια που μεγεθύνθηκε από την αδυναμία της πλειοψηφούσας δημοτικής παράταξης και του επικεφαλή της να σώσει το Διδυμότειχο από τον ακρωτηριασμό που της επιφύλαξε ο «Καλλικράτης».
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Ο άδικος ακρωτηριασμός που προκαλεί το σχέδιο «Καλλικράτης» στον Δήμο Διδυμοτείχου με συνέπεια τα πολλαπλά κοινωνικά κατάγματα στον ιστό της επαρχίας Διδυμοτείχου, δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις στους συμπολίτες μας.
Αυτοί που δεν έδρασαν και δεν αντέδρασαν έγκαιρα στην αποτροπή αυτού του γεγονότος έχουν μπεί στο στόχαστρο της πόλης.
Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και αφορούν κυρίως το υπάρχον πολιτικό δυναμικό της σημερινής δημοτικής αρχής και του επικεφαλή της που περιορίστηκε μόνο σε ακαδημαϊκές συσκέψεις, θεατρινίστικες παραστάσεις, ανούσια ψηφίσματα και ετεροχρονισμένες επιτροπές. Πρέπει επιτέλους ως πόλη να τελειώνουμε με αυτά τα πρόσωπα που είναι ανίκανα να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της πόλης μας και των κατοίκων της.
Αυτό που χρειάζεται λοιπόν ο ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΊΧΟΥ είναι μία αναδιάταξη των προσώπων που το διοικούν, και να έρθουν στο προσκήνιο φρέσκα πρόσωπα. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι έχουν τον ρόλο τους, μόνο που βρίσκονται προς το παρόν σε λάθος πόστο.
Ο Δήμος Διδ/χου μου είπε πρόσφατα κάποιος συμπολίτης μας, μοιάζει με ένα Νοσοκομείο που έχει τα πάντα, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει και να θεραπεύσει ασθενείς, γιατί το κατώτερο τεχνικό προσωπικό παίρνει αποφάσεις και «χειρουργεί», οι «νοσοκόμοι» ασχολούνται με τεχνικά έργα και οι «ιατροί» παραγκωνισμένοι στην γωνία ασχολούνται με την «λάντζα».
Αυτό το Νοσοκομείο-δήμος γίνεται έτσι επικίνδυνο για τους πολίτες γιατί αδυνατεί να θεραπεύσει τις «ασθένειες» της πόλης του Διδυμοτείχου και αδυνατεί να του δώσει αναπτυξιακή προοπτική.
Ο δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι, δηλ. ο σημερινός δημοτικός κυβερνητικός τομέας αποδεικνύεται γραφειοκρατικός, ανεπαρκής σε δομή και δράση, είναι συγκεντρωτικός, δύσκαμπτος χωρίς δημιουργική δραστηριότητα, αδαής στις σύγχρονες μεθόδους εργασίας και διπλωματικής πίεσης προς την κεντρική εξουσία, ανίκανος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής.
Ενθαρρύνει μόνο τις εξυπηρετήσεις ορισμένων συμφερόντων και ευνοούμενων μικροομάδων εμποδίζοντας την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης μας και του ζωτικού της χώρου.
Συν της άλλης, οι δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης και ο Δήμαρχος ως ηγέτης απουσιάζουν παντελώς από τα δύσκολα. Δεν μπαίνουν ποτέ μπροστά, δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, δεν είναι επί των επάλξεων, δεν δίνουν το παράδειγμα, δεν λύνουν προβλήματα και δεν διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις κρίσεις της πόλης πράγμα που φάνηκε από την ανικανότητα τους να κρατήσουν αλώβητη την Επαρχία Διδυμοτείχου από το σχέδιο «Καλλικράτης».
Ιδίως σε αυτόν τον τομέα της επίλυσης των δύσκολων προβλημάτων και της συλλογικής εξυπηρέτησης των πολιτών απέτυχαν κατά γενική ομολογία, εκ των πραγμάτων.
Ο ίδιος ο δήμαρχος παρόλο το 48% που πήρε στις εκλογές του 2006, παραμένει βαθιά ηττημένος σε περιβάλλον νίκης. Προτιμά να είναι ευχάριστος με όλους και όχι χρήσιμος για την πόλη.
Απεδείχθη ότι ήρθε να κυβερνήσει το πλοίο του Διδυμοτείχου δίχως πυξίδα, δίχως πρόγραμμα και με μία ομάδα παλαιάς κοπής πολιτευτών εκ μεταγραφής οι περισσότεροι, που αδημονούσαν να πάρουν σειρά για την απόλαυση των ηδονών της εξουσίας.
Αυτοί οι σημερινοί κάτοχοι της εξουσίας δεν αποσκοπούν στην ανάπτυξη της πόλης αλλά αποβλέπουν μονάχα στην περιφρούρηση των κεκτημένων τους με κάθε κόστος.
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της κυβερνώσας δημοτικής παράταξης του Δήμου Διδυμοτείχου αυτήν την στιγμή, αγαπητοί συμπολίτες , είναι το μαζικό κίνημα της δυσαρέσκειας των πολιτών, δυσαρέσκεια που μεγεθύνθηκε από την αδυναμία της πλειοψηφούσας δημοτικής παράταξης και του επικεφαλή της να σώσει το Διδυμότειχο από τον ακρωτηριασμό που της επιφύλαξε ο «Καλλικράτης».
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ 2010. 1ο μέρος
ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ.
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.
Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Σήμερα 6 μήνες προ των δημοτικών εκλογών και λίγο πριν την ψήφιση του σχεδίου «Καλλικράτης» βρισκόμαστε στην καμπή της τοπικής μας ιστορίας, όπου το παλαιό πεθαίνει και το καινούριο ετοιμάζεται τώρα να γεννηθεί.
Η υπάρχουσα δημοτική αρχή, σε λίγους μήνες συμπληρώνει μία οκταετία συνεχούς διακυβέρνησης στο Διδυμότειχο και πιστεύω, όπως και η πλειοψηφία των πολιτών του Διδυμοτείχου και των χωριών του, πως έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο της.
Την προσφορά και την επιτυχία της εν λόγω παράταξης ας την κρίνει η τοπική ιστορία. Εμείς δεν μηδενίζουμε και δεν κατηγορούμε κανέναν και πολύ περισσότερο δεν καταδικάζουμε τις καλές προθέσεις και τα οράματα του σημερινού δημάρχου.
Η πλειονότητα των κατοίκων όμως, κρίνει πως μία οκταετία είναι αρκετή για να ολοκληρώσει ο σημερινός δήμαρχος αλλά και οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του, τον πολιτικό του κύκλο στα τοπικά πράγματα.
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.
Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Σήμερα 6 μήνες προ των δημοτικών εκλογών και λίγο πριν την ψήφιση του σχεδίου «Καλλικράτης» βρισκόμαστε στην καμπή της τοπικής μας ιστορίας, όπου το παλαιό πεθαίνει και το καινούριο ετοιμάζεται τώρα να γεννηθεί.
Η υπάρχουσα δημοτική αρχή, σε λίγους μήνες συμπληρώνει μία οκταετία συνεχούς διακυβέρνησης στο Διδυμότειχο και πιστεύω, όπως και η πλειοψηφία των πολιτών του Διδυμοτείχου και των χωριών του, πως έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο της.
Την προσφορά και την επιτυχία της εν λόγω παράταξης ας την κρίνει η τοπική ιστορία. Εμείς δεν μηδενίζουμε και δεν κατηγορούμε κανέναν και πολύ περισσότερο δεν καταδικάζουμε τις καλές προθέσεις και τα οράματα του σημερινού δημάρχου.
Η πλειονότητα των κατοίκων όμως, κρίνει πως μία οκταετία είναι αρκετή για να ολοκληρώσει ο σημερινός δήμαρχος αλλά και οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του, τον πολιτικό του κύκλο στα τοπικά πράγματα.
Καιρός είναι να υπάρξει ανανέωση προσώπων ,δημάρχου και δημοτικών συμβούλων με πρόσωπα νέα, άφθαρτα, γεμάτα ζωντάνια, φρεσκάδα ,όρεξη, αγωνιστικότητα και διάθεση προσφοράς και προπαντός από όλους τους πολιτικούς χώρους.
Η πρόταση μας αφορά το γεγονός πως στην παράταξη που «ζυμώνεται» για να κατεβεί στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2010, θα πρέπει να συμμετέχουν πολίτες από όλα τα κόμματα και από όλους τους χώρους ανεξαιρέτως.
Οι παραπάνω συμπολίτες μας όμως, θα χρησιμοποιούν την οποιαδήποτε κομματική τους τοποθέτηση και τις προσβάσεις τους στα κέντρα εξουσίας για το καλό της πόλης μας.
Πρέπει να γίνει η σημαία μας και στο Διδυμότειχο, αυτό που γίνεται κατά κόρον σε άλλες πόλεις δηλ. η ενοποίηση όλων σαν μία γροθιά για την προάσπιση των συμφερόντων της πόλης ανεξαρτήτως χρώματος και κομματικής ταυτότητας, που οδηγεί τελικά στην ανάπτυξη και στην εξυπηρέτηση του συλλογικού συμφέροντος.
«Δεν μας ενδιαφέρει αν μία γάτα είναι πράσινη, κόκκινη ή μπλε. Αρκεί να τρώει ποντίκια για χάρη του Διδυμοτείχου».
Ας ξεκινήσουμε με μία αρχική παραδοχή ένα στοιχειώδες αξίωμα . Ο κάθε δήμος και επομένως και ο δικός μας, που θα προκύψει οσονούπω με την ψήφιση του νομοσχεδίου, υπάρχει για να εξυπηρετεί τον κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως κόμματος και τοποθέτησης.
Κάθε Δημοτική Αρχή οφείλει να κινείται εντός τριών βασικών αξόνων δράσης: α) να φροντίζει για την ποιότητα ζωής των δημοτών της, δηλ. για τα ζητήματα της καθημερινότητας μας (ύδρευση, αποχέτευση, πράσινο, αναψυχή, μαζική άθληση κ.ά.), β) να προωθεί την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου, διεκδικώντας πόρους από κάθε διαθέσιμη πηγή, και γ) να πολιτεύεται σεβόμενη τα χρήματα μας και τις αρχές της διαφανούς οικονομικής διαχείρισης.
Μέχρι τώρα όμως οι νυν όπως και πολλοί πρώην δημοτικοί παράγοντες-σύμβουλοι του Διδυμοτείχου αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, πρόχειροι, αυταρχικοί και πάρα πολλοί από αυτούς αλαζονικοί, με νοοτροπία φεουδάρχη που θύμιζε τις εποχές του μεσαίωνα.
Δεν μπορούν να οργανώσουν, να δουλέψουν συλλογικά, να παράγουν χρήσιμη πολιτική για τον τόπο, να εκμεταλλευθούν εθνικούς και κοινοτικούς πόρους, να σταθούν στις σύγχρονες συνθήκες και εξελίξεις. Έχουν οδηγήσει την πόλη σε τέλμα μαρασμού και στον πολιτικό αυτισμό.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Κάποιος συμπολίτης μας μου είπε προ ημερών, μία μεγάλη αλήθεια, γιατί τις μεγάλες αλήθειες τις λένε απλοί άνθρωποι
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Η πρόταση μας αφορά το γεγονός πως στην παράταξη που «ζυμώνεται» για να κατεβεί στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2010, θα πρέπει να συμμετέχουν πολίτες από όλα τα κόμματα και από όλους τους χώρους ανεξαιρέτως.
Οι παραπάνω συμπολίτες μας όμως, θα χρησιμοποιούν την οποιαδήποτε κομματική τους τοποθέτηση και τις προσβάσεις τους στα κέντρα εξουσίας για το καλό της πόλης μας.
Πρέπει να γίνει η σημαία μας και στο Διδυμότειχο, αυτό που γίνεται κατά κόρον σε άλλες πόλεις δηλ. η ενοποίηση όλων σαν μία γροθιά για την προάσπιση των συμφερόντων της πόλης ανεξαρτήτως χρώματος και κομματικής ταυτότητας, που οδηγεί τελικά στην ανάπτυξη και στην εξυπηρέτηση του συλλογικού συμφέροντος.
«Δεν μας ενδιαφέρει αν μία γάτα είναι πράσινη, κόκκινη ή μπλε. Αρκεί να τρώει ποντίκια για χάρη του Διδυμοτείχου».
Ας ξεκινήσουμε με μία αρχική παραδοχή ένα στοιχειώδες αξίωμα . Ο κάθε δήμος και επομένως και ο δικός μας, που θα προκύψει οσονούπω με την ψήφιση του νομοσχεδίου, υπάρχει για να εξυπηρετεί τον κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως κόμματος και τοποθέτησης.
Κάθε Δημοτική Αρχή οφείλει να κινείται εντός τριών βασικών αξόνων δράσης: α) να φροντίζει για την ποιότητα ζωής των δημοτών της, δηλ. για τα ζητήματα της καθημερινότητας μας (ύδρευση, αποχέτευση, πράσινο, αναψυχή, μαζική άθληση κ.ά.), β) να προωθεί την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου, διεκδικώντας πόρους από κάθε διαθέσιμη πηγή, και γ) να πολιτεύεται σεβόμενη τα χρήματα μας και τις αρχές της διαφανούς οικονομικής διαχείρισης.
Μέχρι τώρα όμως οι νυν όπως και πολλοί πρώην δημοτικοί παράγοντες-σύμβουλοι του Διδυμοτείχου αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, πρόχειροι, αυταρχικοί και πάρα πολλοί από αυτούς αλαζονικοί, με νοοτροπία φεουδάρχη που θύμιζε τις εποχές του μεσαίωνα.
Δεν μπορούν να οργανώσουν, να δουλέψουν συλλογικά, να παράγουν χρήσιμη πολιτική για τον τόπο, να εκμεταλλευθούν εθνικούς και κοινοτικούς πόρους, να σταθούν στις σύγχρονες συνθήκες και εξελίξεις. Έχουν οδηγήσει την πόλη σε τέλμα μαρασμού και στον πολιτικό αυτισμό.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Κάποιος συμπολίτης μας μου είπε προ ημερών, μία μεγάλη αλήθεια, γιατί τις μεγάλες αλήθειες τις λένε απλοί άνθρωποι
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
