ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟΝ ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΟ ΔΗΜΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ.
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΕΡΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.

Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, λίγους μήνες πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου του2010. Αποτελεσματική προεκλογική περίοδος είναι η περίοδος εκείνη που ο καθένας σταματά να μένει σπίτι του, σταματά να είναι αυτό που συνήθως είναι, εργάτης, υπάλληλος, γιατρός, επαγγελματίας , αγρότης και ξαναγίνεται ενεργός πολίτης που επιθυμεί «κάτι» από την κοινωνία και θεωρεί ότι η πραγμάτωση αυτού του «κάτι» εξαρτάται από τον ίδιο.
Η ζωή μας εξαρτάται από την τοπική δημοτική εξουσία και η δημοτική εξουσία από την δράση και την ψήφο μας. Ότι σπέρνουμε θερίζουμε.
Όλοι μας σε αυτήν την πόλη εδώ και χρόνια θέλουμε να ψηφίσουμε τους άξιους, αλλά δυστυχώς για την πόλη μας ποτέ οι άξιοι δεν είναι υποψήφιοι.
Αυτοί που μέχρι τώρα εκλέγονται δεν είναι οι άξιοι και οι ικανοί, αλλά οι καπάτσοι, αυτοί που ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι της συναλλαγής με την εκλογική πελατεία, δηλ. τον τρόπο να εξασφαλίσουν την χρηματοδότηση του εκλογικού τους αγώνα όπως και την προβολή τους από τα μέσα ενημέρωσης.
Οι άξιοι και οι ικανοί, οι έχοντες προσόντα, αποφεύγουν να πολιτευτούν διότι το θεωρούν υποτιμητικό να συνωθούνται και να κυνηγούν τον σταυρό προτίμησης με παζάρια, υποσχέσεις για ρουσφέτια και διαπλοκή με οικονομικά και άλλα συμφέροντα..
Πολλοί υποστηρίζουν και διατυμπανίζουν εντέχνως, γιατί έτσι τους βολεύει, πως η κοινωνία του Διδυμοτείχου και των χωριών του δεν είναι ώριμη για ΑΛΛΑΓΗ, είναι ώριμη μόνο για ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ.
Φτάνει πιά. Όχι στις δυνάμεις της αδράνειας.
Γιατί να στηρίξουμε αυτούς που κάνουν την ζωή μας δύσκολη;
Γιατί να στηρίξουμε όσους τρέφει ένας πελατειακός μηχανισμός που θα μας τα ζητήσει πίσω πολλαπλάσια;
Γιατί να στηρίξουμε όσους βασιλεύουν στηριζόμενοι στον όρκο της σιωπής;
Γιατί να στηρίξουμε όσους ξέρουμε ότι πιθανόν να παρανομούν εις βάρος όλων;
Φτάσαμε ως πόλη στο σημείο που η κουβέρτα δεν μπορεί να κρύψει κι άλλα. Φτάσαμε στο σημείο που η διαφθορά, η ημιμάθεια η προχειρότητα έχουν φρακάρει την εξέλιξη μας και έχουν κλείσει την πόρτα της πόλης μας στο μέλλον, στις ευκαιρίες στην παραγωγικότητα και την δημιουργία..
Κάθαρση εδώ και τώρα στο πελατειακό σύστημα της εξαγοράς των ψήφων που πνίγει σαν θηλειά το Διδυμότειχο. Να φέρουμε επιτέλους το Διδυμότειχο στο κέντρο των αποφάσεων.
Αυτός που συγχέει με ιδιοτέλεια το προσωπικό του συμφέρον, με αυτό της πόλης δεν έχει θέση στην προσπάθεια αυτή.
Χρειάζεται ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και προετοιμασία στελεχών που θα αναλάβουν την ουσιαστική υπεράσπιση της πόλης μας και των χωριών μας τα επόμενα δύσκολα χρόνια
Αυτό μπορεί να γίνει με φρέσκα πρόσωπα και ιδέες χωρίς συντηρητικά.
Η σημερινή δημοτική αρχή παρουσίασε προ 8 ετίας μία διακυβέρνηση που ξεκίνησε καλά γιατί η κοινωνία διψούσε για κάτι καινούριο και δημιούργησε τότε την προσδοκία ότι κάτι αλλάζει επιτέλους στην πόλη. Αντίθετα στα τελειώματα θυμίζει έναν αυταρχικό χώρο χωρίς κοινωνικές αναφορές με βαρόνους στα όρια της γραφικότητας, που λένε χοντροκομμένες κοινοτοπίες και που όλοι μαζί βουλιάζουν μέρα με την μέρα στα απόνερα μιας διαχείρισης γεμάτης υποψία διαφθοράς.
Η πολιτική στο Διδυμότειχο και η ενασχόληση με τα κοινά έγινε βιοπορισμός για όσους δεν μπορούν να σταδιοδρομήσουν αλλού. Τα αξιώματα στους αντιδημάρχους και στις καίριες θέσεις αναλαμβάνονται κατ΄απονομή και όχι κατ΄αξία. Το πελατειακό σύστημα στην πόλη μας ανεβάζει στα ρετιρέ της εξουσίας τις μετριότητες
Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και η κατάντια για την πόλη μας.
Φτάνει πια.
Από πολίτες γίναμε πελάτες.
Από πατρίδα –πόλη γίναμε μαγαζί.
Αντί ιδεολογία –εξαγορά.
Αντί για αληθινή πολιτική, δούναι και λαβείν.
Με τα χέρια μας φυτέψαμε το δένδρο της παρακμής της πόλης μας.
Η ευημερία των λίγων τοπικών αρχόντων και των κολλητών τους είναι ουσιαστικά η δυστυχία των πολλών συμπολιτών μας.
Το τεράστιο δημοτικό έλλειμμα είναι ουσιαστικά ιδιωτικό πλεόνασμα.
Το έλλειμμα έργων στην πόλη μας είναι επίσης ιδιωτικό πλεόνασμα.
Ως πότε θα το ανεχόμαστε.
Σήμερα γεννιέται για τον τόπο μας το Διδυμότειχο τους Μεταξάδες και τα χωριά μας, μια νέα ελπίδα.
Το ζητούμενο πια ,δεν είναι να διαπιστώνουμε την κατάντια της πόλης μας. Το ζητούμενο είναι να την αλλάξουμε.

Για το «ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ»
Σιναπίδης Στέφανος

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ

13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.

Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.

Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα «Γνώμη»

Την στήριξή του στον υποψήφιο Δήμαρχο Διδυμοτείχου Στέφανο Σιναπίδη εκφράζει ο Νέστορας Κυρούδης, με ανακοίνωσή του.
«Πριν από λίγες μέρες, ο κ. Σιναπίδης, στην αίθουσα εκδηλώσεων του δήμου μας, μου γνωστοποίησε την αμετάκλητη απόφασή του, να είναι υποψήφιος δήμαρχος στις προσεχείς εκλογές. Παράλληλα μου δήλωσε, πως θα επιθυμούσε να είμαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.
Του απάντησα, ότι κατ’ αρχήν χαίρομαι για την απόφασή του, πως με τιμά η πρότασή του, και πως πράγματι υπάρχει κοινός τόπος στην πολιτική μας σκέψη, αν σκεφτεί κανείς τον πολιτικό λόγο που εξέφρασα ως υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές του 2002.
Πρόσθεσα όμως πως χρειάζομαι λίγο χρόνο, για να το σκεφτώ. Συμφωνήσαμε να το αφήσουμε για την Κυριακή στο «PLOTINI».
Έτσι, σήμερα εδώ, είμαι σε θέση να απαντήσω δημόσια, μαζί με το σκεπτικό της Απόφασής μου: Επειδή θεωρώ πως ο άνθρωπος, ως κοινωνικό ον, νομιμοποιείται να έχει δικαίωμα στην άποψη για τα πολιτικά πράγματα, αφ’ ενός για να επιδιώξει καλύτερες συνθήκες κοινωνικής διαβίωσης, αφ’ ετέρου για να φτάσει στην εντελέχεια, την προσωπική του ολοκλήρωση δηλαδή. Και αυτό ακριβώς, το υπαρξιακό δικαίωμα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι προνόμιο, μόνο για Ολίγους …
Επειδή για τη σύγχρονη κοινωνικοπολιτική μας χρεοκοπία υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι 300 και αυτό το ξέρουμε καλά όλοι μας, αρνούμαι να αποδεχτώ σήμερα πολιτική πρόταση για το μέλλον του τόπου μας , που θα είναι καρπός μακροχρόνιας, πελατειακής, πολιτικάντικης μαγειρικής, βασισμένης στα ίδια «εξαρτημένα» , «ταγμένα» στην πολιτική πρόσωπα, στα «ίδια» συμφέροντα και στις ιαχές κορυβαντιούντων βαρβάρων …
Επειδή ο κ. Σιναπίδης πήρε σαφείς θέσεις και στάσεις στα πολιτικά δρώμενα τα τελευταία χρόνια ποικιλότροπα, χωρίς κατ’ ανάγκην να συμφωνώ πάντα με τις απόψεις του, αν μη τι άλλο έδειξε ότι:
• Μπορεί να θέτει στόχους και να τους πετυχαίνει, μα και να κυνηγάει χίμαιρες.
• Δείχνει διατεθειμένος για τολμηρές ρήξεις και γόνιμες ανατροπές. Δεν τάζει, δεν κολακεύει, μα ούτε και καιροσκοπεί.
• Δεν υστερεί στη ρητορική, στην ιστορία, μα και στην ευφυΐα.
Για όλα τα προλεχθέντα και έχοντας λάβει γνώση του νέου νόμου και του άρθρου 68, που αναφέρεται στις υποχρεώσεις του δημοτικού συμβούλου, συντάσσομαι μαζί του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, στο νέο διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου».

Κυρούδης Νέστορας
Εκπαιδευτικός

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΜΑΙΟΥ 2010
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΠΛΩΤΙΝΙ» 11.00 π.μ.

Συγκέντρωση υποστηρικτών, συντελεστών και συνεργατών συνδυασμού για τις επικείμενες δημοτικές εκλογές του 2010 στον διευρυμένο Δήμο Διδυμοτείχου.

Για το «Διδυμότειχο των αξιών»
Σιναπίδης Στέφανος

ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

14 Μαίου 1920. Απελευθέρωση της Θράκης.
14 Μαίου 2010. Ερντογάν και Νταβούτογλου στην Ελλάδα.

Αποτελεσματική Πολιτική είναι η τέχνη της διαχείρισης των συμβόλων. (Μιτεράν)

Η σημερινή τουρκική εξωτερική πολιτική που εφαρμόζεται με κύριους εκφραστές τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν και τον Υπουργό Εξωτερικών Νταβούτογλου, που έρχονται στην χώρα μας, στις 14 Μαίου 2010, έχει συγκεκριμένο όνομα, περιεχόμενο και στόχευση.
Ένας από τους κύριους μοχλούς πίεσης της τουρκικής επιθετικής εξωτερικής πολιτικής προς την χώρα μας , με αιχμή του δόρατος την ψήφο των μουσουλμάνων της Θράκης, αποτελεί το Τουρκικό προξενείο της Θράκης , Θράκη η οποία απελευθερώθηκε στις 14 Μαίου 1920.
Στην ημερομηνία των 90 χρόνων της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης πραγματοποιείται εντελώς «συμπτωματικά» στις επόμενες μέρες, σύσσωμη η επίσκεψη των Τούρκων πολιτικών στην Ελλάδα.
Ευτυχώς τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η εντέχνως σχεδιαζόμενη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Θράκη ανήμερα της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης στις 14 Μαΐου 2010.
Και αυτό διότι το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην επίσκεψη αυτή καθαυτή, αλλά στον συμβολισμό και το μήνυμα ισχυρής παρουσίας που θα εξέπεμπε ο Τούρκος πρωθυπουργός προς την μουσουλμανική μειονότητα, ειδικά την εν λόγω ημερομηνία.
Και ευτυχώς αποφεύχθηκε και η σχεδιαζόμενη ταυτόχρονη επίσκεψη αμφοτέρων των δύο πρωθυπουργών στην Θράκη ειδικά την συγκεκριμένη ημερομηνία που επιθυμούσε σφόδρα η τουρκική διπλωματία (που ακολουθεί άριστα την ρήση του Μιτεράν) για να εκπέμψει το πολυπόθητο μήνυμα της άτυπης «συμβολικής συνδιοίκησης» στην Θράκη.
Ο νεοθωμανισμός παρόλη την εξωτική ονομασία, είναι το όνομα της σύγχρονης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που ουσιαστικά στοχεύει να αναδείξει την Τουρκία ηγετική περιφερειακή δύναμη στην Εγγύς Ανατολή και στα Βαλκάνια ανασυστήνοντας τα όρια επιρροής και τον ζωτικό χώρο της παλαιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Ουσιαστικά το δόγμα Νταβούτογλου (νεοθωμανισμός), κατ΄αναλογία και αντιστοίχιση, είναι ο αντίστοιχος ελληνικός «μεγαλοϊδεατισμός» του προηγούμενου αιώνα.
Ο νεοθωμανισμός στο επίπεδο της ζώσας τοπικής γεωστρατηγικής πραγματικότητας , με λίγα λόγια είναι η μακρά χείρα των ΗΠΑ στην περιοχή μας, ένα βολικό ανάχωμα για αυτήν ενάντια στο «ριζοσπαστικό ισλάμ» από την μία και την «ρωσική αρκούδα» από την άλλη.
Ο νεοθωμανισμός όμως, δεν αποτελεί πλέον, μόνο μία εξωτερική απειλή για την Ελλάδα αλλά συνιστά δυστυχώς , και μία εσωτερική παράμετρο της ίδιας πολιτικής και κοινωνικής ζωής μας, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων ιδίως στην Θράκη αλλά και κεντρικά στην Αθήνα, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεοθωμανισμό (παρακινούμενες από πολιτική αφέλεια ή από πολιτική βλακεία) διότι θεωρούν ότι αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους ορισμένα παρασιτικά επιχειρηματικά στρώματα αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους ιδιαίτερα στους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες (ιδίως στην Θράκη), στην εκπαίδευση, στους διανοούμενους, στα ΜΜΕ.
Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής της ελληνικής κοινωνίας και ένα κλίμα ωχαδερφισμού των πολιτών της Θράκης ευνοεί την νεοθωμανική στρατηγική.
Το ζητούμενο τελικά κατά την άποψη μου με την μειονότητα στην Θράκη (ενόψει και των αυτοδιοικητικών εκλογών), δεν είναι ούτε η ιστορική μας αντιπαλότητα με τους Τούρκους ούτε καν η εθνική μας υπερηφάνεια.
Το ζητούμενο είναι μόνο ο εκδημοκρατισμός της μουσουλμανικής κοινότητας της Θράκης να αποκτήσει δηλ. η μειονοτική κοινωνία ,αληθινή πολυφωνία, αυτόνομη έκφραση, γνήσια ταυτότητα και ακηδεμόνευτο αυτοπροσδιορισμό και μάλιστα αυτό να συμβεί ιδίως στις δύο συνιστώσες της μειονότητας (Πομάκοι-Ρομά) που καταπιέζονται από τους τουρκογενείς και το τουρκικό προξενείο.
Να αποδομηθεί το βαθύ κράτος της Τουρκίας στην περιοχή, να εκσυγχρονιστεί η μουσουλμανική κοινότητα και για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να της δοθεί από το ελληνικό κράτος , ευρωπαϊκός προσανατολισμός, αποκόπτοντάς την από τους πασάδες..
Δυστυχώς κάποιοι δεν τολμούν να βγουν να μιλήσουν για την καταπίεση των μη τουρκογενών μουσουλμάνων στην Θράκη από το τουρκικό προξενείο , από τον φόβο μήπως βρεθούν άλλοι εκτός γραμμής για λόγους πολιτικού κόστους και κάποιοι άλλοι έμμεσα, και εκτός μισθολογίου.
Τι κάνει το ελληνικό κράτος;
Το ελληνικό κράτος βρίσκεται μέχρι τώρα απροετοίμαστο, αμήχανο, μετέωρο και υποχωρητικό μπροστά σε ένα μελλοντικό μεθοδευμένο τουρκικό σχέδιο αμφισβήτησης της κυριαρχίας του στη Θράκη και στις ρατσιστικές μεθόδους ξεριζώματος της πομακικής συνείδησης και καταγωγής (ουσιαστικά πολιτιστική γενοκτονία των Πομάκων και των Ρομά) και αδυνατεί προς το παρόν να παράξει στιβαρή πολιτική με νόημα περιεχόμενο και χρηστικά αποτελέσματα..
Ελπίζουμε να αναχαιτιστεί η τουρκική εξωτερική πολιτική, με την εφαρμογή μίας ελληνικής real politic για να αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος της μειονότητας με την γείτονα χώρα μέσω της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης που πρέπει να δοθεί στην μειονότητα από την χώρα μας, για να σταματήσει να καλλιεργείται από ορισμένους κύκλους η επικίνδυνη τακτική του αλυτρωτισμού για την Θράκη.
Επιτέλους πρέπει κάποιοι να καταλάβουν και πρέπει συνεχώς να τονίζουμε στους τούρκους πολιτικούς ότι «συνομιλώ δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη παραχωρώ».

"ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ"

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ

Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Ο άδικος ακρωτηριασμός που προκαλεί το σχέδιο «Καλλικράτης» στον Δήμο Διδυμοτείχου με συνέπεια τα πολλαπλά κοινωνικά κατάγματα στον ιστό της επαρχίας Διδυμοτείχου, δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις στους συμπολίτες μας.
Αυτοί που δεν έδρασαν και δεν αντέδρασαν έγκαιρα στην αποτροπή αυτού του γεγονότος έχουν μπεί στο στόχαστρο της πόλης.
Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και αφορούν κυρίως το υπάρχον πολιτικό δυναμικό της σημερινής δημοτικής αρχής και του επικεφαλή της που περιορίστηκε μόνο σε ακαδημαϊκές συσκέψεις, θεατρινίστικες παραστάσεις, ανούσια ψηφίσματα και ετεροχρονισμένες επιτροπές. Πρέπει επιτέλους ως πόλη να τελειώνουμε με αυτά τα πρόσωπα που είναι ανίκανα να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της πόλης μας και των κατοίκων της.
Αυτό που χρειάζεται λοιπόν ο ΔΗΜΟΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΊΧΟΥ είναι μία αναδιάταξη των προσώπων που το διοικούν, και να έρθουν στο προσκήνιο φρέσκα πρόσωπα. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι έχουν τον ρόλο τους, μόνο που βρίσκονται προς το παρόν σε λάθος πόστο.
Ο Δήμος Διδ/χου μου είπε πρόσφατα κάποιος συμπολίτης μας, μοιάζει με ένα Νοσοκομείο που έχει τα πάντα, αλλά δεν μπορεί να λειτουργήσει και να θεραπεύσει ασθενείς, γιατί το κατώτερο τεχνικό προσωπικό παίρνει αποφάσεις και «χειρουργεί», οι «νοσοκόμοι» ασχολούνται με τεχνικά έργα και οι «ιατροί» παραγκωνισμένοι στην γωνία ασχολούνται με την «λάντζα».
Αυτό το Νοσοκομείο-δήμος γίνεται έτσι επικίνδυνο για τους πολίτες γιατί αδυνατεί να θεραπεύσει τις «ασθένειες» της πόλης του Διδυμοτείχου και αδυνατεί να του δώσει αναπτυξιακή προοπτική.
Ο δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι, δηλ. ο σημερινός δημοτικός κυβερνητικός τομέας αποδεικνύεται γραφειοκρατικός, ανεπαρκής σε δομή και δράση, είναι συγκεντρωτικός, δύσκαμπτος χωρίς δημιουργική δραστηριότητα, αδαής στις σύγχρονες μεθόδους εργασίας και διπλωματικής πίεσης προς την κεντρική εξουσία, ανίκανος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής.
Ενθαρρύνει μόνο τις εξυπηρετήσεις ορισμένων συμφερόντων και ευνοούμενων μικροομάδων εμποδίζοντας την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης μας και του ζωτικού της χώρου.
Συν της άλλης, οι δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης και ο Δήμαρχος ως ηγέτης απουσιάζουν παντελώς από τα δύσκολα. Δεν μπαίνουν ποτέ μπροστά, δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, δεν είναι επί των επάλξεων, δεν δίνουν το παράδειγμα, δεν λύνουν προβλήματα και δεν διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις κρίσεις της πόλης πράγμα που φάνηκε από την ανικανότητα τους να κρατήσουν αλώβητη την Επαρχία Διδυμοτείχου από το σχέδιο «Καλλικράτης».
Ιδίως σε αυτόν τον τομέα της επίλυσης των δύσκολων προβλημάτων και της συλλογικής εξυπηρέτησης των πολιτών απέτυχαν κατά γενική ομολογία, εκ των πραγμάτων.
Ο ίδιος ο δήμαρχος παρόλο το 48% που πήρε στις εκλογές του 2006, παραμένει βαθιά ηττημένος σε περιβάλλον νίκης. Προτιμά να είναι ευχάριστος με όλους και όχι χρήσιμος για την πόλη.
Απεδείχθη ότι ήρθε να κυβερνήσει το πλοίο του Διδυμοτείχου δίχως πυξίδα, δίχως πρόγραμμα και με μία ομάδα παλαιάς κοπής πολιτευτών εκ μεταγραφής οι περισσότεροι, που αδημονούσαν να πάρουν σειρά για την απόλαυση των ηδονών της εξουσίας.
Αυτοί οι σημερινοί κάτοχοι της εξουσίας δεν αποσκοπούν στην ανάπτυξη της πόλης αλλά αποβλέπουν μονάχα στην περιφρούρηση των κεκτημένων τους με κάθε κόστος.
Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της κυβερνώσας δημοτικής παράταξης του Δήμου Διδυμοτείχου αυτήν την στιγμή, αγαπητοί συμπολίτες , είναι το μαζικό κίνημα της δυσαρέσκειας των πολιτών, δυσαρέσκεια που μεγεθύνθηκε από την αδυναμία της πλειοψηφούσας δημοτικής παράταξης και του επικεφαλή της να σώσει το Διδυμότειχο από τον ακρωτηριασμό που της επιφύλαξε ο «Καλλικράτης».
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.

Για το «Διδυμότειχο των αξιών»

ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ 2010. 1ο μέρος

ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ.
Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.

Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες του Δήμου Διδυμοτείχου.
Σήμερα 6 μήνες προ των δημοτικών εκλογών και λίγο πριν την ψήφιση του σχεδίου «Καλλικράτης» βρισκόμαστε στην καμπή της τοπικής μας ιστορίας, όπου το παλαιό πεθαίνει και το καινούριο ετοιμάζεται τώρα να γεννηθεί.
Η υπάρχουσα δημοτική αρχή, σε λίγους μήνες συμπληρώνει μία οκταετία συνεχούς διακυβέρνησης στο Διδυμότειχο και πιστεύω, όπως και η πλειοψηφία των πολιτών του Διδυμοτείχου και των χωριών του, πως έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο της.
Την προσφορά και την επιτυχία της εν λόγω παράταξης ας την κρίνει η τοπική ιστορία. Εμείς δεν μηδενίζουμε και δεν κατηγορούμε κανέναν και πολύ περισσότερο δεν καταδικάζουμε τις καλές προθέσεις και τα οράματα του σημερινού δημάρχου.
Η πλειονότητα των κατοίκων όμως, κρίνει πως μία οκταετία είναι αρκετή για να ολοκληρώσει ο σημερινός δήμαρχος αλλά και οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του, τον πολιτικό του κύκλο στα τοπικά πράγματα.

Καιρός είναι να υπάρξει ανανέωση προσώπων ,δημάρχου και δημοτικών συμβούλων με πρόσωπα νέα, άφθαρτα, γεμάτα ζωντάνια, φρεσκάδα ,όρεξη, αγωνιστικότητα και διάθεση προσφοράς και προπαντός από όλους τους πολιτικούς χώρους.
Η πρόταση μας αφορά το γεγονός πως στην παράταξη που «ζυμώνεται» για να κατεβεί στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2010, θα πρέπει να συμμετέχουν πολίτες από όλα τα κόμματα και από όλους τους χώρους ανεξαιρέτως.
Οι παραπάνω συμπολίτες μας όμως, θα χρησιμοποιούν την οποιαδήποτε κομματική τους τοποθέτηση και τις προσβάσεις τους στα κέντρα εξουσίας για το καλό της πόλης μας.
Πρέπει να γίνει η σημαία μας και στο Διδυμότειχο, αυτό που γίνεται κατά κόρον σε άλλες πόλεις δηλ. η ενοποίηση όλων σαν μία γροθιά για την προάσπιση των συμφερόντων της πόλης ανεξαρτήτως χρώματος και κομματικής ταυτότητας, που οδηγεί τελικά στην ανάπτυξη και στην εξυπηρέτηση του συλλογικού συμφέροντος.
«Δεν μας ενδιαφέρει αν μία γάτα είναι πράσινη, κόκκινη ή μπλε. Αρκεί να τρώει ποντίκια για χάρη του Διδυμοτείχου».
Ας ξεκινήσουμε με μία αρχική παραδοχή ένα στοιχειώδες αξίωμα . Ο κάθε δήμος και επομένως και ο δικός μας, που θα προκύψει οσονούπω με την ψήφιση του νομοσχεδίου, υπάρχει για να εξυπηρετεί τον κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως κόμματος και τοποθέτησης.
Κάθε Δημοτική Αρχή οφείλει να κινείται εντός τριών βασικών αξόνων δράσης: α) να φροντίζει για την ποιότητα ζωής των δημοτών της, δηλ. για τα ζητήματα της καθημερινότητας μας (ύδρευση, αποχέτευση, πράσινο, αναψυχή, μαζική άθληση κ.ά.), β) να προωθεί την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου, διεκδικώντας πόρους από κάθε διαθέσιμη πηγή, και γ) να πολιτεύεται σεβόμενη τα χρήματα μας και τις αρχές της διαφανούς οικονομικής διαχείρισης.
Μέχρι τώρα όμως οι νυν όπως και πολλοί πρώην δημοτικοί παράγοντες-σύμβουλοι του Διδυμοτείχου αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, πρόχειροι, αυταρχικοί και πάρα πολλοί από αυτούς αλαζονικοί, με νοοτροπία φεουδάρχη που θύμιζε τις εποχές του μεσαίωνα.
Δεν μπορούν να οργανώσουν, να δουλέψουν συλλογικά, να παράγουν χρήσιμη πολιτική για τον τόπο, να εκμεταλλευθούν εθνικούς και κοινοτικούς πόρους, να σταθούν στις σύγχρονες συνθήκες και εξελίξεις. Έχουν οδηγήσει την πόλη σε τέλμα μαρασμού και στον πολιτικό αυτισμό.
Η ουσία του προβλήματος του Διδυμότειχου είναι απλή.
Κάποιος συμπολίτης μας μου είπε προ ημερών, μία μεγάλη αλήθεια, γιατί τις μεγάλες αλήθειες τις λένε απλοί άνθρωποι
Η πόλη εδώ και μία οκταετία είναι υπό κατοχή ομάδας συμφερόντων. Η λύση είναι σε πολιτικό επίπεδο. Απελευθέρωση από τα δεσμά, τώρα χωρίς όρους.
Σιναπίδης Στέφανος
Καρδιολόγος
Για το «Διδυμότειχο των αξιών»

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΔΗΜΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010.
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ ΣΤΙΣ 22/11/2009)
ΤΟΥ ΣΙΝΑΠΙΔΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Κυρίες και κύριοι

(Στην τοποθέτησή μου θα αναφερθώ κυρίως στο πώς μπορούμε, να κερδίσουμε τις εκλογές του 2010 στον νύν ή στον διευρυμένο Καποδιστριακό Δήμο Διδυμοτείχου που θα προκύψει, ενάντια όμως, στην σημερινή δημοτική εξουσία που έχει κουράσει τους συμπολίτες μας).
Χαιρετίζω με ιδιαίτερη συγκίνηση την σημερινή συγκέντρωση που θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω λόγω της μαζικότητας, της δυναμικότητας και της πολυσυλλεκτικότητας που παρουσιάζει, ως ένα συνέδριο της ενωμένης αντιπολίτευσης του ευρύτερου Δήμου Διδυμοτείχου, για να είμαστε μέσα στο πνεύμα των καιρών.
Αναρωτιούνται πολλοί ποιός συγκάλεσε αυτήν την συγκέντρωση. Η απάντηση είναι απλή. Αυτός που συγκάλεσε την σημερινή συγκέντρωση δεν είναι ένα πρόσωπο, δεν είναι μία ομάδα, δεν είναι μία παράταξη, αλλά είναι η παλλαϊκή απαίτηση των ευρύτερων στρωμάτων και πολιτών του Διδυμοτείχου για αλλαγή της υπάρχουσας δημοτικής αρχής , αλλά και η απαίτηση για ανανέωση του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού στις επικείμενες εκλογές του 2010, που κατά βεβαιότητα θα γίνουν με τον νέο Καποδίστρια.
Όλοι όσοι συμμετέχουμε σήμερα εδώ, θέλω να πιστεύω ότι συμφωνούμε, τουλάχιστον σε δύο πράγματα για το Δήμο Διδυμοτείχου και ευρύτερα για τον νέο Καποδιστριακό Δήμο που θα περιλαμβάνει τα όρια της Επαρχίας Διδυμοτείχου.
Το πρώτο πράγμα που συμφωνούμε είναι, πώς οι πολίτες της περιοχής μας, έχουν συνειδητά κουραστεί και απηυδήσει από τους εκφραστές της σημερινής δημοτικής εξουσίας . Οι πολίτες αυτοί κατατάσσονται σε 4 κατηγορίες.
1)Κάποιοι πολίτες έχουν κουραστεί από την χαμηλή παραγωγή έργου την τελευταία οκταετία στο Δήμο Διδυμοτείχου 2)κάποιοι άλλοι πολίτες έχουν αγανακτήσει από την κοροϊδία του Δημάρχου και των αντιδημάρχων για έργα που συνεχώς υπόσχονται αλλά δεν γίνονται, 3)κάποιοι άλλοι πολίτες έχουν απηυδήσει από τις άσκοπες σπατάλες και την άκρατη υποσχεσιολογία και τέλος 4) κάποιοι πολίτες, απλώς πιστεύουν πως η σημερινή δημοτική αρχή με το υπάρχον πολιτικό προσωπικό έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της.
Τόσο οι πρώτοι, οι πιο αγανακτισμένοι όσο και οι δεύτεροι οι πιο φιλελεύθεροι και πιο σοφιστικέ, συμφωνούν σε δύο πράγματα.
1)Πώς τώρα στις επόμενες εκλογές του 2010 ήρθε πλέον η ώρα για την αντικατάσταση της υπάρχουσας δημοτικής αρχής , που εκφράζει το παλιό, και την ανανέωση του διευρυμένου Δήμου Διδυμοτείχου με μία νέα δημοτική παράταξη με φρέσκα πρόσωπα και πρωτοποριακές ιδέες .
2)Το δεύτερο πράγμα στο οποίο συμφωνούμε όλοι οι παρευρισκόμενοι, αλλά και η πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης μας και των χωριών του Δήμου Διδυμοτείχου είναι πώς, η αλλαγή του υπάρχοντος δημοτικού κατεστημένου μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μία συσπειρωμένη και ενωμένη μαζική αντιπολίτευση.
Άρα λοιπόν μέχρι τώρα όλοι συμφωνούμε πιστεύω στα παρακάτω δύο αξιώματα, που πρέπει να αποτελέσουν την πυξίδα των κινήσεων μας και να καθορίσουν τις δράσεις των δύο υπαρχόντων παρατάξεων, των παρατάξεων δηλ. του κου Παπατσαρούχα και του κου Μαργαριτίδη, της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, τουλάχιστο όσον αφορά τον Δήμο Διδυμοτείχου που θα αποτελεί και την πλειοψηφία στον ευρύτερο Καποδιστριακό Δήμο Διδυμοτείχου.
Ποιά είναι αυτά τα αξιώματα.
Πρώτο αξίωμα= Αλλαγή της σημερινής δημοτικής αρχής και του Δημάρχου.
Δεύτερο αξίωμα= Ενότητα των σημερινών αντιπολιτευτικών δυνάμεων .
Το πρώτο δενεπιδέχεται συζήτηση. Ή σαν πολίτης είσαι ευχαριστημένος από την υπάρχουσα κατάσταση οπότε δεν συμμετέχεις στην αλλαγή, ή είσαι δυσαρεστημένος και τουλάχιστον προβληματίζεσαι πώς, με ποιούς και με ποιόν επικεφαλής θα έρθει η αλλαγή.
Το δεύτερο ζητούμενο δηλ. της ενότητας των αντιπολιτευτικών δυνάμεων είναι αυτό που πρέπει να εξασφαλίσουμε. Να εξασφαλίσουμε δηλ. να αφήσουμε πίσω αυτά που χωρίζουν την υπάρχουσα μείζονα και ελάσσονα αντιπολίτευση και εννοώ μικροπολιτικές και προσωπικές παρεξηγήσεις, πικρίες, ακόμα και πρόσωπα εκατέρωθεν, που φορτίζουν κάποιους αρνητικά στην συνεργασία των δυνάμεων που υποστήριξαν στις προηγούμενες εκλογές του 2006 τις δύο σημερινές αντιπολιτευόμενες παρατάξεις.
Αντί να προβάλλουμε αυτά που μας χωρίζουν, να προβάλλουμε συνεχώς αυτά που μας ενώνουν. Και το κυρίαρχο ενωτικό στοιχείο είναι το συλλογικό συμφέρον μας, δηλ. η προοπτική νίκης και η απόκτηση της δημοτικής αρχής.
Ποιός λοιπόν θα μπορεί να είναι ο συνδετικός κρίκος αυτών των δύο υπαρχόντων αντιπολιτευτικών δημοτικών παρατάξεων και μιλάω κυρίως για το Δήμο Διδυμοτείχου, χωρίς βέβαια να παραβλέπω τους δύο άλλους δήμους, γιατί πιστεύω πως την τακτική που θα ακολουθήσει ο καθένας από τους δύο όμορους δήμους, Ορφέα και Μεταξάδων, εναπόκειται αρχικά στην δική τους πρωτοβουλία την οποία πρωτοβουλία στην συνέχεια εμείς θα αγκαλιάσουμε.
Ο συνδετικός λοιπόν κρίκος των δύο δημοτικών παρατάξεων της σημερινής αντιπολίτευσης του Δήμου Διδυμοτείχου, που θα μπορεί να εξασφαλίσει την ενότητα και την συναίνεση αυτών και την προοπτική νίκης, πιστεύω πως είναι η ανάδειξη μίας ηγετικής ομάδας και ενός νέου προσώπου ως επικεφαλής μιας ενιαίας διακομματικής δημοτικής παράταξης που θα κατέβει οργανωμένα στις εκλογές του 2010.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι, ποιά θα πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου επικεφαλής προσώπου, του μελλοντικού δηλ. ηγέτη της παράταξης αλλά και της ηγετικής ομάδας που θα τον πλαισιώσει, γιατί ηγέτης και ηγετική ομάδα πρέπει να είναι αλληλένδετα. Καταρχήν να σας πω, πιστεύω και εγώ αλλά και η πλειοψηφία των ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών, πως οι ηγέτες των παρατάξεων τουλάχιστον στις δημοτικές εκλογές δεν υποδεικνύονται από κανέναν, αλλά αναδεικνύονται από την κοινωνία.
Τα χαρακτηριστικά λοιπόν του ηγέτη μίας ενιαίας δημοτικής παράταξης που θα έχει πιθανότητες νίκης για τον συντηρητικών καταβολών δήμο Διδυμοτείχου (και το συντηρητικών δεν το λέω με πικρία, αλλά γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα) είναι τα εξής. Καταρχάς ο επικεφαλής θα ηγηθεί δυνάμεων που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και δυνάμεων που προέρχονται από το χώρο της ΝΔ.
Πρέπει λοιπόν να είναι αποδεκτός και από τους δύο. Θα πρέπει δηλ. να προέρχεται , να έχει αναδειχθεί και καταξιωθεί στην κοινωνία της επαρχίας Διδυμοτείχου, κυρίως μέσα από την δεξαμενή της κοινωνίας και όχι μέσα από τους κομματικούς σωλήνες. Επίσης θα πρέπει να είναι πολίτης που να έχει το πολιτικό θάρρος και την πολιτική τόλμη να διακηρύξει δημοσίως πως είναι έτοιμος να ηγηθεί μίας τέτοιας προσπάθειας και φυσικά να διαθέτει πολιτικό λόγο και ικανότητες.
Αυτοί που δεν δηλώνουν ξεκάθαρα την πρόθεσή τους και κωλυσιεργούν, πιστεύω, όπως και όλοι σας, ότι παρεμποδίζουν από πολιτική αφέλεια την συγκρότηση μίας ενωμένης νικηφόρας δημοτικής παράταξης.

Όπως επίσης νομίζω, πώς δεν τιμά κανέναν μας και η πρακτική που χρησιμοποιούν κάποιοι να περιμένουν, δηλ. να περιμένουν, όλοι οι πολίτες να τους παρακαλέσουν, να τους προσκυνήσουν, να πέσουν στα πόδια τους για να ηγηθούν μιας προσπάθειας, ως Μεσσίες και Σωτήρες της πόλης μας. Μεσσίες όμως στην σημερινή εποχή δεν υπάρχουν. Αντίθετα υπάρχουν ειλικρινείς ηγέτες και ξεκάθαρες ηγετικές ομάδες.
Ποιά άλλα χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ο επικεφαλής μίας ενωμένης παράταξης.
Θα πρέπει ο επικεφαλής της παράταξης να συσπειρώνει τους δύο υπάρχοντες αντιπολιτευτικούς σχηματισμούς, και μιλάω πρωτίστως για τον Δήμο Διδυμοτείχου, (που θα αποτελεί τον βασικό πυρήνα του νέου διευρυμένου Καποδιστριακού Δήμου), επίσης, να διαλύει τις τυχόν εκατέρωθεν παρεξηγήσεις και οπωσδήποτε να έχει διείσδυση και αποδοχή σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Ακόμη να μπορεί να εγγυηθεί την σύνθεση του ψηφοδελτίου, στοχεύοντας σε ένα μείγμα, σε μία ώσμωση παλιών πολιτικών με εμπειρία, αλλά και νέων υποψηφίων με φρέσκες ιδέες, οράματα αλλά και νεανική ορμή που λείπει από τους παλιότερους.
Αν ο επικεφαλής της παράταξης είναι αυστηρά κομματικό στέλεχος ή κάποια παράταξη επιλέξει να κατέλθει αυτόνομα χωρίς συνεργασίες, με ένα καθαρά κομματικό υποψήφιο, πιστεύω πως το εκλογικό ποσοστό που θα πάρει θα είναι επιεικώς χαμηλό και θα πριμοδοτήσει ουσιαστικά τον σημερινό Δήμαρχο θα ρίξει δηλ. νερό στον μύλο του σημερινού δημάρχου .
Με βάση τα παραπάνω, πιστεύω ακράδαντα πως κανένας από τους επικεφαλής της σημερινής αντιπολίτευσης, δεν πρέπει επ ουδενί λόγο, να είναι επικεφαλής της ενωμένης παράταξης που θα διεκδικήσει τις εκλογές του 2010, επιβάλλεται όμως να συμμετέχουν γιατί χρειαζόμαστε την μεγάλη εμπειρία τους.
Θα ρωτήσει κάποιος, με ποια διαδικασία θα γίνει η επιλογή του επικεφαλής. Δεν θα σας πω εγώ την διαδικασία, αν και πιστεύω πως με αυτές τις συγκεντρώσεις αλλά και με άλλες που πρέπει να ακολουθήσουν, ανοιχτές και κλειστές, η διαδικασία μπορεί εύκολα να συμφωνηθεί από τις υφιστάμενες παρατάξεις, όπως ανάλογα γίνεται και σε άλλες πόλεις ανά την Ελλάδα .

Τοπρωτεύον δεν είναι λοιπόν, τόσο η διαδικασία αλλά πρώτον να ανακοινώσουν οι πιθανοί υποψήφιοι με πολιτική παρρησία ,την πρόθεσή τους, να ηγηθούν ενός τέτοιου συνδυασμού και να τηρήσουν αυτά που θα συμφωνηθούν μεταξύ των συνδυασμών.
Θα μας πεί βέβαια κάποιος, για να μας προσγειώσει στην πραγματικότητα . Καλά όλα αυτά δηλ. πες ότι συμφωνεί η μείζονα και η ελάσσονα αντιπολίτευση για συνεργασία και ενιαίο ψηφοδέλτιο, με ανάμιξη παλαιών στελεχών και νέων δυνάμεων, με υποψήφιο αρχηγό ευρύτερα αποδεκτό και με προοπτική νίκης. Το ζητούμενο είναι, τί θα γίνει με τον οικονομικό παράγοντα , γιατί όλοι γνωρίζουμε πως οι δημοτικές εκλογές ειδικά στο Διδυμότειχο απαιτούν χρήματα.
Την απάντηση δεν θα σας την δώσω εγώ, προς το παρόν. Θα σας πως μόνο αρχικά, τι μου λένε δεκάδες απλοί άνθρωποι και όχι μόνο. Ξέρετε τι λένε: Για να φύγει η σημερινή δημοτική αρχή που μας καταδυναστεύει, είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε ο καθένας, άλλος 50 άλλος 100, άλλος 200 Ε, με μία όμως προϋπόθεση, αρκεί να τα βρείτε εσείς οι αντιπολιτεύσεις δηλ. να πάτε ενωμένοι με ένα ικανό, άφθαρτο και αποδεκτό αρχηγό.
Και τελειώνοντας, ποιά θα πρέπει να είναι η στρατηγική που θα μας οδηγήσει στην νίκη. Συνοψίζεται στα εξής: 1)ενώνουμε τις δύο παρατάξεις της αντιπολίτευσης σε μία, 2)συμφωνούμε σε έναν αρχηγό και μία συλλογική ομάδα, αποδεκτούς από την κοινωνία , με μείξη νέων και παλιών που θα λειτουργεί από αύριο αν είναι δυνατόν σαν σκιώδη αντιπολίτευση και 3)προβάλλουμε συστηματικά τις ιδέες μας και την μεθοδολογία μας στους πολίτες του Διδυμοτείχου. Ουσιαστικά πρώτα κερδίζουμε την κοινωνία και μετά κερδίζουμε τις εκλογές.
Η πολιτική αυτή στρατηγική χρησιμοποιείται τον τελευταίο καιρό επιτυχώς από πολλούς σε άλλους χώρους, ενώ έχει περάσει σε δεύτερη σημασία η στρατηγική να κερδίσουμε μόνο τους μηχανισμούς και τα στελέχη σε επίπεδο χωριών και πόλης και διαμέσου αυτών τις εκλογές. Η δεύτερη αυτή τακτική που ακολουθεί η συμπολίτευση κατά κόρον, αν χρησιμοποιηθεί κατά κύριο λόγο, και από εμάς, θα μας αποξενώσει από την κοινωνία και τους απλούς πολίτες οι οποίοι στο τέλος τιμωρούν αυτούς που τους αγνοούν.
Ας προχωρήσουμε λοιπόν σαν μία γροθιά αφουγκραζόμενοι την απαίτηση της κοινωνίας του ευρύτερου Καποδιστριακού Δήμου Διδυμοτείχου για ενότητα, ανανέωση και αλλαγή στις επικείμενες εκλογές του 2010.

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 22 /11/2009, ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΔΗΜΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2010.

Οι οργανωμένες αντιπολιτευτικές δυνάμεις του Δήμου Διδυμοτείχου και οι ανένταχτοι ενεργοί πολίτες μετά από επισταμένη διαβούλευση και συζήτηση μεταξύ μας, που έλαβε χώρα στην ανοιχτή συγκέντρωση στις 22 Νοεμβρίου 2009, συμφωνήσαμε ότι για το καλό του νέου Καποδιστριακού Δήμου Διδυμοτείχου, θα πρέπει να υπάρξει μία ευρύτερη συνεργασία των σημερινών αντιπολιτευτικών δυνάμεων του Δήμου Διδυμοτείχου και όποιων άλλων δυνάμεων από τους όμορους δήμους Μεταξάδων και Ορφέα θέλουν να συνταχθούν με σκοπό να υπάρξει μία αλλαγή στα μελλοντικά δημοτικά δρώμενα στις εκλογές του 2010.
Η επιλογή του επικεφαλής της νέας ενιαίας δημοτικής παράταξης και η συλλογική ομάδα που θα τον πλαισιώσει, θα προκύψει μετά από νέα διαβούλευση και με μοναδικό γνώμονα την δυνατότητα νίκης στις επικείμενες εκλογές του 2010 έχοντας σαν βάση τους εξής τρείς πυλώνες:
1) της μαζικής ενότητας,
2)της συλλογικής ανανέωσης και
3) της αλλαγής της υφιστάμενης κατάστασης.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009

και ώρα 11:00 στο ξενοδοχείο ΠΛΩΤΙΝΙ

για μία ανοικτή συζήτηση-διαβούλευση με

παρεμβάσεις από όλο το ακροατήριο με θέμα:

"Ο διευρυμένος Καποδιστριακός Δήμος

Διδυμοτείχου-Μεταξάδων-Ορφέα

και οι εκλογές του 2010".

Σημείωση= η πρόσκληση είναι ανοικτή σε όλους τους πολίτες.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ

Η ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΑΠΟ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ.

Σε προηγούμενο κείμενο μου είχα διατυπώσει την αντίρρηση μου να γίνει μέρος της υποδοχής και της τελετής ενθρόνισης του νέου μητροπολίτη Διδυμοτείχου στις 19 Νοεμβρίου 2009, στην κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου κάτω από το ισλαμικό τέμενος, παραθέτοντας κάποιους αντικειμενικούς λόγους και επιφυλάξεις. Αναφέρω χαρακτηριστικά:
« Σε αντιδιαστολή και αντίφαση με την χιλιόχρονη και πλέον ιστορία των ενθρονίσεων των μητροπολιτών στο Διδυμότειχο, επιλέγεται επιπόλαια εν έτει 2009,ο χώρος της κεντρικής πλατείας όπου δεσπόζει το Μεγάλο Ισλαμικό Τέμενος κάτω από την σκιά του οποίου θα γίνει η υποδοχή του ιεράρχη.

Είναι τουλάχιστον ακαλαίσθητο και άκομψο ο τοπικός επικεφαλής της ορθόδοξου πίστεως να εμφανιστεί στην παρθενική του εμφάνιση στο Διδυμότειχο κάτω από την σκιά του τοπικού ισλαμικού συμβόλου πίστεως ιδιαίτερα στην παρούσα χρονική στιγμή. Ο χώρος που κουβαλά ιστορικές (ελληνικές) και θρησκευτικές(χριστιανικές) μνήμες αιώνων στο Διδυμότειχο και φυσικός χώρος για την ενθρόνιση του μητροπολίτη εδώ και μία χιλιετία είναι ο μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Αθανασίου όπου έγιναν στέψεις αυτοκρατόρων και ενθρονίσεις μητροπολιτών.
Όπως επίσης και στο πολυπολιτισμικό Διδυμότειχο από παλαιόθεν ο χώρος του Κάστρου είναι το κέντρο του ορθόδοξου ελληνισμού, και όχι η κεντρική πλατεία όπου δεσπόζει το Τέμενος του Βαγιαζήτ που ήταν το θρησκευτικό κέντρο των τούρκων μουσουλμάνων.»

Στην παρούσα χρονική στιγμή όμως υπάρχουν και άλλοι λόγοι που επισημαίνω παρακάτω αναλυτικά, πώς η τελετή υποδοχής πρέπει να γίνει οπωσδήποτε εκτός της κεντρικής πλατείας του Διδυμοτείχου.

Τελευταία έχει ενεργοποιηθεί για τους γνωρίζοντες, μαζικά το τουρκικό δόγμα Νταβούτογλου περί αναθέρμανσης (με κάθε ευφάνταστο τρόπο), των πυρήνων του νεοθωμανισμού στα Βαλκάνια και στην Θράκη , με όχημα μουσουλμανικούς πληθυσμούς ή ξεχασμένα οθωμανικά θρησκευτικά μνημεία που κουβαλούν ιστορικές τουρκικές μνήμες.
Ένα τέτοιο μνημείο είναι και το Τέμενος Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο. Ο Βαγιαζήτ ήταν δισέγγονος του Οσμάν ή Οθωμάν του γενάρχη των Τούρκων. Επίσης ο κατασκευαστής του δεύτερου εξώστη του Τεμένους του Διδυμοτείχου ήταν ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ το 1913.Έτσι λοιπόν το Τζαμί αυτό του Διδυμοτείχου έχει υπερβολική συμβολική αξία και αποτελεί υπερόπλο για μία ανερχόμενη αλεπού της διεθνούς διπλωματίας που ακούει στο όνομα Νταβούτογλου.
Υπάρχουν λοιπόν βάσιμες υπόνοιες χρήσης του παραπάνω «υπερόπλου» όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Μία τέτοια κατάλληλη στιγμή πιθανής προβοκάτσιας και διπλωματικής σπέκουλας αναφύεται στις 19 Νοεμβρίου 2009, αν πραγματοποιηθεί μέρος της τελετής υποδοχής και ενθρόνισης του μητροπολίτη Διδυμοτείχου στην κεντρική πλατεία υπό την σκιά του Τεμένους του Βαγιαζήτ. Και εξηγώ τον λόγο πώς μπορεί να γίνει αυτό.
Κατά την τελετή στην κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου στις 19 Νοεμβρίου 2009, η ορθόδοξη ιεραρχία δηλ. αρκετοί μητροπολίτες από όλη την Ελλάδα όπως και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος και σύσσωμη η ελληνική τοπική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία θα παρίστανται χωρικά εξ ανάγκης κάτω από το Τέμενος του Βαγιαζήτ.
Μία φωτογραφία από κάποιον «έξυπνο» δημοσιογράφο που θα περιλαμβάνει σαν κάδρο τα παραπάνω στοιχεία (ελληνική ιεραρχία στρατιωτική και πολιτική ηγεσία, ορθόδοξο τελετουργικό) με φόντο το παραμελημένο Τέμενος Βαγιαζήτ με τον γκρεμισμένο μιναρέ, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την γείτονα χώρα, αλλά και από τα ανεξάρτητα ευρωπαϊκά και αμερικανικά παρατηρητήρια για τα δικαιώματα των μειονοτήτων, που μας επισκέπτονται κατά καιρούς στην Θράκη, με ποικίλους τρόπους.
Μία τέτοια φωτογραφία με ενσταντανέ του τύπου « Απίστευτη ιεροσυλία. Στο Διδυμότειχο της Δυτικής Θράκης θρησκευτική τελετή των Ελλήνων πραγματοποιείται δίπλα σε ιστορικό ισλαμικό Τέμενος . Το Τέμενος του Σουλτάνου Βαγιαζήτ απογόνου του γενάρχη των Τούρκων Οθωμάν, ηλικίας 600 ετών είναι παντελώς παραμελημένο με γκρεμισμένο τον μιναρέ τον οποίο ανήγειρε ο γενάρχης της σύγχρονης μητέρας Τουρκίας Κεμάλ Ατατουρκ το 1913.»
Μία τέτοια προβοκατόρικη φωτογραφία με λεζάντα, θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους «εκθέτοντας» την χώρα μας πολιτικά και διπλωματικά, όσον αφορά την καταπάτηση δικαιωμάτων των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Θράκη.
Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην γειτονική χώρα (από κάποιους γκρίζους λύκους) για εσωτερική κατανάλωση, ότι δηλ. στην Δυτική Θράκη κορυφαίες χριστιανικές τελετές γίνονται χωρίς σεβασμό κοντά σε χώρο των μουσουλμανικών τεμένων και ιδιαίτερα στο εν λόγω σημαντικής συναισθηματικής αξίας Τέμενος Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο. Έτσι θα μπορούσαν σε μελλοντικό χρόνο, να υποδαυλίσουν θρησκευτικά μίση και αντιπαλότητες στην Θράκη, προκαλώντας τεχνητή κρίση με το πρόσχημα της καταπίεσης της μουσουλμανικής-τουρκικής μειονότητας και μη σεβασμού ετερόδοξου χώρου λατρείας.
Παρομοίως θα μπορούσε το οπτικό αυτό υλικό να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν από κάποιο ανεξάρτητο παρατηρητήριο θρησκευτικών μειονοτήτων που ελέγχει κατά καιρούς, κατά πόσο η ελληνική πολιτεία σέβεται στη Θράκη την μουσουλμανική μειονότητα και κατά πόσο λοιπόν η Θράκη αποτελεί θρησκευτικά «γκρίζα ζώνη».
Άτομα από τέτοια παρατηρητήρια όπως και άλλα άτομα από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια επισκέπτονται τελευταία την Θράκη και το Διδυμότειχο και πραγματοποιούν «επιστημονικές» έρευνες με θέματα την αρμονική ή μη συμβίωση θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες.
Ο γράφων είχε συμμετάσχει προ 2μήνου ως ερωτώμενος σε μία τέτοια επιστημονική έρευνα που πραγματοποιούνταν στην Θράκη και στο Διδυμότειχο από το αυστριακό πανεπιστήμιο του Gratz, με θέμα την συμβίωση πληθυσμών με διαφορετικές θρησκείες και πολιτισμούς στην περιοχή μας.
Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η εντελώς «αθώα» ερώτηση, αν η εκκλησία της Παναγίας της Ελευθερώτριας στο Διδυμότειχο έγινε από την χριστιανική κοινότητα της πόλης και τον μακαριστό μητροπολίτη Νικηφόρο σε εκείνο το σημείο και με τέτοιες προδιαγραφές ύψου και όγκου, επίτηδες, για να επισκιάζει το ισλαμικό λατρευτικό Τέμενος του Βαγιαζήτ και κατά συνέπεια και την μουσουλμανική κοινότητα της περιοχής.
Η απάντηση του υποφαινόμενου παρουσίασε στην ερευνήτρια του Πανεπιστημίου μία άλλη οπτική. Δηλ. πως τα δύο θρησκευτικά μνημεία όπως τα βλέπει κάποιος ερχόμενος από την γέφυρα στα νότια της πόλης του Διδυμοτείχου να στέκονται ισοϋψή και αγέρωχα σαν να συνομιλούν μεταξύ τους, συμβολίζουν την ώσμωση και την αρμονική συνύπαρξη δύο πολιτισμών και δύο θρησκειών που συνυπάρχουν εδώ και αιώνες στο Διδυμότειχο.
Και στο κάτω κάτω οι μουσουλμάνοι γηγενείς όπως και οι Πομάκοι, είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα και όχι Τούρκοι στην καταγωγή, και πως η περιοχή του Έβρου δεν είναι γκρίζα ζώνη και τόπος καταπίεσης θρησκευτικών μειονοτήτων.
Πιστεύω πως η τελετή ενθρόνισης αν γίνει με αυτόν τον τρόπο συμπεριλαμβάνοντας την κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου όπου δεσπόζει το επιβλητικό τέμενος θα επισκιαστεί πλήρως σε επίπεδο συμβόλων όλη η θρησκευτική τελετουργία και η συμμετοχή της ελληνικής πολιτείας.
Ενώ για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω μία προβοκατόρικη φωτογραφία=χίλιες λέξεις θα μπορούσε να τορπιλίσει στο μέλλον την κατάλληλη στιγμή, την ελληνική διπλωματική φαρέτρα για την Θράκη, και να ενισχύσει όλες τις προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια από πονηρά κέντρα να γκριζαριστεί η Θράκη και τελευταία και ο Έβρος ως χώρος περιφρόνησης των μουσουλμάνων και των θρησκευτικών μνημείων τους.
Αντίθετα μία τελετή στο χώρο του Κάστρου και στην Εκκλησία του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου με την χιλιόχρονη ιστορία (σε αντίθεση με την μόλις 600 ετών ιστορία του Τεμένους) και με τις ανάλογες επιλεγμένες φωτογραφίες που αναδεικνύουν την ελληνικότητα της περιοχής, θα εμποδίσει σε επίπεδο συμβόλων διεθνώς, κάθε μελλοντική και ενδεχόμενη προσπάθεια αμφισβήτησης- διεκδίκησης και γκριζαρίσματος του Έβρου και της Θράκης.
Σαν ντόπιοι κάτοικοι και με γνώση γεγονότων που συμβαίνουν στην περιοχή μας και έχουν ως στόχο μία μελλοντική, πιθανή, απευκταία «κοσσοβοποίηση;», μέσω της προσπάθειας του εκτουρκισμού Πομάκων και γηγενών αθίγγανων, μέσα στα πλαίσια της αναβίωσης του οθωμανισμού στα Βαλκάνια κατά το πρόσφατο δόγμα Νταβούτογλου (σημείο αιχμής της σημερινής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής) πρέπει να προβλέπουμε τα πάντα, αποφεύγοντας εκδηλώσεις όπως η επικείμενη τελετή ενθρόνισης του μητροπολίτη Διδυμοτείχου που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τον πιο περίεργο και ευφυή τρόπο από εξελιγμένες οργανωμένες υπηρεσίες.

ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ

ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ.

Στις 19 Νοεμβρίου 2009 θα γίνει η ενθρόνιση του νέου μητροπολίτη Διδυμοτείχου Ορεστιάδας και Σουφλίου στην πόλη του Διδυμοτείχου. Το πλαίσιο της υποδοχής περιλαμβάνει την άφιξη του μητροπολίτη στην κεντρική πλατεία του Διδυμοτείχου και στην συνέχεια την μεταφορά του εν είδει πομπής στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Ελευθερώτριας.
Το πλαίσιο αυτό όμως, δεν θυμίζει σε τίποτα την διαδικασία ενθρόνισης που εφαρμοζόταν εδώ και αιώνες στην ιστορική μητρόπολη του Διδυμοτείχου. Αντίθετα σχεδιάστηκε μία τελετή προσαρμοσμένη στην σύγχρονη εποχή που διαγράφει με μιας όλη την μεγαλοπρέπεια και τον βυζαντινισμό των ενθρονίσεων παλιότερων μητροπολιτών του Διδυμοτείχου.
Επίσης το πλαίσιο αυτό καταργεί σε συμβολικό επίπεδο την ιστορικότητα και την συνέχεια της μητροπόλεως του Διδυμοτείχου που είναι από τις παλαιότερες μητροπόλεις της Ελλάδας και κουβαλά ένα τεράστιο ιστορικό και θρησκευτικό φορτίο ανά τους αιώνες στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης.
Παραγνωρίζεται τελείως ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αθανασίου μέσα στο Κάστρο της πόλης, που είναι το σημείο αναφοράς και ενθρονίσεων δεκάδων μητροπολιτών του Διδυμοτείχου που έπαιξαν σε δύσκολες εποχές σημαντικό εθνικό έργο.
Ο φυσικός χώρος του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου και το γειτονικό μητροπολιτικό μέγαρο μέσα στον χώρο του Κάστρου αποτέλεσε για όλους τους μητροπολίτες εδώ και μία χιλιετία, την κιβωτό διαφύλαξης της ορθοδοξίας και τον φάρο που εξέπεμπε το φως της ορθοδοξίας στην πολυπολιτισμική γειτονιά μας ανά τους αιώνες.
Από αυτόν τον χώρο ξεκίνησε ο πατριάρχης Κων /πόλεως Ιωάννης Ι΄ Καματηρός ο ενσαρκωτής του πνεύματος της αντίστασης εναντίον των Φράγκων Σταυροφόρων και Βουλγάρων το1204, όταν απομακρύνθηκε δια της βίας από τον πατριαρχικό του θρόνο. Επίσης από εδώ δρούσε ο αγιοποιημένος από την Εκκλησία, Μητροπολίτης Διδυμοτείχου Ιλαρίων. Ο χαρισματικός αυτός άνδρας χειροτονήθηκε σε ηλικία 60 ετών, μάλλον το 1341, αμέσως πριν ξεσπάσει ο εμφύλιος πόλεμος στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Στις ξεχωριστές φυσιογνωμίες του 19ου αιώνα αναμφισβήτητα εντάσσεται ο Διονύσιος, μητροπολίτης Διδυμοτείχου κατά το 1868-1873 ο οποίος έφθασε στη συνέχεια μέχρι τον Πατριαρχικό θρόνο.
Από εδώ ο μητροπολίτης Φιλάρετος Βαφείδης αντιστάθηκε στον εκβουλγαρισμό της πόλης το 1917. Από τον χώρο του Κάστρου και από τον μητροπολιτικό ναό έβγαινε με το μόνιππο τα βράδια ο μητροπολίτης Ιωακείμ Σιγάλας το 1941 κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής και υποστήριζε το ελληνικό στοιχείο.
Εδώ είναι θαμμένοι μία σειρά μητροπολιτών οι οποίοι απεβίωσαν στο Διδυμότειχο και θάφτηκαν στο Μητροπολιτικό ναό όπως ο Μελέτιος, πρώην Βελεγράδων (1815), ο Βησσαρίων (1/1/1847),ο Μελέτιος ο Βυζάντιος (1849), ο Μελέτιος, πρώην Σόφιας ο Σίφνιος (1/6/1860),ο Κωνσταντίνος Βαφείδης (1899), και πιθανώς ο Παΐσιος (11/1803).
Όλοι αυτοί και άλλοι 60 μητροπολίτες εδώ και μία χιλιετία ενθρονίζονται και δρούν μέσα από το κάστρο του Διδυμοτείχου-κιβωτό της τοπικής Ορθοδοξίας, μέσα από τον μητροπολιτικό ναό και το μητροπολιτικό μέγαρο. Θα είναι λάθος αυτό το χιλιόχρονο δυναμικό φορτίο μνήμης να αποδυναμωθεί έστω και μέσα από μία τελετή ενθρόνισης όπου δεν θα συμπεριλαμβάνονται οι παραπάνω χώροι μέσα στο Κάστρο.
Πρέπει να αναφερθεί πως τόσο ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Αθανασίου όσο και το μητροπολιτικό μέγαρο μέσα στο Κάστρο είναι χτισμένα στα ερείπια των αντίστοιχων βυζαντινών όπου έλαβαν χώρα οι ενθρονίσεις όλων των μητροπολιτών.
Να αναφέρουμε πως εδώ και αιώνες η υποδοχή των νέων μητροπολιτών από τον λαό, γινόταν μετά τον διάπλου του Ερυθροποτάμου και στην συνέχεια με πομπή κλήρος και λαός κατευθυνόταν όλοι δια μέσου των Καλέπορτων μέσα στο Κάστρο και τον μητροπολιτικό Ναό.
Σε αντιδιαστολή και αντίφαση με την χιλιόχρονη και πλέον ιστορία των ενθρονίσεων των μητροπολιτών στο Διδυμότειχο, επιλέγεται επιπόλαια εν έτει 2009,ο χώρος της κεντρικής πλατείας όπου δεσπόζει το Μεγάλο Ισλαμικό Τέμενος κάτω από την σκιά του οποίου θα γίνει η υποδοχή του ιεράρχη.
Είναι τουλάχιστον ακαλαίσθητο και άκομψο ο τοπικός επικεφαλής της ορθόδοξου πίστεως να εμφανιστεί στην παρθενική του εμφάνιση στο Διδυμότειχο κάτω από την σκιά του τοπικού ισλαμικού συμβόλου πίστεως ιδιαίτερα στην παρούσα χρονική στιγμή.
Ο χώρος που κουβαλά ιστορικές και θρησκευτικές μνήμες αιώνων στο Διδυμότειχο και φυσικός χώρος για την ενθρόνιση του μητροπολίτη είναι ο μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Αθανασίου όπου έγιναν στέψεις αυτοκρατόρων και ενθρονίσεις μητροπολιτών και όχι η νεόχτιστη εκκλησία της Παναγίας της Ελευθερώτριας.
Όπως επίσης και στο πολυπολιτισμικό Διδυμότειχο από παλαιόθεν ο χώρος του Κάστρου είναι το κέντρο του ορθόδοξου ελληνισμού, και όχι η κεντρική πλατεία όπου δεσπόζει το Τέμενος του Βαγιαζήτ που ήταν το θρησκευτικό κέντρο των μουσουλμάνων, όπως αντίστοιχα ο χώρος της παλιάς Συναγωγής ήταν το θρησκευτικό κέντρο των Εβραίων.
Θα πεί βέβαια κάποιος ότι δεν ενδιαφέρει κανένα απλό πολίτη στην σημερινή εποχή της κρίσης το 2009 πώς και πού θα γίνει η ενθρόνιση του δεσπότη στο Διδυμότειχο.
Από την άλλη όμως, είναι μία ευκαιρία για το παραμελημένο και ξεχασμένο Διδυμότειχο από την πολιτεία, το Υπουργείο Πολιτισμού και την Εφορεία Αρχαιοτήτων, η ενθρόνιση του μητροπολίτη Δαμασκηνού με το πλήθος των επισήμων και του Αρχιεπισκόπου που θα παραστούν, να αποτελέσει την δυνατότητα προβολής και ανάδειξης του Κάστρου του Διδυμοτείχου και των ιστορικών και θρησκευτικών μνημείων της πόλης.
Είναι τουλάχιστον άκομψο έως ντροπή να πετάμε στον κάλαθο των αχρήστων το ιστορικό και θρησκευτικό φορτίο μίας βυζαντινής πρωτεύουσας και να προτιμούμε νεωτερίστικες διαδικασίες που στην ουσία δεν αναδεικνύουν την συνέχεια της πίστης μας στην ευαίσθητη αυτή περιοχή.
Όπως η αρχαία Ολυμπία αποτελεί για όλους μας τον φυσικό χώρο όπου γίνεται η αφή της Ολυμπιακής φλόγας και όχι κάποιο σύγχρονο και άνετο στάδιο, γιατί ακριβώς αυτός ο τόπος, έστω και χωρίς ανέσεις, με τις μνήμες που κουβαλά συνδέει το παρελθόν με το μέλλον, έτσι αντίστοιχα πρέπει να γίνει και στο Διδυμότειχο με την ενθρόνιση του νέου μητροπολίτη μας, επιλέγοντας το χώρο και την διαδικασία που συνδέουν το παρελθόν με το μέλλον της πόλης και της περιοχής μας, της Θράκης.
Η σωστή τελετή θα πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα των αντίστοιχων ενθρονίσεων σε παλιότερες εποχές και να θυμίζει κάτι από την βυζαντινή μεγαλοπρέπεια. Μεγαλοπρέπεια κατ ¨ανάγκη, δεν σημαίνει αποκλειστικά υπέρογκα χρηματικά έξοδα και σπατάλες.
Μεγαλοπρέπεια δίνεται σε μία τελετή όταν πραγματοποιείται στον ίδιο χώρο όπου διαδραματίστηκαν κομμάτια της παγκόσμιας ιστορίας και άφησαν τα χνάρια τους ιστορικές και θρησκευτικές προσωπικότητες.
Αν βαδίσει ο κλήρος και λαός σε μία πομπή στα χνάρια αυτών, μέσα στην παλιά πόλη στο κάστρο (χωρίς αυτοκίνητα και κιτς επισημότητες) θα νιώσουμε όλοι την πραγματική κατάνυξη και μία τρισδιάστατη εκδοχή της ζώσας ιστορίας να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας αλλά και στα μάτια των επισκεπτών, που θα καταλάβουν την βαρύτητα της μητρόπολης του Διδυμοτείχου και τον κρίσιμο ρόλο που καλείται να παίξει ο σημερινός δεσπότης στην σημερινή εποχή στην δύσκολη περιοχή της Θράκης.

ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟΣ ΚΑΙ ΑΜΜΟΛΗΨΙΕΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΒΡΟΥ "ΑΚΡΙΤΕΣ"


ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΠΑΡΧΕΙΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΒΡΟΥ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας συνεδρίασε την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009 και αποφάσισε ομόφωνα τα παρακάτω.
Ζητούμε να μας ενημερώσετε αν οι αμμοληψίες που γίνονται καθόλο το μήκος του Ερυθροποτάμου της Επαρχίας Διδυμοτείχου καθώς επίσης και από τον χείμαρο του Πρωτοκλησσίου δίπλα στα χωριό, είναι νόμιμες και σύμφωνες με την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία.

ΓΙΑ ΤΟ Δ/Σ

Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Σιναπίδης Στέφανος Τσαγκούδης Δήμος

ΕΚΛΟΓΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΒΡΟΥ "ΑΚΡΙΤΕΣ"


Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας συνεδρίασε την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009 και αποφάσισε ομόφωνα τα παρακάτω.
Ενόψει της εκλογής του νέου Μητροπολίτη για την Μητρόπολη Διδυμοτείχου Ορεστιάδος και Σουφλίου εκφράζει την επιθυμία του όπως ο νέος μητροπολίτης, να είναι ιεράρχης προερχόμενος από την περιοχή την οποία καλείται να ποιμάνει.


ΓΙΑ ΤΟ Δ/Σ

Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Σιναπίδης Στέφανος Τσαγκούδης Δήμος

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 4/10/2009

Ο Κώστας Καραμανλής είχε κατά τη διάρκεια της θητείας του πολλές ευκαιρίες. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει μία. Να μην μοιάσει στον Κώστα Καραμανλή. Η συμπίεση των ποσοστών της ΝΔ σε αυτό που πολλοί ονομάζουν κατώτερη οριακή πολιτική της έκφραση, δεν είναι τυχαία. Ο απερχόμενος αρχηγός της ΝΔ είχε την ευκαιρία να εκσυγχρονίσει το κόμμα του και το κράτος. Δεν έκανε ούτε το ένα , ούτε το άλλο.
Η μετακαραμανλική ΝΔ (εννοώ τον θείο Καραμανλή γιατί για τον ανιψιό θα ταιριάζει το μεταμοντέρνα) δεν κατάφερε να αποτελέσει έναν σύγχρονο πόλο, κάτι σαν ευρωπαϊκή δεξιά. Επί μικρού Καραμανλή, το κόμμα πέρασε από τις εμφυλιοπολεμικές αγκυλώσεις τις οποίες ατυχώς είχαν μελοποιήσει Μπέσυ Αργυράκη και Ρόμπερτ Ουίλιαμς, σε μια πολιτική μπουζουγκλερί και ψευτομαγκιάς. Όπου θεσμοθετείται η ευχέρεια με την οποία το τίποτα γίνεται διοίκηση του κράτους και το κακό πεζοδρόμιο πολιτική κουλτούρα .
Τα σκάνδαλα (από το Βατοπέδι ως τα ομόλογα) δεν ήταν η εξαπάτηση του Καραμανλή. Ήταν η άποψή του για το πολιτεύεστε. Με παπάδες, γυρολόγους, σαΐνια από το παρελθόν και ισορροπίες με την οικονομική διαπλοκή. Δεν ήξερε άλλο τρόπο για να κυβερνά, από το να δημιουργεί συχετισμούς και να απολυτοποιεί τις ικανότητές του. Κακά τα ψέματα, ο Καραμανλής έγινε αρχηγός της ΝΔ και της χώρας από το πουθενά. Και πίστεψε πως αυτό το «πουθενά» και το «τίποτα» ήταν η μαγική συνταγή. Και καλλιέργησε στον νεοδημοκράτη πως τίποτα δεν χρειάζεται η χώρα, εκτός από τις σωστές γνωριμίες για να γίνει κάτι σε προσωπικό επίπεδο.
Βολεμένος ο ίδιος από τη λογική Ρουσόπουλου πως όλα είναι θέμα επικοινωνίας και ο ίδιος ο μάγος της, κράτησε από την πολιτική, μόνο την εξουσία που του παρείχε. Ακόμη και την προηγούμενη βδομάδα που ως κονφερανσιέ, μπροστά σε ένα στημένο ακροατήριο έκανε «διάλογο» τηλεοπτικό (το δικό του debate), πιστεύοντας πως ξεδιπλώνει το ρητορικό του χάρισμα, ενώ κατέρρεε, έλεγε υπερφίαλα στους συνεργάτες του «τώρα έριξα τα αναμμένα κάρβουνα στον Παπανδρέου». Θλίψη για έναν πολιτικό άντρα η έλλειψη αυτογνωσίας. Θλίψη να πιστεύει, πως απέναντι σε ό,τι έκανε ή δεν έκανε, λύση είναι να γίνει Αντρέας Μικρούτσικος.
Πρόσφερε κακή υπηρεσία στη χώρα μα κυρίως στη ΝΔ η οποία κυλά στις εποχές Ράλλη. Χωρίς κανέναν εκσυγχρονισμό, χωρίς τις ιδεολογικές αναζητήσεις που θα έπρεπε να έχει. Την καταδίκασε (ενώ μπορούσε αλλιώς) να παραμείνει ένα κόμμα που συνδιαλέγεται με οικονομικούς παράγοντες, λαμόγια, κουμπάρους με ζητούμενο την εξουσία. Όχι το καλό της χώρας. Την καταδίκασε να είναι η κουτοπόνηρη Δεξιά των Stage και του βολέματος την εποχή που την γερμανική δεξιά κυβερνά η Μέρκελ και την Γαλλική ο Σαρκοζί. Δυο φορές θλίψη.
Το ζητούμενο σήμερα για τον κόσμο είναι ποια πολιτική τώρα; Τι θα κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου; Νομίζω πως η ιστορία του Καραμανλή του δείχνει το δρόμο. Ο Παπανδρέου αναλαμβάνει πρωθυπουργός 1,5 χρόνο αφ ότου τα ΜΜΕ ζητούσαν την παραίτησή του. Άρα πρέπει να ξέρει πως η λύση δεν είναι η ούτε η ευθυγράμμιση με τα οικονομικά συμφέροντα, ούτε με τα ΜΜΕ , ούτε με τους δημοσκόπους. Είναι με τον κόσμο που τον ανέδειξε.
Θα βάλει φραγμό στην ασυδοσία των τραπεζών για να μπορέσει να κινηθεί η αγορά; Δεν χρειάζεται χρήματα. Θα απαιτήσει να υπάρξει ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν θα θεωρεί γνώση την παπαγαλία; Θα απαιτήσει οι προσλήψεις στο Δημόσιο να γίνονται με εξετάσεις και μόνο με εξετάσεις για να απαλλαγεί ο Έλληνας και κυρίως ο πολιτικός από την ομηρία του ρουσφετιού ; Θα χτυπήσει τη διαφθορά ακόμη και αν θύματα αποδειχθούν στελέχη του ίδιου του κομματικού μηχανισμού του;
Η εποχή που ο Έλληνας ταύτιζε την πολιτική επιλογή με τις βαθύτερες ιδεολογικές αναζητήσεις έχει μάλλον περάσει. Όχι μόνο γιατί οι ιδεολογίες επαναπροσδιορίζονται αγωνιωδώς, αλλά γιατί το βάρος από ένα άδικο, διεφθαρμένο κράτος είναι τεράστιο. Και δεν είναι θέμα ιδεολογίας η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, αλλά εντιμότητας. Δεν είμαι απολιτίκ ούτε πιστεύω πως οι αλλαγές δεν εμπεριέχουν πολιτικές πεποιθήσεις. Αλλά θεωρώ πως στην Ελλάδα λείπει η ηθική βάση που κινεί την πολιτική όποια και αν είναι. Πριν διυλίσουμε τον κώνωπα, ας μην καταπιούμε την χοντρή κάμηλο.
Δεν περιμένω από τον Παπανδρέου, όπως δεν περίμενα από τον Καραμανλή, να κάνει επανάσταση. Έχω όμως την απαίτηση να κάνει τα αυτονόητα. Μια νοικοκυρεμένη Ελλάδα, πολιτισμένη για να μπορεί ναι, όποιος θέλει να κονταροχτυπηθεί ιδεολογικά, πολιτικά ή με τη ζωή. Όλα είναι θέμα πολιτικής. Αυτό που ζούμε επί δεκαετίες δεν είναι πολιτική. Είναι το ψαλίδισμα της στο μέγεθος μέτριων, τεμπέληδων και αρπαχτικών
Καλή νύχτα και καλή τύχη κύριε Καραμανλή. Καλημέρα κύριε Παπανδρέου αλλά μην αφήσετε τίποτα στην τύχη .
Αναδημοσίευση από τον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη.

Δελτίο Τύπου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στο Διδυμότειχο, σήμερα 15 Ιουνίου 2009 και ώρα 20.30, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Αλληλεγγύης Πολιτών Β. Έβρου "ΑΚΡΙΤΕΣ" αφού συνήλθε "εν απαρτία" έλαβε υπόψη τις πληροφορίες που αφορούν στη ΝΑΤΟϊκή συμφωνία , με βάση την οποία τοποθετείται Τούρκος Διοικητής στη Λάρισα, για τη λειτουργία ΝΑΤΟϊκού Κέντρου Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων (CAOC), εναλλασόμενος με Έλληνα στη Διοίκηση του Κέντρου , κάθε δύο χρόνια.
Οι πληροφορίες αυτές δημοσιεύθηκαν στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.
Στη συνέχεια αφού μελέτησε τη συμφωνία και τη συνεκτίμησε με:
α. Την ιστορικά πάγια επιθετική πρακτική και δόλια πολιτική της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδος, από της εμφανίσεως της Τουρκικής φυλής στα σύνορα του Βυζαντίου μέχρι σήμερα, έχοντας μάλιστα σε ισχύ τη γνωστή "απειλή πολέμου" σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων μας στα δώδεκα ναυτικά μίλλια.
β. Την αιφνιδιαστική κατάληψη των Ιμίων το βράδυ της 30/31 Ιανουαρίου 1996 και την εν συνεχεία αμφισβήτηση εκατοντάδων βραχονησίδων και του νησιωτικού καθεστώτος στο Αιγαίο, γιατί προφανώς δεν αντιδράσαμε δυναμικά όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Ελληνική βραχνησίδα.
γ. Με τις καθημερινές σχεδόν παραβάσεις του FIR Αθηνών και τις παραβιάσεις του Εθνικού εναερίου χώρου της χώρας μας από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, με αυξανόμενη μάλιστα προκλητικότητα και θρασύτητα, ακόμη και πάνω από κατοικημένα νησιά στο Αιγαίο. δ. Την πάγια φιλειρηνική πολιτική και μόνιμη υποχωρητικότητα όλων των Ελληνικών Κυβερνήσεων τα τελευταία 60 χρόνια μέχρι και του σημείου να ανέχονται τις προαναφερθείσες προσβολές της κυριαρχίας της χώρας μας.
ε. Την επικίνδυνη ανευθυνότητα των Ελληνικών Κυβερνήσεων στα θέματα της Εθνικής Άμυνας και ιδιαίτερα τα τελευταία δέκα χρόνια με τις συνεχείς αναδιοργανώσεις (δηλαδή διαλύσεις Σχηματισμών και Μονάδων του Στρατού), τις συνεχείς μειώσεις αμυντικών δαπανών και εξοπλισμών και τις μειώσεις της στρατιωτικής θητείας, όπως της πρόσφατης τρίμηνης μείωσης της θητείας που ανακοινώθηκε την μεθεπομένη ημέρα των Ευρωεκλογών της 7ης Ιοιυνίου 2009.
Κατέληξε στα παρακάτω συμπεράσματα:
1.Θεωρεί κατ΄αρχήν την εν λόγω ΝΑΤΟϊκή συμφωνία εθνικά απαράδεκτη γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος και είναι, κατά πάσα πιθανότητα , βέβαιο ότι δε θα μπορούμε να υπερασπισθούμε αποτελεσματικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο για τους παρακάτω λόγους:
-To Aεροπορικό Στρατηγείο στη Λάρισας (CAOC-4) θα λειτουργεί χωρίς τον προσδιορισμό των ορίων ευθύνης, όσον αφορά τα όρια του Εθνικού χερσαίου, θαλάσσιου και εναέριου χώρου της χώρας μας.
- Όλο το Αιγαίο θα είναι ΝΑΤΟικό και την ευθύνη για τη διαχείρησή του θα έχουν αξιωματικοί του ΝΑΤΟ, Έλληνας και Τούρκος, για δύο χρόνια ο καθένας. Επομένως η Τουρκία επιτυγχάνει , μέσω του ΝΑΤΟ, συνδιαχείρηση όλου του Αιγαίου.
- Μέσω της νέας συμφωνίας η Τουρκία διευκολύνεται από την Ελλάδα να "ΝΑΤΟποιήσει" τις αμφισβητήσεις της για τα δέκα ναυτικά μίλλια του Εθνικού εναερίου χώρου της χώρας στο μας Αιγαίο ( που ανεγνώριζε μέχρι το 1973), για τις "γκρίζες ζώνες", για την αποστρατικοποίηση των νησιών μας στο Αιγαίο και τελικά για τη μοιρασιά του Αιγαίου. 2. Για τους παραπάνω λόγους διαμαρτυρόμαστε έντονα για την παραπάνω συμφωνία γιατί ισοδυναμεί με εκχώριση κυριαρχικών μας διακαιωμάτων στο Αιγαίο, για την υπεράσπιση των οποίων θυσίασαν τη ζωή τους Έλληνες Αεροπόροι και Ναυτικοί.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Στέφανος Σιναπίδης Δήμος Τσαγκούδης

Ερυθροπόταμος

O ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟΣ ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ.
ΕΥΛΟΓΙΑ Ή ΚΑΤΑΡΑ;
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ, ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΙ.

1)Οικολογική Εταιρεία Έβρου
Παράρτημα Διδυμοτείχου
2)Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ταμπακιάς
Διδυμοτείχου « Οι Καλιόπορτες »

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Γειτονιάς Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες» και η Οικολογική Εταιρεία Έβρου – Παράρτημα Διδυμοτείχου συνδιοργάνωσαν ημερίδα, το Σάββατο 9 Μαΐου 2009 στο χώρο του δημοτικού θεάτρου στο Διδυμότειχο, με θέμα «Τα Ποτάμια μέσα στις πόλεις: Ευλογία ή κατάρα ;».
Ομιλητές ήταν ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Ξάνθης Νικόλαος Κωτσοβίνος και ο Δήμαρχος Τρικάλων Μιχάλης Ταμήλος, που για λόγους ανωτέρας βίας δεν μπόρεσε να παρευρεθεί αλλά μας απέστειλε την παρουσίαση-ομιλία του.
Εκ μέρους του Εκπολιτιστικού Συλλόγου γειτονιάς Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες» συντονίστρια ήταν η κυρία Γκουγκούδη Αθανασία και από την πλευρά της Ο.Ε.Ε. η κυρία Κεραμιτσόγλου Κυριακή, η οποία παρουσίασε και εργασία των μαθητών του ΕΠΑΛ Διδυμοτείχου με θέμα « Ο Ερυθροπόταμος στον χώρο και τον χρόνο», που έγινε στα πλαίσια του μαθήματος της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.
Η εκδήλωση είχε πολύ μεγάλη επιτυχία, καθώς το θέμα του Ερυθροποτάμου της πόλεως του Διδυμοτείχου, ήρθε στο προσκήνιο συγκροτημένα και επιστημονικά τεκμηριωμένα. Το παράδειγμα πόλεων όπως τα Τρίκαλα που έχουν ένα μικρότερο αλλά καλά διαμορφωμένο ποτάμι μέσα στην πόλη, αποτελεί πρότυπο και όνειρο για τους Δημοτιανούς. Το φωτογραφικό και ηλεκτρονικοοπτικό υλικό του ποταμού Ληθαίου των Τρικάλων που μας απέστειλε ο Δήμαρχος Τρικάλων, μας άφησε άφωνους.
Η φωτογραφική έκθεση για τον Ερυθροπόταμο, που παρουσιάζονταν ταυτόχρονα στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου, μας γύρισε σε εποχές που το ποτάμι ήταν το πιο ζωντανό κομμάτι της πόλης, πηγή ζωής, πλούτου, χαλάρωσης και στολίδι για την πόλη. Οφείλουμε δημόσια, να επισημάνουμε τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την ημερίδα ώστε ο κόσμος της πόλεως να ενημερωθεί συνολικά, σχετικά με όσα αφορούν τον Ερυθροπόταμο, να λάμψει επιτέλους με εγκυρότητα η αλήθεια και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε κάποια πράγματα να υλοποιηθούν, γιατί όλα κρίνονται πρακτικά, από το αποτέλεσμα.
Από τις εισηγήσεις έγινε φανερό ότι σοβαρό θέμα χημικής ρύπανσης του ποταμού δεν υπάρχει . Οι μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες απέχουν αρκετά. Ελάχιστα απόβλητα φτάνουν μέχρι το ποτάμι. Καταλήγουν όμως χωρίς να περνούν εξολοκλήρου, από το βιολογικό καθαρισμό, απόβλητα παρακείμενης επεξεργασίας γάλακτος
(τυροκομικά… ).
Ο συλλεκτήριος αγωγός μέχρι να γίνει ο διαχωρισμός ομβρίων και οικιακών λυμάτων θα στέλνει μικτά λύματα στο βιολογικό καθαρισμό της πόλης, έτσι ώστε είναι αποτελεσματικός μόνο το καλοκαίρι, το χειμώνα λόγω του μεγάλου όγκου των λυμάτων, είναι αδύνατον αυτά να υποστούν επεξεργασία. Όπως και τα αντιαισθητικά φρεάτια πρέπει να ενσωματωθούν όσο είναι δυνατό στον περιβάλλοντα χώρο.
Η περιοχή και οι όχθες του Ερυθροποτάμου, όμως έχουν πάρα πολλά σκουπίδια. Παρά τις πινακίδες που υπάρχουν και τις εθελοντικές εκστρατείες καθαρισμού που κατά καιρούς γίνονται, και την κάλυψη που γίνεται με μπάζα σε όλο το μήκος του αναχώματος, ειδικά στο χώρο πλησίον της Αγίας Πέτρας ( αρχαία Πλωτινούπολη) το θέαμα είναι οικτρό. Για τη ρύπανση βέβαια ευθύνονται εν μέρει και οι πολίτες.
Η άσκηση ελέγχου όμως αφορά το Δήμο και τα Τμήματα Περιβάλλοντος και Υγείας του Επαρχείου Βορείου Έβρου. Μέτρα με κλιμάκωση από την απλή σύσταση, επίπληξη μέχρι και τα σοβαρά πρόστιμα, θα λειτουργήσουν σίγουρα αποτρεπτικά, όμως ποτέ δεν εφαρμόστηκαν, το πολιτικό κόστος δυστυχώς δεν το επέτρεψε.
Με βάση τα παραπάνω θα πρέπει να επικεντρωθούμε κυρίως στην ανάπλαση και την αρχιτεκτονική διαμόρφωση του τοπίου γύρω από τον ποταμό.
Στο γενικό πολεοδομικό σχέδιο του Διδυμοτείχου, δίδονται γενικές κατευθύνσεις, στην πολεοδομική μελέτη περιγράφονται οι χώροι και η συγκεκριμένη χρήση τους, με βάση αυτή έγινε εδώ και πέντε χρόνια περίπου από ιδιώτη μηχανικό αρχιτεκτονική μελέτη ανάπλασης όλων των χώρων που γειτονεύουν με το ποτάμι, η οποία δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε ακόμα από την υπάρχουσα δημοτική αρχή.
Βέβαια οι πολίτες ποτέ δεν ενημερώθηκαν για τα θετικά βήματα που έχουν γίνει σ’ αυτή την κατεύθυνση , το μόνο που μπορούν να δουν είναι η ενίσχυση και διαπλάτυνση του αναχώματος και στο μεγαλύτερο μήκος του είναι έτοιμο για κατασκευαστικές εργασίες.
Επιτέλους μπορεί άμεσα να γίνει πεζόδρομος-ποδηλατόδρομος που θα διατρέχει το βόρειο περιμετρικό και όλο το ανάχωμα, την Πλωτινούπολη και θα κάνει το γύρο της πόλης , μια ήπια δραστηριότητα που θα φέρει επισκέψεις κι από τις γειτονικές πόλεις και θα δώσει διέξοδο στα παιδιά μας κι σε όσους θέλουν να χαλαρώσουν και να αθληθούν.
Ακόμη τα λεωφορεία θα μπορούν να σταθμεύουν στη περιοχή της Αγ. Μαρίνας κάτω από τον «Καλέ» κι από εκεί να ανεβαίνουν οι τουρίστες στο Κάστρο, μια και η πόλη στο εσωτερικό της είναι απροσπέλαστη για τους ταξιδιώτες και τουριστικά λεωφορεία.
Ένα άλλο σημαντικό θέμα όπως τέθηκε απ’ τους εισηγητές αλλά και τους παρευρισκόμενους, μεταξύ αυτών τοποθετήθηκαν και ειδικοί επιστήμονες, ήταν το θέμα των πλημμύρων, η λεκάνη ανακούφισης που ήδη υπάρχει πριν την είσοδο του ποταμού στην πόλη, ενώ θέμα εκβάθυνσης της κοίτης δεν τίθεται γιατί αυτό θα έφερνε νερά από τον Έβρο.
Το πρόβλημα της σταθερής ροής στο ποτάμι, ακόμη και τους θερινούς μήνες μπορεί να ρυθμιστεί με τη μείωση του πλάτους της κοίτης. Με τη δεύτερη μεγάλη κοίτη τις λεγόμενες «μπαγκίνες» που θα είναι χώρος ήπιων δραστηριοτήτων, περιπάτου και δρόμος διέλευσης των κοπαδιών κάτω απ’ το ανάχωμα ώστε να προστατευθούν και οι νέες δενδροφυτεύσεις . Σταδιακή ανάπλαση όλης της περιοχής με υποβολή ώριμων μελετών. Είναι καιρός λοιπόν από κάπου να αρχίσουμε.
Σημαντικό ρόλο θα παίξουν τα 6 μικρά φράγματα-ταμιευτήρες νερού που υπάρχουν στους χείμαρρους του Ερυθροπόταμου. Δύο από αυτά μάλιστα, στο Παλιούρι και τα Βρυσικά μόλις παραδόθηκαν και είναι γεμάτα μέχρι πάνω , έγιναν με τη συνεργασία Νομαρχίας και Διεύθυνσης Δασών.
Φαίνεται όμως ότι είναι αναγκαίο να γίνουν και δύο μεγάλα φράγματα ένα στην περιοχή του Μικρού Δερείου κοντά στις πηγές του Ερυθροπόταμου και ένα στην περιοχή Καζαντζή έργο που χάθηκε λίγο πριν την υλοποίηση του από λάθος χειρισμούς λόγω α) υπέρογκης χρηματικής εκτίμησης των εκτάσεων εντός του φράγματος αλλά και β)γιατί χαρακτηρίστηκε αρδευτικό και όχι αντιπλημμυρικό και έτσι δεν χρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε.
Η σημασία των φραγμάτων είναι γνωστή στη Βουλγαρία εδώ και δεκαετίες. Μην ξεχνάμε ότι ποτίζουμε χάρις στη διαχείριση των Βουλγάρων, όπως και σε μεγάλο βαθμό πλημμυρίζουμε απ’ την κακοδιαχείριση των μεγάλων Βουλγάρικων Φραγμάτων.
Το πόσιμο νερό του Βάλτου που τροφοδοτεί το Διδυμότειχο λιγοστεύει, φτάνει με τόσο μεγάλη κατανάλωση ενέργειας και σπαταλιέται τόσο άδικα, βλέπε το πρωί το μικρό καταρράκτη υπερχείλισης του υδραγωγείου πίσω από τον «Καλέ».
Το μέλλον της ύδρευσης για όλη την περιοχή βρίσκεται στα επιφανειακά και καθαρά νερά του Ερυθροπόταμου, σαν τα καθαρότερα νερά της Ευρώπης: να η ευλογία για την πόλη. Δυστυχώς η υπεύθυνη υπηρεσία για τη διαχείριση των υδάτων είναι μια υπηρεσία φάντασμα που ανήκει στην Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας –Θράκης και εδρεύει στην Καβάλα.
Εκτός από την ανάπλαση της περιοχής να θυμηθούμε και τις δύο ασυντήρητες, από τότε που κατασκευάστηκαν, γέφυρες. Να σημειωθεί ότι τα θεμέλια της γέφυρας που οδηγεί στα νεκροταφεία είναι στον αέρα, υπάρχει θέμα στατικότητας. Αν πέσει (πράγμα που απευχόμαστε) μετά θα αναζητήσουμε ευθύνες.
Το Διδυμότειχο ανήκει στο δίκτυο πόλεων με ποτάμια μαζί με άλλες 22 ελληνικές πόλεις. Πρακτικά αυτό σημαίνει προτεραιότητα και δυνατότητα στις χρηματοδοτήσεις. Στο πρόγραμμα INTERREG IV C που έχει προϋπολογισμό 325 εκατ. ευρώ για όλη την περίοδο 2007-2013 μπορούν να ενταχθούν τα μέλη του δικτύου πόλεων με ποτάμια επομένως και το Διδυμότειχο. Ας μην ξεχνάμε ότι έργα ανάπλασης μπορούν ανά πάσα στιγμή να χρηματοδοτηθούν από τη ΣΑΤΑ και τον ΘΗΣΕΑ.
Αυτοί που χύνουν καυτά δάκρυα για την κατάντια της πόλης, συνεχίζουν όμως να οραματίζονται για το μακρινό μέλλον, είχαν στα χέρια τους τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες τα τελευταία χρόνια. Θα ήταν έντιμο να παραδεχτούν έστω και αργά ότι ποτέ το σημερινό ζήτημα γι’ αυτούς δεν υπήρξε θέμα προτεραιότητας, ίσως γιατί μέχρι τώρα τα ποτάμια δεν ψηφίζουν!
Αυτοί γύρισαν την πλάτη στο ποτάμι, οι εκάστοτε τοπικοί άρχοντες με την εγκληματική αδιαφορία τους, φταίνε όμως και οι πολίτες που το ανέχτηκαν.
Στο σχέδιο πόλης, αυτό που υλοποιήθηκε κι αυτό που πρόκειται να έρθει, ουδέποτε έγινε πρόταση για επέκταση νοτίως του Ερυθροπόταμου, παρά μόνο Βορειοανατολικά, ώστε η πόλη να αγκαλιάσει το ποτάμι όπως έγινε στα Τρίκαλα με θαυμάσιο αποτέλεσμα. Οι μηχανικοί το είχαν προτείνει όμως δραστικές αποφάσεις δεν πάρθηκαν.
Έχουμε χορτάσει πια από λόγια απ’ όσους υποτίθεται ότι κόπτονται για το καλό της πόλης.
Όσοι από την υπάρχουσα τοπική εκτελεστική εξουσία έχουν πραγματικά την πρόθεση να αλλάξει κάτι, να το δηλώσουν εγγράφως με έργα και μελέτες, να δουλέψουν συντονισμένα όχι αποσπασματικά κι ευκαιριακά .Κάποια πράγματα πρέπει να αρχίζουν να υλοποιούνται από σήμερα κιόλας.

Σχόλιο, από το μέλος της Οικολογικής Εταιρείας Έβρου-Παράρτημα Διδυμοτείχου, Σιναπίδη Στέφανο:
Το τελικό συμπέρασμα της ημερίδας είναι το γεγονός ότι από την μία μεριά, η αναβάθμιση και η αξιοποίηση του αστικού τμήματος του Ερυθροποτάμου είναι εφικτή και υπάρχει επαρκής δυνατότητα χρηματοδότησης από εθνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια, όπως ακριβώς αξιοποιήθηκε το ποτάμι της πόλεως των Τρικάλων.
Από την άλλη μεριά όμως, η ανεπάρκεια, η αδιαφορία και ο ωχαδερφισμός της σημερινής τοπικής εκτελεστικής εξουσίας στην πόλη του Διδυμοτείχου, είναι η βασική αιτία για την μετατροπή του Ερυθροπόταμου σε αποδέκτη λυμάτων, χώρο εναπόθεσης μπαζών και σκουπιδιών, εστία μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης και όχι χώρου μαζικής αναψυχής, πεδίου παραποτάμιων εκδηλώσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων όπως πρέπει να διαμορφωθεί στο άμεσο μέλλον με τις κατάλληλες παρεμβάσεις.

ΔΕΗ...ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΒΡΟΥ

ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΔΕΗ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ, ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟ ΕΒΡΟ.


Σύμφωνα με την εφημερίδα «Κόσμος του Επενδυτή», στο τελικό στάδιο βρίσκονται οι συζητήσεις για συμμετοχή της ελληνικής επιχείρησης στο πρόγραμμα δημιουργίας μονάδων πυρηνικής σχάσης στο εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής με πυρηνική ενέργεια που κατασκευάζεται στο Μπέλενε της Βουλγαρίας.
Ειδικότερα το άρθρο αναφέρει τα παρακάτω ενδιαφέροντα και άξια προσοχής για την περιοχή μας.
«Παρά τις ανεπίσημες δημοσιογραφικές πληροφορίες, η αναφορά του βουλγαρικού πρακτορείου Novonite σύμφωνα με την οποία ο Βούλγαρος πρόεδρος κ. Παρβάνοφ φέρεται να εκφράζει την άποψη ότι υπάρχουν οι συνθήκες για διάλογο ανάμεσα στην Βουλγαρία και την Ελλάδα για μία πιθανή επενδυτική συνεργασία στην «σφαίρα της εφαρμοσμένης πυρηνικής ενέργειας», δίνει σε αυτές τις δημοσιογραφικές πηγές περισσότερη επίσημη υπόσταση, σχεδόν βεβαιότητα.
Αξίζει οπωσδήποτε να αναφερθεί και ένα ακόμα στοιχείο: σοβαρό ρόλο στο πυρηνικό project του Μπέλενε, κατέχοντας το 49% του NPP Belene διαδραματίζει η γερμανική RWE η οποία ως γνωστόν είναι συνέταιρος της ΔΕΗ στην αλβανική αγορά όπου σχεδιάζεται η εγκατάσταση μεγάλης λιθανθρακικής μονάδας.
Οι δύο εταιρείες συνεργάζονται επίσης στην διεκδίκηση των λιγνιτικών κοιτασμάτων στο Κόσσοβο. Η RWE είναι η εταιρεία με την οποία ο διοικητής της ΔΕΗ προωθούσε την υπογραφή μνημονίου για την κατασκευή μονάδων λιθάνθρακα στην Βόρεια Ελλάδα ( Θράκη) αλλά και για την ευρύτερη γκάμα συνεργασίας, προοπτική που ξεσήκωσε μεγάλες αντιδράσεις.
Εκείνο που φαίνεται ότι επιδιώκει η ΔΕΗ είναι να συμμετάσχει με ένα ποσοστό στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας που κατασκευάζει και θα εκμεταλλεύεται τους σταθμούς του πυρηνικού εργοστασίου που κατασκευάζεται στο Μπέλενε , γεγονός που θα της εξασφάλιζε σημαντικά πλεονεκτήματα και κυρίως πρόσβαση στο παραγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα το οποίο επιπλέον δεν λογαριάζεται στα δικαιώματα ρύπων.
Η πάντα υπαρκτή πιθανότητα ατυχήματος, το άλυτο μέχρι σήμερα πρόβλημα διαχείρισης πυρηνικών αποβλήτων, αλλά και ειδικού τύπου προβλήματα όπως η γεωπολιτική ρευστότητα και αστάθεια, και η σεισμικότητα, αποτελούν λόγους ανησυχίας ακόμα και όταν τα πυρηνικά εργοστάσια δεν είναι εγκατεστημένα στην χώρα μας αλλά στην ευρύτερη περιοχή υποστηρίζει το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο της Μεσογείου.»
Τα παραπάνω βέβαια δεν λαμβάνονται υπόψη από τους ιθύνοντες της ΔΕΗ και της πολιτείας.
Όπως είναι γνωστό στους κατοίκους του Έβρου, το πυρηνικό εργοστάσιο στο Μπέλενε της Βουλγαρίας στο οποίο σχεδιάζει να συμμετέχει η ΔΕΗ, όταν λειτουργήσει, είναι προγραμματισμένο να διοχετεύει τα ραδιενεργά απόβλητά του στον ποταμό Έβρο.
Έτσι από την μεριά η «κοινωφελής» Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ενδιαφέρεται να αυξήσει τα κέρδη της συμμετέχοντας έστω και έμμεσα στην λειτουργία ενός πυρηνικού εργοστασίου κοντά στο Νομό Έβρου με άμεσο αποτέλεσμα την ρύπανση του ποταμού μας, από την άλλη όμως αδιαφορεί παντελώς για τους πολίτες του Βορείου Έβρου πραγματοποιώντας την σταδιακή απαξίωση και κλείσιμο των υποκαταστημάτων της ΔΕΗ σε Σουφλί, Διδυμότειχο και Ορεστιάδα.
Αυτό και αν δεν αποτελεί πραγματική εθνική στρατηγική μίας Δημόσιας Επιχείρησης και ενός Υπουργείου Ανάπτυξης που είναι ο άμεσος προϊστάμενος της ΔΕΗ.
Μήπως τελικά τα “golden boys” χαράζουν την εθνική πολιτική μας, μόνο με γνώμονα τα οικονομικά κριτήρια αδιαφορώντας παντελώς για το έμψυχο δυναμικό που υπερασπίζεται σύνορα.
Το «τσουνάμι» των ρυπογόνων δραστηριοτήτων (Μπέλενε, πετρελαιαγωγός…) οσονούπω αρχίζει να επελαύνει στον Νομό Έβρου μέσα στο 2010, πράγμα το οποίο θα οδηγήσει σε υποβάθμιση και θα ακυρώσει άλλες μορφές βιώσιμης ανάπτυξης (τουρισμός, πολιτισμός, περιβάλλον) στην περιοχής μας.
Από την άλλη αντί να διεκδικούμε ως τοπικές συγκροτημένες κοινωνίες ανταποδοτικά οφέλη (φυσικό αέριο, φθηνότερο πετρέλαιο θέρμανσης, φθηνότερα καύσιμα, φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα, καλύτερες υπηρεσίες…) παραμένουμε αδρανείς και δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τον σταδιακό βιασμό του ζωτικού μας χώρου και των εισοδημάτων μας.
Ως πότε άραγε θα συμπεριφερόμαστε ως τοπικές κοινωνίες σαν «καγκουρώ» ζώντας συνεχώς φοβισμένοι στον μάρσιπο του συστήματος παραμένοντας αδρανείς σε αυτά που σχεδιάζονται ερήμην μας, χωρίς εμάς;
Ως πότε το σύστημα των“golden boys” θα επιβάλλει συνεχώς την γραμμή του και τα «ήθη» του, για την ικανοποίηση του συμφέροντος των «ολίγων», και δεν θα έχει καμία σχέση με την ανάπτυξη και την προοπτική του Νομού Έβρου και των συμπολιτών μας;
Ως πότε θα βλέπουμε τον τόπο μας να ψυχορραγεί και αντί για να αντιδρούμε με πολιτικά όπλα θα πιάνουμε το «προσευχητάρι» και θα προσευχόμαστε να μην «πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας» και « το νέο Τσερνομπίλ στα νερά μας»;
Ως πότε η απογοήτευση και η αγανάκτηση μας για τα τεκταινόμενα στην περιοχή μας θα εκτονώνεται μόνο λεκτικά στα καφενεία και δεν θα μετασχηματίζεται σε άμεση αντίδραση για το συμφέρον του Νομού Έβρου των πόλεων και των χωριών μας;

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟΠΟΤΑΜΟ

« Τα ποτάμια μέσα στις πόλεις.

Ευλογία ή κατάρα;».

Tο Παράρτημα Διδυμοτείχου της Οικολογικής Εταιρείας Έβρου και ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ταμπακιάς «Οι Καλιόπορτες», διοργανώνουν στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Διδυμοτείχου το Σάββατο 9 Μαΐου 2009 ώρα 19.00, Ημερίδα με το παραπάνω θέμα .


Οι προσκαλεσμένοι ομιλητές θα είναι:
1) O κος Μιχάλης Ταμήλος, Δήμαρχος Τρικάλων και Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Πόλεων με Ποτάμια, που θα αναπτύξει το θέμα :
« Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού των Τρικάλων. Εμπειρίες και πρακτικές».
2) Ο κος Νικόλαος Κωτσοβίνος, Τακτικός Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Εργαστήριο Υδραυλικής και Υδραυλικών έργων, που θα αναπτύξει το θέμα:
«Προοπτικές αξιοποίησης και προστασίας των αστικών τμημάτων των ποταμών. Η περίπτωση του Ερυθροποτάμου του Δήμου Διδυμοτείχου».
Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλεως του Διδυμοτείχου που πρέπει να εκμεταλλευθούμε ως πόλη, για να προωθήσουμε την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής μας, ως γνωστόν είναι:
α) ο αρχαιολογικός και ιστορικός πλούτος του πολυπολιτισμικού Διδ/χου με σημεία αιχμής την Καστροπολιτεία, την Πλωτινούπολη και το Τέμενος Βαγιαζήτ
β) ο φυσικός και περιβαλλοντικός πλούτος της πόλης με σημεία αιχμής τον Ερυθροπόταμο και το περιαστικό δάσος της «Τσίγγλας».
Συγκεκριμένα ο Ερυθροπόταμος και ιδιαίτερα το αστικό τμήμα του μπορεί να αξιοποιηθεί κατάλληλα, έτσι ώστε να αποτελέσει χώρο μαζικής αναψυχής και πεδίο παραποτάμιων εκδηλώσεων και αθλητικών δραστηριοτήτων.
Έτσι θα πάψει να αποτελεί ένα αποδέκτη λυμάτων, χώρο εναπόθεσης μπαζών και σκουπιδιών, εστία μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης, όπως δυστυχώς συμβαίνει μέχρι τώρα.
Το παράδειγμα του Ληθαίου ποταμού που διαρρέει την πόλη των Τρικάλων και έχει αξιοποιηθεί πλήρως με κοινοτικά και εθνικά κονδύλια και έχει ενταχθεί αρμονικά στην ζωή των κατοίκων, μπορεί να αποτελέσει ένα ζωντανό παράδειγμα –πρόκληση για τον Ερυθροπόταμο στον Δήμο Διδυμοτείχου.
Το Διδυμότειχο όπως και τα Τρίκαλα ανήκουν μαζί με άλλες 22 ελληνικές πόλεις στο Εθνικό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια. Αντίστοιχα υπάρχει στην Ε.Ε. και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων με Ποτάμια.
Η συνεργασία αυτών των δικτύων και η μεταφορά τεχνογνωσίας από τις αντίστοιχες ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις που διαρρέονται από ποτάμια, στο θέμα της αξιοποίησης του Ερυθροποτάμου είναι το ζητούμενο.
Η συνεργασία μπορεί να γίνει σε δύο άξονες:
α. Στην ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων με θέματα που εμπνέονται από τα ποτάμια και το ιστορικό υπόβαθρο του κάθε ποταμού, και έχουν ως στόχο την τουριστική ανάπτυξη των περιοχών, την ανταλλαγή εμπειριών και την επικοινωνία των περιοχών μεταξύ τους με συνέπεια την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ευρώπης.
β. Την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των πόλεων σε θέματα χωροταξικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής αποκατάστασης στις παρόχθιες περιοχές καθώς και σε μέτρα για την προστασία του παραποτάμιου περιβάλλοντος.
Επίσης στον ίδιο άξονα μπορούμε να κατατάξουμε προτάσεις για την βελτίωση των ποτάμιων συστημάτων στην αντιμετώπιση των πλημμυρών, στην ρύπανση και στην διαχείριση των υδάτων όπως επίσης και την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την σημασία των ποταμών στην ζωή των ζώων και των ανθρώπων.
Στο πρόγραμμα INTERREG IV C που έχει προϋπολογισμό 325 εκατ. € για όλη την περίοδο 2007 – 2013 μπορούν να ενταχθούν όλα τα μέλη του δικτύου πόλεων με ποτάμια και φυσικά και το Διδυμότειχο με δράσεις και μελέτες που ανταποκρίνονται στους παραπάνω άξονες.
Επίσης το Ελληνικό δίκτυο πόλεων με ποτάμια μπορεί μέσω του Διδυμοτείχου να αναλάβει την πρωτοβουλία για μια αντίστοιχη συνεργασία στην όμορη ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων με χρηματοδότηση από την Ε.Ε.